Energiesystemen en elektrische machines: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 10 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Draaistroomvermogen

Sterschakeling (Y)
VL = √3·Vph, IL = Iph
Driehoekschakeling (Δ)
VL = Vph, IL = √3·Iph
Totaal werkelijk vermogen
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Schijnbaar vermogen en blindvermogen
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Compensatiecondensatoren
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Spanning over elke condensator
Δ: VL Y: VL/√3
Opgenomen motorvermogen
Pin = Pout/η

Transformatoren

Wikkelverhouding
a = N1/N2 = V1/V2
Stroomverhouding
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Nominale stroom
I = S/V
Overgebrachte impedantie
Z1′ = a²·ZL
Koperverlies bij deellast
Pcu = x²·Pcu,fl
Rendement
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
Maximaal rendement
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Wisselstroomvermogen en arbeidsfactor

Werkelijk vermogen
P = V·I·cos φ
Blindvermogen
Q = V·I·sin φ
Schijnbaar vermogen
S = V·I = √(P² + Q²)
Arbeidsfactor
pf = cos φ = P/S
Compensatiecondensator
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Wisselstroomimpedantie en fasoren

Impedanties
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Hoekfrequentie
ω = 2πf
Modulus en hoek
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Wet van Ohm met fasoren
V = I·Z

Methode

  1. Reken de frequentie om: ω = 2πf.
  2. Bereken elke reactantie: XL = ωL en XC = 1/(ωC).
  3. Tel impedanties op zoals weerstanden, met Z = R + jX.
  4. Bereken de grootte |Z| = √(R² + X²) en de hoek φ = atan(X/R), en gebruik daarna de wet van Ohm met fasoren.

Gelijkstroommotoren

Ankerketen
V = E + IaRa
Tegen-EMK en koppel
E = k·ω, T = k·Ia
Snelheid
ω = 2π·n/60, ω = (V − IaRa)/k
Onbelast toerental en blokkeerkoppel
ω0 = V/k, Tstall = k·V/Ra
Vermogens
Pin = V·Ia, Pdev = E·Ia = T·ω, Pout = Pdev − Prot
Starten
Istart = V/(Ra + Rst)
Toerentalregeling
SR = (n0 − nFL)/nFL
Maximaal ontwikkeld vermogen
Pmax = V²/(4Ra)
Chopperaandrijving
Va = D·Vdc

Methode

  1. Teken de ankerketen: voeding V, weerstand Ra en de tegen-EMK E in serie.
  2. Gebruik V = E + Ia·Ra om spanning, stroom en tegen-EMK te verbinden.
  3. Gebruik E = k·ω voor het toerental en T = k·Ia voor het koppel, met ω = 2π·n/60.
  4. Begin voor vermogen en rendement bij V·Ia, trek het koperverlies Ia²·Ra af en daarna de rotatieverliezen.

2Oefenopgaven

1.DraaistroomvermogenGemiddeld
ABCVL​ = 690 VIL​ = 50 Acos φ = 0,85inductief

Een symmetrische driefasige belasting neemt een lijnstroom van 50 A op uit een net met een lijnspanning van 690 V. De arbeidsfactor is 0,85 inductief. Vind het totale werkelijk vermogen P dat de belasting opneemt, in kW.

VL = 690 VIL = 50 Acos φ = 0,85
P = kW
2.DraaistroomvermogenMoeilijk
P = 60 kWφ1​S1​Q2​QC​

Een symmetrische driefasige belasting neemt 60 kW op bij een inductieve arbeidsfactor van 0,75 uit een net van 400 V (lijnspanning), 60 Hz. Een driefasige condensatorbank parallel aan de belasting moet de totale arbeidsfactor verhogen tot 0,95 inductief. Het werkelijk vermogen blijft gelijk. De condensatoren zijn in ster geschakeld. Vind de capaciteit Cph van elke condensator in µF.

P = 60 kWpf1 = 0,75pf2 = 0,95VL = 400 Vf = 60 Hz
Cph = µF
3.TransformatorenGemiddeld
5 ΩN1​N2​45 Ω

Een versterker met een uitgangsweerstand van 45 Ω stuurt via een ideale transformator een luidspreker van 5 Ω aan. Voor maximale vermogensoverdracht moet de luidspreker er vanaf de versterker uitzien als 45 Ω. Vind de wikkelverhouding a = N₁/N₂.

