Werkblad Sociale psychologie met antwoorden

Een onschuldige outgroup de schuld geven van de eigen frustraties en problemen heet:

1. ASociale luiheid (social loafing)
2. BGroepsdenken (groupthink)
3. CZondebokken (scapegoating)
4. DReactantie

Ingroup-favoritisme is de neiging om:

1. AMensen buiten de eigen groep te verkiezen
2. BIedereen precies gelijk te behandelen
3. CGeen lid van groepen te worden
4. DLeden van de eigen groep te bevoordelen

De algemene evaluatie die iemand van de eigen waarde maakt, heet:

1. AZelfwaardering (self-esteem)
2. BZelfbewustzijn
3. CSelf-efficacy (geloof in eigen kunnen)
4. DZelfbeeld (self-concept)

Op welke stap van Latané en Darleys vijfstappenmodel van ingrijpen door omstanders heeft pluralistische onwetendheid vooral invloed?

1. AWeten hoe je de juiste hulp geeft
2. BOpmerken dat er iets gebeurt
3. CBeslissen of de kosten het waard zijn
4. DDe gebeurtenis interpreteren als een noodgeval

De voet-tussen-de-deurtechniek werkt door:

1. ANa het verzoek een korting aan te bieden
2. BAngst te gebruiken om te overtuigen
3. CEerst een groot verzoek te doen dat wordt geweigerd en daarna een kleiner
4. DEerst instemming met een klein verzoek te krijgen voordat je een groter verzoek doet

Rosenthal en Jacobson vertelden leraren dat enkele willekeurig gekozen leerlingen op het punt stonden intellectueel "op te bloeien". Later lieten deze leerlingen grotere IQ-stijgingen zien, vooral in de jongste klassen. Dit laat zien:

1. ADat IQ-tests op scholen niet te vertrouwen zijn
2. BEen selffulfilling prophecy door de verwachtingen van leraren
3. CDat de overtuigingen van leraren geen effect hebben op leerlingen
4. DDat de gekozen leerlingen echt begaafder waren

Mannen die door een vrouwelijke onderzoeker werden aangesproken op een hoge, wiebelende brug belden haar later vaker op dan mannen die werden aangesproken op een lage, stabiele brug. Dit wordt verklaard door:

1. ADe sociale-ruiltheorie
2. BDe matchinghypothese
3. CHet mere-exposure-effect
4. DVerkeerde toeschrijving van arousal (misattribution of arousal)

Gaertner en Dovidio vonden dat witte deelnemers zwarte en witte slachtoffers even vaak hielpen als ze de enige getuige waren, maar zwarte slachtoffers minder hielpen als er andere omstanders aanwezig waren. Dit ondersteunt het idee van:

1. AVerspreiding van verantwoordelijkheid die alle slachtoffers gelijk raakt
2. BOpen, ouderwets racisme dat in elke situatie verschijnt
3. CEen volledige afwezigheid van vooroordelen bij de deelnemers
4. DAversief racisme, dat zichtbaar wordt als er een niet-raciaal excuus beschikbaar is