Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (gentamicin) stężenie wynosi 6 mg/L po 1 h i 3 mg/L po 4 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz okres półtrwania t½.
C1 = 6 mg/L (1 h)C2 = 3 mg/L (4 h)
t½ = h
2.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew leku (vancomycin) biegnie z prędkością 125 mg/h bez dawki nasycającej. Klirens pacjenta wynosi 5 L/h, a okres półtrwania 8 h. Jakie jest stężenie C po 15 h?
R = 125 mg/hCL = 5 L/ht½ = 8 ht = 15 h
C = mg/L
3.Obliczenia farmaceutyczneŚredni
Roztwór ma stężenie stosunkowe 1:10 000. Potrzebujesz 0,4 mg. Pobierz objętość do strzykawki 10 mL: jaka to objętość V?
1:10 0000,4 mg
V = mL
4.Obliczenia farmaceutyczneTrudny
Fiolka zawiera 500 mg proszku. Dodajesz 4,4 mL rozcieńczalnika, a proszek dodaje 0,6 mL objętości. Zlecona dawka to 480 mg. Pobierz dawkę: jaką objętość V podajesz?
500 mg4,4 mL + 0,6 mL480 mg
V = mL
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew 100 jednostek insuliny krótkodziałającej w 100 mL płynie z prędkością 2 mL/h. Ile jednostek na godzinę D otrzymuje pacjent?
100 szt./100 mL2 mL/h
D = szt./h
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek zawiera dopamine 800 mg w 500 mL. Zlecenie to 2 mcg/kg/min dla pacjenta o masie ciała 52 kg. Jaką prędkość R ustawiasz na pompie, w mL/h? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
800 mg/500 mL2 mcg/kg/min52 kg
R = mL/h
7.FarmakologiaŚredni
A child weighing 20 kg is prescribed a drug at 15 mg/kg per dose. What is the dose?
A300 mg
B3000 mg
C150 mg
D35 mg
8.FarmakologiaTrudny
Dlaczego inhibitor ACE może wywołać ostre uszkodzenie nerek u pacjenta z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych?
AGFR zależy od zwężania tętniczki odprowadzającej przez angiotensynę II
BInhibitory ACE zwężają tętniczkę doprowadzającą
CInhibitory ACE są bezpośrednio toksyczne dla komórek kanalików proksymalnych nerki
DLek krystalizuje w kanalikach nerkowych
3Roztwory
1.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: t½ = 3 h
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stała szybkości eliminacji
k = ln(6/3)/3 = 0,6931/3 = 0,231 h⁻¹
Okres połowicznego rozpadu
t½ = 0,693/0,231 = 3 h
Odpowiedź
t½ = 3 h
2.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: C = 18,18 mg/L
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie w stanie stacjonarnym
Css = 125/5 = 25 mg/L
Stała szybkości
k = 0,693/8 = 0,08664 h⁻¹
Stężenie po podanym czasie
C = 25·(1 − e−0,08664·15) = 18,18 mg/L
Odpowiedź
C = 18,18 mg/L
3.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 4 mL
Od stężenia do objętości: najpierw zamień stężenie na mg na mL. Procent m/v to gramy na 100 mL, więc x% = 10x mg/mL. Stężenie stosunkowe 1:n to 1 g w n mL. Po rekonstytucji stężenie to dawka proszku podzielona przez objętość końcową (rozcieńczalnik + objętość proszku). Wtedy objętość = dawka/stężenie.
Stężenie w mg/mL
1000 mg/10 000 mL = 0,1 mg/mL
Objętość
V = 0,4/0,1 = 4 mL
Odpowiedź
V = 4 mL
4.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 4,8 mL
Od stężenia do objętości: najpierw zamień stężenie na mg na mL. Procent m/v to gramy na 100 mL, więc x% = 10x mg/mL. Stężenie stosunkowe 1:n to 1 g w n mL. Po rekonstytucji stężenie to dawka proszku podzielona przez objętość końcową (rozcieńczalnik + objętość proszku). Wtedy objętość = dawka/stężenie.
Objętość końcowa i stężenie
4,4 + 0,6 = 5 mL
C = 500/5 = 100 mg/mL
Objętość
V = 480/100 = 4,8 mL
Odpowiedź
V = 4,8 mL
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: D = 2 szt./h
Wlewy heparyny i insuliny: stężenie = jednostki w worku/objętość worka (jednostki/mL). Prędkość pompy (mL/h) = jednostki na godzinę/stężenie, a jednostki na godzinę = mL/h × stężenie. Przy zleceniu zależnym od masy ciała najpierw jednostki/h = jednostki/kg/h × masa ciała. Objętość bolusa = potrzebne jednostki/moc fiolki. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie
100/100 = 1 szt./mL
Jednostki na godzinę
D = 2·1 = 2 szt./h
Odpowiedź
D = 2 szt./h
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: R = 3,9 mL/h
Wlewy miareczkowane: najpierw wyznacz stężenie w mcg/mL (mg × 1000/mL). Przy zleceniu zależnym od masy ciała mcg/min = mcg/kg/min × masa ciała. Następnie mL/h = mcg/min × 60/stężenie. Licząc wstecz, mcg/kg/min = mL/h × stężenie/(60 × masa ciała). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie
800 mg = 800 000 mcg
800 000/500 = 1600 mcg/mL
Dawka na minutę i na godzinę
2·52 = 104 mcg/min
104·60 = 6240 mcg/h
Szybkość pompy
R = 6240/1600 = 3,9 mL/h
Odpowiedź
R = 3,9 mL/h
7.Farmakologia
Odpowiedź: A · 300 mg
Dlaczego to jest odpowiedź
20 kg × 15 mg/kg = 300 mg. The result is also checked against the safe dose range and the adult maximum.
Odpowiedź
A · 300 mg
8.Farmakologia
Odpowiedź: A · GFR zależy od zwężania tętniczki odprowadzającej przez angiotensynę II
Dlaczego to jest odpowiedź
Gdy perfuzja nerek jest mała, angiotensyna II zwęża tętniczkę odprowadzającą, utrzymując ciśnienie w kłębuszku. Jej zablokowanie pozwala spaść ciśnieniu i GFR, więc czynność nerek może gwałtownie się pogorszyć.
Odpowiedź
A · GFR zależy od zwężania tętniczki odprowadzającej przez angiotensynę II