Rs = 45 ΩRL = 5 Ω
a =
4.TransformatorenMoeilijk
pf 0,825 kVA, η = 98,8%

Een eenfasetransformator van 25 kVA heeft een ijzerverlies van 125 W. Bij nominale belasting en een inductieve arbeidsfactor van 0,8 is het rendement 98,8%. Vind het koperverlies bij vollast Pcu,fl in watt.

S = 25 kVAPcore = 125 Wpf = 0,8η = 98,8%
Pcu,fl = W
5.Wisselstroomvermogen en arbeidsfactorGemiddeld
230 V114 kW, 0,75215 kW, 1I = ?

Twee belastingen zijn parallel aangesloten op een eenfasige voeding van 230 V: een belasting van 14 kW met een inductieve arbeidsfactor van 0,75 en een verwarmingselement van 15 kW (arbeidsfactor 1). Vind de totale stroom I die uit de voeding wordt opgenomen.

V = 230 VP1 = 14 kW, pf1 = 0,75 inductiefP2 = 15 kW, pf2 = 1
I = A
6.Wisselstroomvermogen en arbeidsfactorMoeilijk
240 V60 Hzbelasting9 kW, 0,8C33 µFI = ?

Een eenfasige belasting neemt 9 kW op met een inductieve arbeidsfactor van 0,8 uit een voeding van 240 V, 60 Hz. Parallel aan de belasting wordt een condensator van 33 µF aangesloten. Vind de nieuwe lijnstroom I.

P = 9 kWpf1 = 0,8V = 240 Vf = 60 HzC = 33 µF
I = A
7.Wisselstroomimpedantie en fasorenGemiddeld
24 V50 HzR = 60 ΩL = 100 mHC = 10 µF

Een serie-RLC-schakeling is aangesloten op een voeding van 24 V (rms), 50 Hz. Vind de fasehoek φ van de impedantie, in graden (positief als de stroom achterloopt op de spanning).

V = 24 V (rms)f = 50 HzR = 60 ΩL = 100 mHC = 10 µF
φ = °
8.Wisselstroomimpedantie en fasorenMoeilijk
12 V50 HzR = 100 ΩL = 250 mHC = 2,2 µF

Een serie-RLC-schakeling is aangesloten op een voeding van 12 V (rms), 50 Hz. Vind de resonantiefrequentie f0 van de schakeling.

V = 12 V (rms)f = 50 HzR = 100 ΩL = 250 mHC = 2,2 µF
f0 = Hz
9.GelijkstroommotorenGemiddeld
+−VRa​M+−En = 750 rpmT = ?

Een gelijkstroommotor levert 0,75 kW mechanisch vermogen bij 750 rpm. Bepaal het askoppel T.

P = 0,75 kWn = 750 rpm
T = N·m
10.GelijkstroommotorenMoeilijk
T (N·m)n (rpm)1,6 N·m300 rpm

Een gelijkstroommotor met k = 0,4 V·s/rad en Ra = 1 Ω moet een last van 1,6 N·m aandrijven bij 300 rpm. Bepaal de ankerspanning V die hij nodig heeft.

k = 0,4 V·s/radRa = 1 ΩT = 1,6 N·mn = 300 rpm
V = V

3Oplossingen

1.Draaistroomvermogen

Antwoord: P = 50,79 kW

Symmetrische draaistroomsystemen: in een Y-schakeling (ster) is de lijnspanning √3 keer de fasespanning, VL = √3·Vph, en is de lijnstroom gelijk aan de fasestroom. In een Δ-schakeling (driehoek) is de lijnspanning gelijk aan de fasespanning en is de lijnstroom √3 keer de fasestroom, IL = √3·Iph. Het totale vermogen is drie keer het vermogen van één fase: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Schijnbaar vermogen

S = √3·VL·IL = √3·690·50 = 59,76 kVA

Werkelijk vermogen

P = S·cos φ = 59,76·0,85 = 50,79 kW

Antwoord

P = 50,79 kW
2.Draaistroomvermogen

Antwoord: Cph = 550,3 µF

Symmetrische draaistroomsystemen: in een Y-schakeling (ster) is de lijnspanning √3 keer de fasespanning, VL = √3·Vph, en is de lijnstroom gelijk aan de fasestroom. In een Δ-schakeling (driehoek) is de lijnspanning gelijk aan de fasespanning en is de lijnstroom √3 keer de fasestroom, IL = √3·Iph. Het totale vermogen is drie keer het vermogen van één fase: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Arbeidsfactorcompensatie: condensatoren leveren blindvermogen ter plaatse, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Elk van de drie condensatoren levert QC/3 = V²·ω·C, waarbij V de spanning over die condensator is: VL in een driehoeksbank, VL/√3 in een sterbank.

