Żywienie kliniczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa
mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe
mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe
mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda
mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine)
mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe
glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot
g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Płyny dożylne i bilans płynów

Holliday–Segar na godzinę
4 mL/kg (pierwsze 10 kg) + 2 mL/kg (kolejne 10 kg) + 1 mL/kg (każdy kg powyżej 20)
Holliday–Segar na dobę
100 / 50 / 20 mL/kg dla tych samych przedziałów
Bilans płynów
przyjęte − wydalone
Kostki lodu
liczą się jako połowa swojej objętości
Diureza
mL/kg/h = mL / (kg × h)
Czas wlewu
czas (h) = pozostała objętość (mL) / prędkość (mL/h)
Przetoczona objętość
mL = prędkość × czas

2Zadania do ćwiczenia

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni
84 g/L1,2 g/kg/dobę50 mL/h88 kg16 h/dobę5 g/miarkan = ?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 88 kg potrzebuje 1,2 g białka na kg na dobę. Żywienie przez sondę zawiera 84 g białka na litr i biegnie z prędkością 50 mL/h przez 16 godzin na dobę. Odżywka białkowa w proszku dostarcza 5 g białka na miarkę. Ile miarek n na dobę potrzeba, aby pokryć niedobór? Zaokrąglij w górę do pełnej miarki.

88 kg1,2 g/kg/dobę84 g/L50 mL/h · 16 h5 g/miarka
n =
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny
142 kg177 cmmężczyznaBMI = kg/m²P = ? g/dobę

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent w stanie krytycznym (mężczyzna) ma 177 cm wzrostu i waży 142 kg. Protokół ćwiczeniowy zakłada 2 g białka na kg idealnej masy ciała (Devine) na dobę, jeśli BMI wynosi od 30 do poniżej 40 kg/m², oraz 2,5 g/kg idealnej masy ciała na dobę, jeśli BMI wynosi 40 kg/m² lub więcej. Oblicz docelową podaż białka P w g/dobę. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

177 cm142 kgmężczyznaBMI 30–40: 2 g/kg IBWBMI ≥ 40: 2,5 g/kg IBW
P = g/dobę
3.Płyny dożylne i bilans płynówŚredni
PrzyjęteWydalonezmiana 8-godzinnagalaretka120 mLzupa150 mLherbata150 mLWlew dożylny75 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie2 × 50 mLmocz150 mLmocz225 mLwymiociny100 mL

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Karta pokazuje płyny przyjęte i wydalone przez pacjenta podczas jednej 8-godzinnej zmiany. Wlew dożylny płynął z podaną prędkością przez całą zmianę. Wyznacz sumę płynów przyjętych I w mL.

galaretka: 120 mLzupa: 150 mLherbata: 150 mLWlew dożylny: 75 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie: 2 × 50 mL
I = mL
4.Płyny dożylne i bilans płynówTrudny
500 mL125 mL/hstart 07:0010:00: ? mL

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek 500 mL podłączono o 07:00 i jest podawany przez pompę z prędkością 125 mL/h. Ile mL V zostanie w worku o 10:00?

500 mL125 mL/h07:00 → 10:00
V = mL

3Roztwory

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: n = 8

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebne białko

1,2·88 = 105,6 g/dobę

Białko z żywienia

50·16 = 800 mL = 0,8 L
0,8·84 = 67,2 g/dobę

Niedobór

ΔP = 105,6 − 67,2 = 38,4 g

Miarki

38,4/5 = 7,68 → n = 8

Odpowiedź

n = 8
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: P = 181 g/dobę

Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Otyłość w stanie krytycznym (ASPEN/SCCM 2016): BMI = masa ciała/wzrost² (kg/m²). Docelowa podaż białka to 2 g/kg idealnej masy ciała na dobę przy BMI 30–40 i do 2,5 g/kg idealnej masy ciała na dobę przy BMI 40 i więcej. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Wskaźnik masy ciała

BMI = 142/1,77² = 45,33 kg/m²

Idealna masa ciała (Devine)

177 cm/2,54 = 69,69 in
IBW = 50 + 2,3·(69,69 − 60) = 72,28 kg

Cel białkowy

BMI 40 lub więcej: 2,5 g na kg należnej masy ciała.

P = 2,5·72,28 = 180,7 ≈ 181 g/dobę

Odpowiedź

P = 181 g/dobę
3.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: I = 1120 mL

Płyny przyjęte i wydalone: do przyjętych wlicza się wszystko, co wchodzi (płyny doustne, wlewy dożylne, leki dożylne i przepłukania, żywienie przez zgłębnik); kostki lodu liczą się jako połowa swojej objętości. Do wydalonych wlicza się mocz, drenaże, wymiociny i inne straty. Bilans = suma przyjętych − suma wydalonych; bilans ujemny oznacza stratę netto. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Zsumuj płyny przyjęte

doustnie: 120 + 150 + 150 = 420 mL
Wlew dożylny: 75·8 = 600 mL
antybiotyk dożylnie: 2·50 = 100 mL
I = 1120 mL

Odpowiedź

I = 1120 mL
4.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: V = 125 mL

Czas wlewu: czas (h) = objętość do przetoczenia (mL)/prędkość (mL/h); użyj objętości pozostałej w worku, a nie pojemności worka. Przetoczona objętość = prędkość × czas. Godziny dziesiętne zamieniaj na godziny i minuty, mnożąc część ułamkową × 60 (0,5 h = 30 min, a nie 50 min). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Czas, który upłynął

07:00 → 10:00 = 3 h

Przetoczona objętość

125·3 = 375 mL

Pozostała objętość

V = 500 − 375 = 125 mL

Odpowiedź

V = 125 mL

ExamProblems · examproblems.com/courses/clinical-nutrition