Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 50 kg ma otrzymać dawkę nasycającą w postaci tabletek (digoxin), aby osiągnąć stężenie 1 mcg/L. Objętość dystrybucji wynosi 7 L/kg, a tabletki mają biodostępność F = 0,7. Oblicz całkowitą doustną dawkę nasycającą LD w mcg.
50 kgVd = 7 L/kgC = 1 mcg/LF = 0,7
LD = mcg
2.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew leku (vancomycin) rozpoczęto bez dawki nasycającej. Okres półtrwania u tego pacjenta wynosi 6 h. Po jakim czasie t osiąga się 95% stężenia w stanie stacjonarnym?
t½ = 6 h95% Css
t = h
3.Obliczenia farmaceutyczneŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Fiolka penicyliny G zawiera 5 000 000 jednostek. Jej etykieta ćwiczeniowa podaje trzy moce (patrz tabela). Dodajesz 8,2 mL rozpuszczalnika. Zlecona dawka to 1 500 000 jednostek. Jaką objętość V nabierasz? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
8,2 mL → 500 000 szt./mL1 500 000 szt.
V = mL
4.Obliczenia farmaceutyczneTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Musisz przygotować 600 mL 60% roztworu ethanol z 90% roztworu podstawowego i wody oczyszczonej. Ile mL V wody potrzebujesz? Zaokrąglij do pełnych mL.
90%0%60%600 mL
V = mL
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Protokół ćwiczeniowy przewiduje bolus heparyny 80 jednostek/kg dla pacjenta o masie ciała 59 kg. Fiolka zawiera 5 000 jednostek/mL. Jaką objętość V nabierasz? Zaokrąglij do dwóch miejsc po przecinku.
80 szt./kg59 kg5 000 szt./mL
V = mL
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew dopamine zawierający 800 mg w 500 mL płynie z prędkością 6 mL/h. Pacjent waży 71 kg. Jaką dawkę D w mcg/kg/min otrzymuje pacjent? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
800 mg/500 mL6 mL/h71 kg
D = mcg/kg/min
7.FarmakologiaŚredni
Częściowego agonistę podaje się razem z dużą dawką pełnego agonisty. Co dzieje się z odpowiedzią?
AWzrasta powyżej maksimum pełnego agonisty
BSłabnie, bo częściowy agonista konkuruje o receptory
CPodwaja się, bo oba leki aktywują receptor
DPozostaje dokładnie taka sama jak przy samej dużej dawce pełnego agonisty
8.FarmakologiaTrudny
Lek ma okres półtrwania 6 godzin. Jego stężenie w osoczu wynosi 80 mg/L. Zakładając eliminację pierwszego rzędu i brak kolejnych dawek, ile wyniesie stężenie po 18 godzinach?
A20 mg/L
B26,7 mg/L
C40 mg/L
D10 mg/L
3Roztwory
1.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: LD = 500 mcg
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 7·50 = 350 L
Potrzebna ilość substancji czynnej
Vd·C = 350·1 = 350 mcg
Dawka nasycająca
LD = 350/(1·0,7) = 500 mcg
Odpowiedź
LD = 500 mcg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.
2.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: t = 25,93 h
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stała szybkości
k = 0,693/6 = 0,1155 h⁻¹
Czas do osiągnięcia podanego ułamka stanu stacjonarnego
t = −ln(1 − 0,95)/0,1155 = 2,996/0,1155 = 25,93 h
Odpowiedź
t = 25,93 h
To jest 4,322 okresów półtrwania.
3.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 3 mL
Rekonstytucja: proszek zajmuje miejsce, więc objętość końcowa to rozpuszczalnik plus objętość proszku. Stężenie = lek w fiolce/objętość końcowa, a objętość do podania = dawka/stężenie. Na etykiecie z kilkoma mocami użyj stężenia odpowiadającego ilości rozpuszczalnika, którą rzeczywiście dodano. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie z etykiety
8,2 mL → 500 000 szt./mL
Objętość do podania
V = 1 500 000/500 000 = 3 mL
Odpowiedź
V = 3 mL
4.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 200 mL
Metoda krzyżowa (aligacja): aby zmieszać wyższe stężenie H i niższe stężenie L do stężenia docelowego T, weź (T − L) części H i (H − T) części L. Części się krzyżują: każdy składnik dostaje odległość stężenia docelowego od drugiego składnika. Woda lub czysta baza liczy się jako 0%. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Części w metodzie krzyżowej
90%: 60 − 0 = 60 części
0%: 90 − 60 = 30 części
razem: 90 części
Woda
V = 600·30/90 = 200 mL
Odpowiedź
V = 200 mL
Sprawdzenie: 400 mL roztworu 90% zawiera 360 mL leku, co stanowi 60% z 600 mL. Zakłada się tu, że objętości po prostu się sumują; w praktyce etanol uzupełnia się do objętości.
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: V = 0,94 mL
Wlewy heparyny i insuliny: stężenie = jednostki w worku/objętość worka (jednostki/mL). Prędkość pompy (mL/h) = jednostki na godzinę/stężenie, a jednostki na godzinę = mL/h × stężenie. Przy zleceniu zależnym od masy ciała najpierw jednostki/h = jednostki/kg/h × masa ciała. Objętość bolusa = potrzebne jednostki/moc fiolki. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Potrzebna liczba sztuk
80·59 = 4 720 szt.
Objętość
V = 4720/5000 = 0,944 ≈ 0,94 mL
Odpowiedź
V = 0,94 mL
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: D = 2,3 mcg/kg/min
Wlewy miareczkowane: najpierw wyznacz stężenie w mcg/mL (mg × 1000/mL). Przy zleceniu zależnym od masy ciała mcg/min = mcg/kg/min × masa ciała. Następnie mL/h = mcg/min × 60/stężenie. Licząc wstecz, mcg/kg/min = mL/h × stężenie/(60 × masa ciała). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie
800 000/500 = 1600 mcg/mL
Mikrogramy na minutę
6·1600 = 9600 mcg/h
9600/60 = 160 mcg/min
Na kilogram
D = 160/71 = 2,254 ≈ 2,3 mcg/kg/min
Odpowiedź
D = 2,3 mcg/kg/min
7.Farmakologia
Odpowiedź: B · Słabnie, bo częściowy agonista konkuruje o receptory
Dlaczego to jest odpowiedź
Częściowy agonista ma mniejszą skuteczność. Gdy wypiera pełnego agonistę z receptorów, całkowita odpowiedź spada. Z tego powodu buprenorfina może wywołać zespół odstawienia u osób przyjmujących pełnych agonistów opioidowych.
Odpowiedź
B · Słabnie, bo częściowy agonista konkuruje o receptory
8.Farmakologia
Odpowiedź: D · 10 mg/L
Dlaczego to jest odpowiedź
18 godzin to trzy okresy półtrwania. Stężenie zmniejsza się o połowę trzy razy: 80 → 40 → 20 → 10 mg/L.