Żywienie kliniczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadania Wróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa: mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe: mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe: mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko: kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda: mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine): mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała: BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe: glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot: g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy: GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Płyny dożylne i bilans płynów

Holliday–Segar na godzinę: 4 mL/kg (pierwsze 10 kg) + 2 mL/kg (kolejne 10 kg) + 1 mL/kg (każdy kg powyżej 20)
Holliday–Segar na dobę: 100 / 50 / 20 mL/kg dla tych samych przedziałów
Bilans płynów: przyjęte − wydalone
Kostki lodu: liczą się jako połowa swojej objętości
Diureza: mL/kg/h = mL / (kg × h)
Czas wlewu: czas (h) = pozostała objętość (mL) / prędkość (mL/h)
Przetoczona objętość: mL = prędkość × czas

2Zadania do ćwiczenia

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 100 kg potrzebuje 1,5 g białka na kg na dobę. Żywienie przez sondę zawiera 68 g białka na litr i biegnie z prędkością 90 mL/h przez 18 godzin na dobę. Ile gramów dodatkowego białka ΔP na dobę nadal jest potrzebne? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

100 kg1,5 g/kg/dobę68 g/L90 mL/h · 18 h

ΔP = g/dobę

2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W ciągu 24 godzin pacjent otrzymuje 2000 mL żywienia pozajelitowego o stężeniach końcowych 17,5% glukozy i 5% aminokwasów oraz 250 mL 10% emulsji tłuszczowej (1,1 kcal/mL). Oblicz stosunek kilokalorii niebiałkowych do azotu NPC : N (liczba x w x : 1). Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

2000 mLglukoza 17,5%aminokwasy 5%tłuszcze 250 mL · 1,1 kcal/mL

NPC : N =

3.Płyny dożylne i bilans płynówŚredni

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Karta pokazuje płyny przyjęte i wydalone przez pacjenta podczas jednej 8-godzinnej zmiany. Wlew dożylny płynął z podaną prędkością przez całą zmianę. Wyznacz bilans płynów B = przyjęte − wydalone w mL (wynik ujemny oznacza stratę netto).

sok: 150 mLgalaretka: 100 mLzupa: 250 mLWlew dożylny: 80 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie: 2 × 100 mLmocz: 350 mLmocz: 225 mLdren z rany: 150 mL

B = mL

4.Płyny dożylne i bilans płynówTrudny

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew 1000 mL rozpoczyna się o 12:30 z prędkością 80 mL/h. Po 2 godzinach prędkość zmienia się na 125 mL/h i nie jest już zmieniana. Po ilu godzinach t od rozpoczęcia worek będzie pusty? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

1000 mL80 mL/h · 2 h125 mL/h

t = h

3Roztwory

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: ΔP = 39,8 g/dobę

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebne białko

1,5·100 = 150 g/dobę

Białko z żywienia

90·18 = 1620 mL = 1,62 L

1,62·68 = 110,2 g/dobę

Niedobór

ΔP = 150 − 110,2 = 39,84 ≈ 39,8 g/dobę

Odpowiedź

ΔP = 39,8 g/dobę

2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: NPC : N = 92

Żywienie pozajelitowe: glukoza dostarcza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, a emulsja tłuszczowa podaną liczbę kcal/mL (2 kcal/mL dla 20%, 1,1 kcal/mL dla 10%). Gramy = % × mL/100. Kcal pozabiałkowe (NPC) = kcal z glukozy + tłuszczu; azot = białko/6,25. Szybkość infuzji glukozy (GIR) w mg/kg/min = mg glukozy/(kg × minuty). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Gramy glukozy i aminokwasów

glukoza: 17,5·2000/100 = 350 g

aminokwasy: 5·2000/100 = 100 g

Kilokalorie z poszczególnych składników

glukoza: 350·3,4 = 1190 kcal

aminokwasy: 100·4 = 400 kcal

tłuszcze: 250·1,1 = 275 kcal

Kilokalorie niebiałkowe i azot

NPC = 1190 + 275 = 1465 kcal

N = 100/6,25 = 16 g

Stosunek

NPC : N = 1465/16 = 91,56 ≈ 92 : 1

Odpowiedź

NPC : N = 92

Stosunki około 150 : 1 są typowe dla stabilnych pacjentów; niższe stosunki oznaczają względnie więcej białka.

3.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: B = 615 mL

Płyny przyjęte i wydalone: do przyjętych wlicza się wszystko, co wchodzi (płyny doustne, wlewy dożylne, leki dożylne i przepłukania, żywienie przez zgłębnik); kostki lodu liczą się jako połowa swojej objętości. Do wydalonych wlicza się mocz, drenaże, wymiociny i inne straty. Bilans = suma przyjętych − suma wydalonych; bilans ujemny oznacza stratę netto. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Suma przyjętych

doustnie: 150 + 100 + 250 = 500 mL

Wlew dożylny: 80·8 = 640 mL

antybiotyk dożylnie: 2·100 = 200 mL

suma przyjętych = 1340 mL

Suma wydalonych

350 + 225 + 150 = 725 mL

Bilans

B = 1340 − 725 = 615 mL

Odpowiedź

B = 615 mL

Dodatni: przyjęto więcej płynów, niż zostało wydalone.

4.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: t = 8,7 h

Czas wlewu: czas (h) = objętość do przetoczenia (mL)/prędkość (mL/h); użyj objętości pozostałej w worku, a nie pojemności worka. Przetoczona objętość = prędkość × czas. Godziny dziesiętne zamieniaj na godziny i minuty, mnożąc część ułamkową × 60 (0,5 h = 30 min, a nie 50 min). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Pierwsza część

80·2 = 160 mL

1000 − 160 = 840 mL pozostało

Druga część

840/125 = 6,72 h

Czas całkowity

t = 2 + 6,72 = 8,72 ≈ 8,7 h

Odpowiedź

t = 8,7 h

To około 8 h 43 min, więc worek skończy się około 21:13.

ExamProblems · examproblems.com/courses/clinical-nutrition