Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 6 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.
Een oplossing heeft een verhoudingssterkte van 1:1000. Je hebt 0,92 mg nodig. Trek het volume op in de spuit van 1 mL: welk volume V is dat?
Een flacon bevat 1000 mg poeder. Je voegt 4,2 mL oplosmiddel toe, en het poeder voegt 0,8 mL volume toe. Het voorschrift is 780 mg. Trek de dosis op: welk volume V geef je?
Een patiënt weegt 70 kg en krijgt 2 mg/kg als eenmalige dosis voorgeschreven. Bereken de dosis D in mg.
Een infuus bevat 40000 eenheden van een geneesmiddel in 500 mL. Het voorschrift is 1000 eenheden per uur. Op welke snelheid R zet je de pomp, in mL/h?
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een patiënt van 92 kg krijgt een oplaaddosis van digoxin tabletten om een spiegel van 0,8 mcg/L te bereiken. Het verdelingsvolume is 7 L/kg en de tabletten hebben een biologische beschikbaarheid F = 0,7. Bepaal de totale orale oplaaddosis LD in mcg.
Oefenopgave (verzonnen waarden, geen klinisch advies). Een infuus met vancomycin wordt gestart zonder oplaaddosis. De halfwaardetijd bij deze patiënt is 6 uur. Hoe lang t duurt het om 80% van de steady-state-spiegel te bereiken?
Antwoord: V = 0,92 mL
Van sterkte naar volume: zet de sterkte eerst om in mg per mL. Een w/v-percentage is gram per 100 mL, dus x% = 10x mg/mL. Een verhoudingssterkte 1:n is 1 g in n mL. Na reconstitutie is de concentratie de dosis van het poeder gedeeld door het eindvolume (oplosmiddel + poedervolume). Dan volume = dosis/concentratie.
Antwoord: V = 3,9 mL
Van sterkte naar volume: zet de sterkte eerst om in mg per mL. Een w/v-percentage is gram per 100 mL, dus x% = 10x mg/mL. Een verhoudingssterkte 1:n is 1 g in n mL. Na reconstitutie is de concentratie de dosis van het poeder gedeeld door het eindvolume (oplosmiddel + poedervolume). Dan volume = dosis/concentratie.
Antwoord: D = 140 mg
Dosisberekening: de toe te dienen hoeveelheid is de voorgeschreven dosis gedeeld door de beschikbare sterkte, maal de hoeveelheid waarin die zit: hoeveelheid = (voorgeschreven dosis/sterkte) × volume. Gebruik altijd dezelfde eenheden (reken eerst g om naar mg, mg naar mcg) en controleer of de uitkomst logisch is.
Antwoord: R = 12,5 mL/h
Dosisberekening: de toe te dienen hoeveelheid is de voorgeschreven dosis gedeeld door de beschikbare sterkte, maal de hoeveelheid waarin die zit: hoeveelheid = (voorgeschreven dosis/sterkte) × volume. Gebruik altijd dezelfde eenheden (reken eerst g om naar mg, mg naar mcg) en controleer of de uitkomst logisch is.
Antwoord: LD = 736 mcg
Klaring en volume: in steady state is de doseersnelheid gelijk aan de eliminatiesnelheid, dus de onderhoudssnelheid = CL × Css. Een oplaaddosis is LD = Vd × C/(S × F), met S de zoutfactor (fractie werkzaam geneesmiddel in het zout) en F de biologische beschikbaarheid (1 voor IV). Uit twee spiegels volgt k = ln(C₁/C₂)/Δt; bij een IV-bolus is Vd = dosis/C₀ en CL = k × Vd. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
In de praktijk wordt de dosis afgerond op een handige hoeveelheid.
Antwoord: t = 13,93 h
Een regime ontwerpen: bij snelle IV-doses daalt de spiegel tijdens het interval van piek naar dal, dus τ = ln(Cpiek/Cdal)/k en de dosis die de piek herstelt is Vd × (Cpiek − Cdal). De gemiddelde steady-state-spiegel is Css,gem = S·F·dosis/(CL·τ). Bij een infuus stijgt de spiegel als C = (R/CL)(1 − e−kt). Bij een geneesmiddel dat door de nieren wordt geklaard, wordt de dosis aangepast aan de creatinineklaring. De getallen zijn alleen om te oefenen; volg aan het bed altijd de lokale protocollen en laat risicovolle doses dubbel controleren.
Dat is 2,322 halfwaardetijden.
ExamProblems · examproblems.com/courses/pharmacy-calculations