Żywienie kliniczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadania Wróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa: mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe: mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe: mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko: kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda: mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine): mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała: BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe: glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot: g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy: GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Płyny dożylne i bilans płynów

Holliday–Segar na godzinę: 4 mL/kg (pierwsze 10 kg) + 2 mL/kg (kolejne 10 kg) + 1 mL/kg (każdy kg powyżej 20)
Holliday–Segar na dobę: 100 / 50 / 20 mL/kg dla tych samych przedziałów
Bilans płynów: przyjęte − wydalone
Kostki lodu: liczą się jako połowa swojej objętości
Diureza: mL/kg/h = mL / (kg × h)
Czas wlewu: czas (h) = pozostała objętość (mL) / prędkość (mL/h)
Przetoczona objętość: mL = prędkość × czas

2Zadania do ćwiczenia

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 97 kg potrzebuje 1,3 g białka na kg na dobę. Żywienie przez sondę zawiera 63 g białka na litr i biegnie z prędkością 90 mL/h przez 18 godzin na dobę. Odżywka białkowa w proszku dostarcza 10 g białka na miarkę. Ile miarek n na dobę potrzeba, aby pokryć niedobór? Zaokrąglij w górę do pełnej miarki.

97 kg1,3 g/kg/dobę63 g/L90 mL/h · 18 h10 g/miarka

n =

2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W ciągu 24 godzin pacjent otrzymuje 1200 mL żywienia pozajelitowego o stężeniach końcowych 10% glukozy i 5% aminokwasów oraz 500 mL 10% emulsji tłuszczowej (1,1 kcal/mL). Oblicz stosunek kilokalorii niebiałkowych do azotu NPC : N (liczba x w x : 1). Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

1200 mLglukoza 10%aminokwasy 5%tłuszcze 500 mL · 1,1 kcal/mL

NPC : N =

3.Płyny dożylne i bilans płynówŚredni

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Karta pokazuje płyny przyjęte i wydalone przez pacjenta podczas jednej 8-godzinnej zmiany. Wlew dożylny płynął z podaną prędkością przez całą zmianę. Wyznacz bilans płynów B = przyjęte − wydalone w mL (wynik ujemny oznacza stratę netto). Licz kostki lodu jako połowę ich objętości.

galaretka: 120 mLherbata: 150 mLkostki lodu: 120 mLWlew dożylny: 50 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie: 1 × 100 mLmocz: 500 mLmocz: 150 mLmocz: 350 mLdren z rany: 70 mL

B = mL

4.Płyny dożylne i bilans płynówTrudny

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek 1000 mL podłączono o 12:45 i jest podawany przez pompę z prędkością 100 mL/h. Ile mL V zostanie w worku o 18:45?

1000 mL100 mL/h12:45 → 18:45

V = mL

3Roztwory

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: n = 3

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebne białko

1,3·97 = 126,1 g/dobę

Białko z żywienia

90·18 = 1620 mL = 1,62 L

1,62·63 = 102,1 g/dobę

Niedobór

ΔP = 126,1 − 102,1 = 24,04 g

Miarki

24,04/10 = 2,404 → n = 3

Odpowiedź

n = 3

2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: NPC : N = 100

Żywienie pozajelitowe: glukoza dostarcza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, a emulsja tłuszczowa podaną liczbę kcal/mL (2 kcal/mL dla 20%, 1,1 kcal/mL dla 10%). Gramy = % × mL/100. Kcal pozabiałkowe (NPC) = kcal z glukozy + tłuszczu; azot = białko/6,25. Szybkość infuzji glukozy (GIR) w mg/kg/min = mg glukozy/(kg × minuty). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Gramy glukozy i aminokwasów

glukoza: 10·1200/100 = 120 g

aminokwasy: 5·1200/100 = 60 g

Kilokalorie z poszczególnych składników

glukoza: 120·3,4 = 408 kcal

aminokwasy: 60·4 = 240 kcal

tłuszcze: 500·1,1 = 550 kcal

Kilokalorie niebiałkowe i azot

NPC = 408 + 550 = 958 kcal

N = 60/6,25 = 9,6 g

Stosunek

NPC : N = 958/9,6 = 99,79 ≈ 100 : 1

Odpowiedź

NPC : N = 100

Stosunki około 150 : 1 są typowe dla stabilnych pacjentów; niższe stosunki oznaczają względnie więcej białka.

3.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: B = −240 mL

Płyny przyjęte i wydalone: do przyjętych wlicza się wszystko, co wchodzi (płyny doustne, wlewy dożylne, leki dożylne i przepłukania, żywienie przez zgłębnik); kostki lodu liczą się jako połowa swojej objętości. Do wydalonych wlicza się mocz, drenaże, wymiociny i inne straty. Bilans = suma przyjętych − suma wydalonych; bilans ujemny oznacza stratę netto. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Suma przyjętych

doustnie: 120 + 150 = 270 mL

kostki lodu: 120/2 = 60 mL

Wlew dożylny: 50·8 = 400 mL

antybiotyk dożylnie: 1·100 = 100 mL

suma przyjętych = 830 mL

Suma wydalonych

500 + 150 + 350 + 70 = 1070 mL

Bilans

B = 830 − 1070 = −240 mL

Odpowiedź

B = −240 mL

Ujemny: pacjent stracił więcej płynów, niż przyjął.

4.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: V = 400 mL

Czas wlewu: czas (h) = objętość do przetoczenia (mL)/prędkość (mL/h); użyj objętości pozostałej w worku, a nie pojemności worka. Przetoczona objętość = prędkość × czas. Godziny dziesiętne zamieniaj na godziny i minuty, mnożąc część ułamkową × 60 (0,5 h = 30 min, a nie 50 min). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Czas, który upłynął

12:45 → 18:45 = 6 h

Przetoczona objętość

100·6 = 600 mL

Pozostała objętość

V = 1000 − 600 = 400 mL

Odpowiedź

V = 400 mL

ExamProblems · examproblems.com/courses/clinical-nutrition