Żywienie kliniczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa
mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe
mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe
mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda
mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine)
mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe
glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot
g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Płyny dożylne i bilans płynów

Holliday–Segar na godzinę
4 mL/kg (pierwsze 10 kg) + 2 mL/kg (kolejne 10 kg) + 1 mL/kg (każdy kg powyżej 20)
Holliday–Segar na dobę
100 / 50 / 20 mL/kg dla tych samych przedziałów
Bilans płynów
przyjęte − wydalone
Kostki lodu
liczą się jako połowa swojej objętości
Diureza
mL/kg/h = mL / (kg × h)
Czas wlewu
czas (h) = pozostała objętość (mL) / prędkość (mL/h)
Przetoczona objętość
mL = prędkość × czas

2Zadania do ćwiczenia

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni
68 g/L1,8 g/kg/dobę75 mL/h64 kg18 h/dobę5 g/miarkan = ?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 64 kg potrzebuje 1,8 g białka na kg na dobę. Żywienie przez sondę zawiera 68 g białka na litr i biegnie z prędkością 75 mL/h przez 18 godzin na dobę. Odżywka białkowa w proszku dostarcza 5 g białka na miarkę. Ile miarek n na dobę potrzeba, aby pokryć niedobór? Zaokrąglij w górę do pełnej miarki.

64 kg1,8 g/kg/dobę68 g/L75 mL/h · 18 h5 g/miarka
n =
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny
24 hglukoza 25%2400 mLaminokwasy 6%2400 mLtłuszcze 10%250 mL · 1,1 kcal/mLN = białko/6,25NPC : N = ? : 1

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W ciągu 24 godzin pacjent otrzymuje 2400 mL żywienia pozajelitowego o stężeniach końcowych 25% glukozy i 6% aminokwasów oraz 250 mL 10% emulsji tłuszczowej (1,1 kcal/mL). Oblicz stosunek kilokalorii niebiałkowych do azotu NPC : N (liczba x w x : 1). Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

2400 mLglukoza 25%aminokwasy 6%tłuszcze 250 mL · 1,1 kcal/mL
NPC : N =
3.Płyny dożylne i bilans płynówŚredni
PrzyjęteWydalonezmiana 8-godzinnawoda240 mLherbata150 mLzupa180 mLkostki lodu200 mLWlew dożylny125 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie2 × 50 mLmocz175 mLmocz350 mLmocz250 mLdren z rany40 mL

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Karta pokazuje płyny przyjęte i wydalone przez pacjenta podczas jednej 8-godzinnej zmiany. Wlew dożylny płynął z podaną prędkością przez całą zmianę. Wyznacz sumę płynów przyjętych I w mL. Licz kostki lodu jako połowę ich objętości.

woda: 240 mLherbata: 150 mLzupa: 180 mLkostki lodu: 200 mLWlew dożylny: 125 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie: 2 × 50 mL
I = mL
4.Płyny dożylne i bilans płynówTrudny
500 mL→ 75 mL/hstart 09:00trazem​ = ? h150 mL/h × 2 h

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew 500 mL rozpoczyna się o 09:00 z prędkością 150 mL/h. Po 2 godzinach prędkość zmienia się na 75 mL/h i nie jest już zmieniana. Po ilu godzinach t od rozpoczęcia worek będzie pusty? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

500 mL150 mL/h · 2 h75 mL/h
t = h

3Roztwory

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: n = 5

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebne białko

1,8·64 = 115,2 g/dobę

Białko z żywienia

75·18 = 1350 mL = 1,35 L
1,35·68 = 91,8 g/dobę

Niedobór

ΔP = 115,2 − 91,8 = 23,4 g

Miarki

23,4/5 = 4,68 → n = 5

Odpowiedź

n = 5
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: NPC : N = 100

Żywienie pozajelitowe: glukoza dostarcza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, a emulsja tłuszczowa podaną liczbę kcal/mL (2 kcal/mL dla 20%, 1,1 kcal/mL dla 10%). Gramy = % × mL/100. Kcal pozabiałkowe (NPC) = kcal z glukozy + tłuszczu; azot = białko/6,25. Szybkość infuzji glukozy (GIR) w mg/kg/min = mg glukozy/(kg × minuty). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Gramy glukozy i aminokwasów

glukoza: 25·2400/100 = 600 g
aminokwasy: 6·2400/100 = 144 g

Kilokalorie z poszczególnych składników

glukoza: 600·3,4 = 2040 kcal
aminokwasy: 144·4 = 576 kcal
tłuszcze: 250·1,1 = 275 kcal

Kilokalorie niebiałkowe i azot

NPC = 2040 + 275 = 2315 kcal
N = 144/6,25 = 23,04 g

Stosunek

NPC : N = 2315/23,04 = 100,5 ≈ 100 : 1

Odpowiedź

NPC : N = 100

Stosunki około 150 : 1 są typowe dla stabilnych pacjentów; niższe stosunki oznaczają względnie więcej białka.

3.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: I = 1770 mL

Płyny przyjęte i wydalone: do przyjętych wlicza się wszystko, co wchodzi (płyny doustne, wlewy dożylne, leki dożylne i przepłukania, żywienie przez zgłębnik); kostki lodu liczą się jako połowa swojej objętości. Do wydalonych wlicza się mocz, drenaże, wymiociny i inne straty. Bilans = suma przyjętych − suma wydalonych; bilans ujemny oznacza stratę netto. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Zsumuj płyny przyjęte

doustnie: 240 + 150 + 180 = 570 mL
kostki lodu: 200/2 = 100 mL
Wlew dożylny: 125·8 = 1000 mL
antybiotyk dożylnie: 2·50 = 100 mL
I = 1770 mL

Odpowiedź

I = 1770 mL
4.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: t = 4,7 h

Czas wlewu: czas (h) = objętość do przetoczenia (mL)/prędkość (mL/h); użyj objętości pozostałej w worku, a nie pojemności worka. Przetoczona objętość = prędkość × czas. Godziny dziesiętne zamieniaj na godziny i minuty, mnożąc część ułamkową × 60 (0,5 h = 30 min, a nie 50 min). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Pierwsza część

150·2 = 300 mL
500 − 300 = 200 mL pozostało

Druga część

200/75 = 2,667 h

Czas całkowity

t = 2 + 2,667 = 4,667 ≈ 4,7 h

Odpowiedź

t = 4,7 h

To około 4 h 40 min, więc worek skończy się około 13:40.

ExamProblems · examproblems.com/courses/clinical-nutrition