Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 53 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (phenytoin sodium), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (phenytoin) 20 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,7 L/kg, a współczynnik soli S = 0,92. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (phenytoin sodium) w mg.
53 kgVd = 0,7 L/kgC = 20 mg/LS = 0,92
LD = mg
2.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 87 kg przyjmuje doustnie teofilinę (F = 1) co 12 h. Klirens wynosi 0,035 L/kg/h. Jaka dawka D w mg daje średnie stężenie w stanie stacjonarnym 10 mg/L?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Fiolka zawiera cefuroxime 750 mg w postaci proszku. Etykieta ćwiczeniowa zaleca dodanie 7,2 mL wody do wstrzykiwań; proszek zwiększa objętość o 0,3 mL. Zlecona dawka to 450 mg. Jaką objętość V nabierasz? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
750 mg7,2 mL+0,3 mL450 mg
V = mL
4.Obliczenia farmaceutyczneTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Masz 40 g 5% maści coal tar. Ile gramów m 1% maści coal tar musisz dodać, aby otrzymać maść 3%? Zaokrąglij do pełnych gramów.
40 g · 5%1%3%
m = g
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Protokół ćwiczeniowy przewiduje bolus heparyny 70 jednostek/kg dla pacjenta o masie ciała 76 kg. Fiolka zawiera 5 000 jednostek/mL. Jaką objętość V nabierasz? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
70 szt./kg76 kg5 000 szt./mL
V = mL
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew dopamine zawierający 800 mg w 500 mL płynie z prędkością 8 mL/h. Pacjent waży 53 kg. Jaką dawkę D w mcg/kg/min otrzymuje pacjent? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
800 mg/500 mL8 mL/h53 kg
D = mcg/kg/min
7.FarmakologiaŚredni
W jaki sposób metformina głównie obniża glikemię?
AZastępuje brakującą insulinę
BZmniejsza wytwarzanie glukozy przez wątrobę
CBlokuje wchłanianie glukozy w nerce
DPobudza wydzielanie insuliny z trzustki
8.FarmakologiaTrudny
A patient taking metoprolol is also started on verapamil. Which adverse effect is most likely?
ASevere bradycardia and heart block
BRebound tachycardia and hypertension
CHypoglycaemia and weight gain
DHyperkalaemia and muscle weakness
3Roztwory
1.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: LD = 806,5 mg
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 0,7·53 = 37,1 L
Potrzebna ilość substancji czynnej
Vd·C = 37,1·20 = 742 mg
Dawka nasycająca
LD = 742/(0,92·1) = 806,5 mg
Odpowiedź
LD = 806,5 mg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.
2.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: D = 365,4 mg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Klirens
CL = 0,035·87 = 3,045 L/h
Dawka
D = Css,avg·CL·τ/(S·F) = 10·3,045·12/(1·1) = 365,4 mg
Odpowiedź
D = 365,4 mg
3.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 4,5 mL
Rekonstytucja: proszek zajmuje miejsce, więc objętość końcowa to rozpuszczalnik plus objętość proszku. Stężenie = lek w fiolce/objętość końcowa, a objętość do podania = dawka/stężenie. Na etykiecie z kilkoma mocami użyj stężenia odpowiadającego ilości rozpuszczalnika, którą rzeczywiście dodano. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość końcowa
7,2 + 0,3 = 7,5 mL
Stężenie
750/7,5 = 100 mg/mL
Objętość do podania
V = 450/100 = 4,5 mL
Odpowiedź
V = 4,5 mL
4.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: m = 40 g
Metoda krzyżowa (aligacja): aby zmieszać wyższe stężenie H i niższe stężenie L do stężenia docelowego T, weź (T − L) części H i (H − T) części L. Części się krzyżują: każdy składnik dostaje odległość stężenia docelowego od drugiego składnika. Woda lub czysta baza liczy się jako 0%. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Części w metodzie krzyżowej
5%: 3 − 1 = 2 części
1%: 5 − 3 = 2 części
Przeskaluj do posiadanej ilości
m = 40·2/2 = 40 g
Odpowiedź
m = 40 g
Sprawdzenie: 40 g + 40 g = 80 g maści 3%.
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: V = 1,1 mL
Wlewy heparyny i insuliny: stężenie = jednostki w worku/objętość worka (jednostki/mL). Prędkość pompy (mL/h) = jednostki na godzinę/stężenie, a jednostki na godzinę = mL/h × stężenie. Przy zleceniu zależnym od masy ciała najpierw jednostki/h = jednostki/kg/h × masa ciała. Objętość bolusa = potrzebne jednostki/moc fiolki. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Potrzebna liczba sztuk
70·76 = 5 320 szt.
Objętość
V = 5320/5000 = 1,064 ≈ 1,1 mL
Odpowiedź
V = 1,1 mL
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: D = 4 mcg/kg/min
Wlewy miareczkowane: najpierw wyznacz stężenie w mcg/mL (mg × 1000/mL). Przy zleceniu zależnym od masy ciała mcg/min = mcg/kg/min × masa ciała. Następnie mL/h = mcg/min × 60/stężenie. Licząc wstecz, mcg/kg/min = mL/h × stężenie/(60 × masa ciała). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie
800 000/500 = 1600 mcg/mL
Mikrogramy na minutę
8·1600 = 12800 mcg/h
12800/60 = 213,3 mcg/min
Na kilogram
D = 213,3/53 = 4,025 ≈ 4 mcg/kg/min
Odpowiedź
D = 4 mcg/kg/min
7.Farmakologia
Odpowiedź: B · Zmniejsza wytwarzanie glukozy przez wątrobę
Dlaczego to jest odpowiedź
Metformina głównie zmniejsza glukoneogenezę wątrobową i poprawia wrażliwość na insulinę. Ponieważ nie pobudza wydzielania insuliny, stosowana w monoterapii rzadko powoduje hipoglikemię.
Odpowiedź
B · Zmniejsza wytwarzanie glukozy przez wątrobę
8.Farmakologia
Odpowiedź: A · Severe bradycardia and heart block
Dlaczego to jest odpowiedź
Beta blockers and non-dihydropyridine calcium channel blockers (verapamil, diltiazem) both slow heart rate and AV conduction. Together they can cause severe bradycardia, heart block and heart failure.