Blindvermogen voor en na

Het werkelijk vermogen verandert niet, dus elke arbeidsfactor legt het blindvermogen vast: Q = P·tan φ.

Q1 = 60·tan(acos 0,75) = 60·0,8819 = 52,92 kvar
Q2 = 60·tan(acos 0,95) = 60·0,3287 = 19,72 kvar

Blindvermogen van de condensatoren

QC = Q1 − Q2 = 33,19 kvar

Capaciteit per fase

In een sterbank is elke condensator aangesloten tussen een lijn en het sterpunt.

V = 400/√3 = 230,9 V, ω = 2π·60 = 377 rad/s
Cph = (QC/3)/(ω·V²) = 11065/(377·230,9²) = 550,3 µF

Antwoord

Cph = 550,3 µF
3.Transformatoren

Antwoord: a = 3

Ideale transformator: de spanningen verhouden zich als de windingaantallen en de stromen omgekeerd: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a en I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a, dus het opgenomen vermogen is gelijk aan het afgegeven vermogen, V₁·I₁ = V₂·I₂. Een belastingsimpedantie Z aan de secundaire kant lijkt vanaf de primaire kant a²·Z.

Pas de overgebrachte belasting aan

a²·5 = 45
a = √(45/5) = √9 = 3

Antwoord

a = 3
4.Transformatoren

Antwoord: Pcu,fl = 117,9 W

Transformatorverliezen: het ijzerverlies (hysterese en wervelstromen) hangt af van de spanning en is bij elke belasting gelijk. Het koperverlies in de wikkelingen gaat met het kwadraat van de stroom, dus bij een fractie x van de nominale belasting is het x²·Pcu,fl. Rendement η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), met Pout = x·S·pf. Het rendement is het hoogst bij de belasting waarbij het koperverlies gelijk is aan het ijzerverlies.

Afgegeven en opgenomen vermogen

Pout = 25·0,8 = 20 kW
Pin = 20000/0,988 = 20243 W

Totale verliezen en koperverlies

Ploss = 20243 − 20000 = 242,9 W
Pcu,fl = 242,9 − 125 = 117,9 W

Antwoord

Pcu,fl = 117,9 W
5.Wisselstroomvermogen en arbeidsfactor

Antwoord: I = 137 A

Wisselstroomvermogen: het schijnbaar vermogen S = V·I (VA) splitst zich in werkelijk vermogen P = S·cos φ (W), dat nuttig werk doet, en blindvermogen Q = S·sin φ (var), dat heen en weer gaat tussen bron en belasting. De arbeidsfactor is cos φ. Een condensator parallel levert blindvermogen ter plaatse, dus de lijnstroom daalt bij hetzelfde werkelijk vermogen.

Blindvermogen van elke belasting

Een inductieve belasting neemt blindvermogen op (Q > 0); een capacitieve belasting levert het (Q < 0).

Q1 = 14·tan(arccos 0,75) = 12,35 kvar
Q2 = 0 = 0 kvar

Totalen

P = 14 + 15 = 29 kW
Q = 12,35 + 0 = 12,35 kvar
S = √(29² + 12,35²) = 31,52 kVA

Totale stroom

I = S/V = 31519/230 = 137 A

Antwoord

I = 137 A
6.Wisselstroomvermogen en arbeidsfactor

Antwoord: I = 45,15 A

Wisselstroomvermogen: het schijnbaar vermogen S = V·I (VA) splitst zich in werkelijk vermogen P = S·cos φ (W), dat nuttig werk doet, en blindvermogen Q = S·sin φ (var), dat heen en weer gaat tussen bron en belasting. De arbeidsfactor is cos φ. Een condensator parallel levert blindvermogen ter plaatse, dus de lijnstroom daalt bij hetzelfde werkelijk vermogen.

Blindvermogen voor en na

Het werkelijk vermogen P verandert niet; alleen het blindvermogen uit het net verandert.

