Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 58 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (phenytoin sodium), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (phenytoin) 15 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,7 L/kg, a współczynnik soli S = 0,92. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (phenytoin sodium) w mg.
58 kgVd = 0,7 L/kgC = 15 mg/LS = 0,92
LD = mg
2.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 86 kg przyjmujący regularne dawki leku (tobramycin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 10 mg/L i wartość dolna 1 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,3 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
86 kgVd = 0,3 L/kgCpeak = 10 mg/LCtrough = 1 mg/L
D = mg
3.Obliczenia farmaceutyczneŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Fiolka zawiera oxacillin 2000 mg w postaci proszku. Etykieta ćwiczeniowa zaleca dodanie 11,5 mL wody do wstrzykiwań; proszek zwiększa objętość o 1 mL. Zlecona dawka to 600 mg. Jaką objętość V nabierasz? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
2000 mg11,5 mL+1 mL600 mg
V = mL
4.Obliczenia farmaceutyczneTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Masz 60 g 10% maści salicylic acid. Ile gramów m 2% maści salicylic acid musisz dodać, aby otrzymać maść 4%? Zaokrąglij do pełnych gramów.
60 g · 10%2%4%
m = g
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek zawiera 25 000 jednostek heparyny w 500 mL. Zlecenie to 18 jednostek/kg/h dla pacjenta o masie ciała 93 kg. Jaką prędkość R ustawiasz na pompie, w mL/h? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
25 000 szt./500 mL18 szt./kg/h93 kg
R = mL/h
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek zawiera dopamine 400 mg w 250 mL. Zlecenie to 5 mcg/kg/min dla pacjenta o masie ciała 108 kg. Jaką prędkość R ustawiasz na pompie, w mL/h? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
400 mg/250 mL5 mcg/kg/min108 kg
R = mL/h
7.FarmakologiaŚredni
W jaki sposób heparyna wywołuje działanie przeciwkrzepliwe?
ANasila działanie antytrombiny, która inaktywuje trombinę i czynnik Xa
BNieodwracalnie hamuje płytkową COX-1
CRozkłada fibrynę w istniejących skrzeplinach
DBlokuje zależną od witaminy K syntezę czynników krzepnięcia w wątrobie
8.FarmakologiaTrudny
Kodeina jest przekształcana w morfinę przez CYP2D6. Co dzieje się u pacjenta, który jest ultraszybkim metabolizerem CYP2D6?
APowstaje więcej morfiny, co zwiększa ryzyko zatrucia opioidami
BKodeina prawie nie łagodzi bólu, bo powstaje mało morfiny
CKodeina jest wydalana z moczem w niezmienionej postaci
DKodeina jest przekształcana wyłącznie w nieaktywny związek
3Roztwory
1.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: LD = 662 mg
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 0,7·58 = 40,6 L
Potrzebna ilość substancji czynnej
Vd·C = 40,6·15 = 609 mg
Dawka nasycająca
LD = 609/(0,92·1) = 662 mg
Odpowiedź
LD = 662 mg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.
2.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: D = 232,2 mg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 0,3·86 = 25,8 L
Dawka
D = 25,8·(10 − 1) = 232,2 mg
Odpowiedź
D = 232,2 mg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.
3.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 3,8 mL
Rekonstytucja: proszek zajmuje miejsce, więc objętość końcowa to rozpuszczalnik plus objętość proszku. Stężenie = lek w fiolce/objętość końcowa, a objętość do podania = dawka/stężenie. Na etykiecie z kilkoma mocami użyj stężenia odpowiadającego ilości rozpuszczalnika, którą rzeczywiście dodano. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość końcowa
11,5 + 1 = 12,5 mL
Stężenie
2000/12,5 = 160 mg/mL
Objętość do podania
V = 600/160 = 3,75 ≈ 3,8 mL
Odpowiedź
V = 3,8 mL
4.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: m = 180 g
Metoda krzyżowa (aligacja): aby zmieszać wyższe stężenie H i niższe stężenie L do stężenia docelowego T, weź (T − L) części H i (H − T) części L. Części się krzyżują: każdy składnik dostaje odległość stężenia docelowego od drugiego składnika. Woda lub czysta baza liczy się jako 0%. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Części w metodzie krzyżowej
10%: 4 − 2 = 2 części
2%: 10 − 4 = 6 części
Przeskaluj do posiadanej ilości
m = 60·6/2 = 180 g
Odpowiedź
m = 180 g
Sprawdzenie: 60 g + 180 g = 240 g maści 4%.
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: R = 33,5 mL/h
Wlewy heparyny i insuliny: stężenie = jednostki w worku/objętość worka (jednostki/mL). Prędkość pompy (mL/h) = jednostki na godzinę/stężenie, a jednostki na godzinę = mL/h × stężenie. Przy zleceniu zależnym od masy ciała najpierw jednostki/h = jednostki/kg/h × masa ciała. Objętość bolusa = potrzebne jednostki/moc fiolki. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Jednostki na godzinę
18·93 = 1 674 szt./h
Stężenie
25 000/500 = 50 szt./mL
Szybkość pompy
R = 1674/50 = 33,48 ≈ 33,5 mL/h
Odpowiedź
R = 33,5 mL/h
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: R = 20,3 mL/h
Wlewy miareczkowane: najpierw wyznacz stężenie w mcg/mL (mg × 1000/mL). Przy zleceniu zależnym od masy ciała mcg/min = mcg/kg/min × masa ciała. Następnie mL/h = mcg/min × 60/stężenie. Licząc wstecz, mcg/kg/min = mL/h × stężenie/(60 × masa ciała). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie
400 mg = 400 000 mcg
400 000/250 = 1600 mcg/mL
Dawka na minutę i na godzinę
5·108 = 540 mcg/min
540·60 = 32400 mcg/h
Szybkość pompy
R = 32400/1600 = 20,25 ≈ 20,3 mL/h
Odpowiedź
R = 20,3 mL/h
7.Farmakologia
Odpowiedź: A · Nasila działanie antytrombiny, która inaktywuje trombinę i czynnik Xa
Dlaczego to jest odpowiedź
Heparyna wiąże antytrombinę i znacznie przyspiesza inaktywację przez nią trombiny i czynnika Xa. Heparyny drobnocząsteczkowe działają głównie na czynnik Xa.
Odpowiedź
A · Nasila działanie antytrombiny, która inaktywuje trombinę i czynnik Xa
8.Farmakologia
Odpowiedź: A · Powstaje więcej morfiny, co zwiększa ryzyko zatrucia opioidami
Dlaczego to jest odpowiedź
Ultraszybcy metabolizerzy przekształcają więcej kodeiny w morfinę, co może wywołać depresję oddechową. Słabi metabolizerzy wytwarzają mało morfiny i uzyskują słabą analgezję. To klasyczny przykład farmakogenetyki.
Odpowiedź
A · Powstaje więcej morfiny, co zwiększa ryzyko zatrucia opioidami