Żywienie kliniczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa
mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe
mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe
mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda
mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine)
mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe
glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot
g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Płyny dożylne i bilans płynów

Holliday–Segar na godzinę
4 mL/kg (pierwsze 10 kg) + 2 mL/kg (kolejne 10 kg) + 1 mL/kg (każdy kg powyżej 20)
Holliday–Segar na dobę
100 / 50 / 20 mL/kg dla tych samych przedziałów
Bilans płynów
przyjęte − wydalone
Kostki lodu
liczą się jako połowa swojej objętości
Diureza
mL/kg/h = mL / (kg × h)
Czas wlewu
czas (h) = pozostała objętość (mL) / prędkość (mL/h)
Przetoczona objętość
mL = prędkość × czas

2Zadania do ćwiczenia

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni
55 g/L1,8 g/kg/dobę65 mL/h59 kg16 h/dobę7 g/miarkan = ?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 59 kg potrzebuje 1,8 g białka na kg na dobę. Żywienie przez sondę zawiera 55 g białka na litr i biegnie z prędkością 65 mL/h przez 16 godzin na dobę. Odżywka białkowa w proszku dostarcza 7 g białka na miarkę. Ile miarek n na dobę potrzeba, aby pokryć niedobór? Zaokrąglij w górę do pełnej miarki.

59 kg1,8 g/kg/dobę55 g/L65 mL/h · 16 h7 g/miarka
n =
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny
83 kg157 cmkobietaBMI = kg/m²E = ? kcal/dobę

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w stanie krytycznym (płeć: kobieta) ma wzrost 157 cm i waży 83 kg. Protokół ćwiczebny przewiduje 13 kcal/kg rzeczywistej masy ciała na dobę, jeśli BMI wynosi 30–50 kg/m², oraz 22 kcal/kg należnej masy ciała (Devine) na dobę, jeśli BMI jest powyżej 50 kg/m². Oblicz cel energetyczny E w kcal/dobę. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

157 cm83 kgkobietaBMI 30–50: 13 kcal/kg rzeczywistaBMI > 50: 22 kcal/kg IBW
E = kcal/dobę
3.Płyny dożylne i bilans płynówŚredni
PrzyjęteWydalonezmiana 8-godzinnawoda120 mLherbata240 mLkostki lodu200 mLWlew dożylny50 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie2 × 50 mLmocz300 mLmocz475 mLmocz200 mLdren z rany90 mL

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Karta pokazuje płyny przyjęte i wydalone przez pacjenta podczas jednej 8-godzinnej zmiany. Wlew dożylny płynął z podaną prędkością przez całą zmianę. Wyznacz bilans płynów B = przyjęte − wydalone w mL (wynik ujemny oznacza stratę netto). Licz kostki lodu jako połowę ich objętości.

woda: 120 mLherbata: 240 mLkostki lodu: 200 mLWlew dożylny: 50 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie: 2 × 50 mLmocz: 300 mLmocz: 475 mLmocz: 200 mLdren z rany: 90 mL
B = mL
4.Płyny dożylne i bilans płynówTrudny
1000 mL200 mL przetoczono80 mL/h16:00t = ? h

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek 1000 mL jest podawany przez pompę z prędkością 80 mL/h. O 16:00 przetoczono już 200 mL. Ile godzin t zostało do opróżnienia worka? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

1000 mL200 mL przetoczono80 mL/h
t = h

3Roztwory

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: n = 7

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebne białko

1,8·59 = 106,2 g/dobę

Białko z żywienia

65·16 = 1040 mL = 1,04 L
1,04·55 = 57,2 g/dobę

Niedobór

ΔP = 106,2 − 57,2 = 49 g

Miarki

49/7 = 7 → n = 7

Odpowiedź

n = 7
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: E = 1079 kcal/dobę

Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Otyłość w stanie krytycznym (ASPEN/SCCM 2016): BMI = masa ciała/wzrost² (kg/m²). Dla BMI 30–50 cel energetyczny wynosi 11–14 kcal/kg rzeczywistej masy ciała na dobę; powyżej 50 jest to 22–25 kcal/kg należnej masy ciała na dobę. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Wskaźnik masy ciała

BMI = 83/1,57² = 33,67 kg/m²

Cel energetyczny

BMI 30–50: kcal na kg rzeczywistej masy ciała.

E = 13·83 = 1079 kcal/dobę

Odpowiedź

E = 1079 kcal/dobę
3.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: B = −105 mL

Płyny przyjęte i wydalone: do przyjętych wlicza się wszystko, co wchodzi (płyny doustne, wlewy dożylne, leki dożylne i przepłukania, żywienie przez zgłębnik); kostki lodu liczą się jako połowa swojej objętości. Do wydalonych wlicza się mocz, drenaże, wymiociny i inne straty. Bilans = suma przyjętych − suma wydalonych; bilans ujemny oznacza stratę netto. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Suma przyjętych

doustnie: 120 + 240 = 360 mL
kostki lodu: 200/2 = 100 mL
Wlew dożylny: 50·8 = 400 mL
antybiotyk dożylnie: 2·50 = 100 mL
suma przyjętych = 960 mL

Suma wydalonych

300 + 475 + 200 + 90 = 1065 mL

Bilans

B = 960 − 1065 = −105 mL

Odpowiedź

B = −105 mL

Ujemny: pacjent stracił więcej płynów, niż przyjął.

4.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: t = 10 h

Czas wlewu: czas (h) = objętość do przetoczenia (mL)/prędkość (mL/h); użyj objętości pozostałej w worku, a nie pojemności worka. Przetoczona objętość = prędkość × czas. Godziny dziesiętne zamieniaj na godziny i minuty, mnożąc część ułamkową × 60 (0,5 h = 30 min, a nie 50 min). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Pozostała objętość

1000 − 200 = 800 mL

Czas

t = 800/80 = 10 h

Odpowiedź

t = 10 h

To około 10 h 00 min, więc worek skończy się około 02:00.

ExamProblems · examproblems.com/courses/clinical-nutrition