Q1 = 9·tan(arccos 0,8) = 6,75 kvar
QC = V²·2πf·C = 240²·2π·60·33·10⁻⁶ = 716,6 var = 0,7166 kvar
Q2 = 6,75 − 0,7166 = 6,033 kvar

Nieuw schijnbaar vermogen

S2 = √(9² + 6,033²) = 10,84 kVA

Nieuwe lijnstroom

I = S2/V = 10835/240 = 45,15 A

Antwoord

I = 45,15 A
7.Wisselstroomimpedantie en fasoren

Antwoord: φ = −78,19 °

Wisselstroom met fasoren: weerstanden, spoelen en condensatoren hebben impedanties R, jωL en 1/(jωC), met ω = 2πf. In serie tellen impedanties op zoals weerstanden, maar dan als complexe getallen. Effectieve stroom en spanning volgen de wet van Ohm met |Z|.

Reactanties

ω = 2πf = 2π·50 = 314,2 rad/s
XL = ωL = 314,2·0,1 = 31,42 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(314,2·10·10⁻⁶) = 318,3 Ω

Impedantie

In serie tellen impedanties op als complexe getallen: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(60² + (−286,9)²) = 293,1 Ω

Fasehoek

φ = arctan((XL − XC)/R) = arctan(−286,9/60) = −78,19°

Antwoord

φ = −78,19°
8.Wisselstroomimpedantie en fasoren

Antwoord: f0 = 214,6 Hz

Wisselstroom met fasoren: weerstanden, spoelen en condensatoren hebben impedanties R, jωL en 1/(jωC), met ω = 2πf. In serie tellen impedanties op zoals weerstanden, maar dan als complexe getallen. Effectieve stroom en spanning volgen de wet van Ohm met |Z|.

Resonantie

Bij resonantie heffen de inductieve en capacitieve reactantie elkaar op: ωL = 1/(ωC). De voedingsfrequentie doet er niet toe.

f0 = 1/(2π√(LC)) = 1/(2π·√(0,25·2,2·10⁻⁶)) = 214,6 Hz

Antwoord

f0 = 214,6 Hz
9.Gelijkstroommotoren

Antwoord: T = 9,549 N·m

Gelijkstroommotor: het anker is een weerstand Ra in serie met de tegen-EMK E, dus V = E + Ia·Ra. De tegen-EMK groeit met het toerental, E = k·ω, en het koppel met de stroom, T = k·Ia, met dezelfde motorconstante k (V·s/rad = N·m/A) in SI-eenheden. Reken toerentallen om met ω = 2π·n/60. Het ontwikkelde vermogen is E·Ia = T·ω; het ingangsvermogen is V·Ia, en het koperverlies Ia²Ra en het rotatieverlies vormen het verschil. Het toerental daalt lineair met het koppel, ω = V/k − Ra·T/k², van het onbelaste toerental V/k tot nul bij het blokkeerkoppel k·V/Ra. In stilstand is E = 0, dus de aanloopstroom V/Ra is groot, tenzij een weerstand hem beperkt.

Snelheid in rad/s

ω = 2π·750/60 = 78,54 rad/s

Koppel

T = P/ω = 750/78,54 = 9,549 N·m

Antwoord

T = 9,549 N·m
10.Gelijkstroommotoren

Antwoord: V = 16,57 V

Gelijkstroommotor: het anker is een weerstand Ra in serie met de tegen-EMK E, dus V = E + Ia·Ra. De tegen-EMK groeit met het toerental, E = k·ω, en het koppel met de stroom, T = k·Ia, met dezelfde motorconstante k (V·s/rad = N·m/A) in SI-eenheden. Reken toerentallen om met ω = 2π·n/60. Het ontwikkelde vermogen is E·Ia = T·ω; het ingangsvermogen is V·Ia, en het koperverlies Ia²Ra en het rotatieverlies vormen het verschil. Het toerental daalt lineair met het koppel, ω = V/k − Ra·T/k², van het onbelaste toerental V/k tot nul bij het blokkeerkoppel k·V/Ra. In stilstand is E = 0, dus de aanloopstroom V/Ra is groot, tenzij een weerstand hem beperkt.

Tegen-EMK

E = 0,4·31,42 = 12,57 V

Ankerstroom

Ia = 1,6/0,4 = 4 A

Ankerspanning

V = 12,57 + 4·1 = 16,57 V

Antwoord

V = 16,57 V

ExamProblems · examproblems.com/courses/power-systems