Podstawy informatyki: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 20 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Systemy liczbowe

Wagi pozycji
dwójkowy 2k, ósemkowy 8k, szesnastkowy 16k
Na dziesiętny
Σ dk·bk
Z dziesiętnego
dziel przez podstawę, czytaj reszty od dołu do góry
Szesnastkowy ↔ dwójkowy
jedna cyfra szesnastkowa = 4 bity
Kod uzupełnień do dwóch (U2)
odwróć bity i dodaj 1

Rachunek zdań i dowody

Wiersze tablicy prawdy
2ⁿ
Implikacja
p → q ≡ ¬p ∨ q ≡ ¬q → ¬p
Zaprzeczenie implikacji
¬(p → q) ≡ p ∧ ¬q
Równoważność
p ↔ q ≡ (p → q) ∧ (q → p)
Prawa de Morgana
¬(p ∧ q) ≡ ¬p ∨ ¬q, ¬(p ∨ q) ≡ ¬p ∧ ¬q
Prawa rozdzielności
p ∨ (q ∧ r) ≡ (p ∨ q) ∧ (p ∨ r), p ∧ (q ∨ r) ≡ (p ∧ q) ∨ (p ∧ r)
Zaprzeczanie kwantyfikatorów
¬∀x P(x) ≡ ∃x ¬P(x), ¬∃x P(x) ≡ ∀x ¬P(x)
Modus ponens, modus tollens
p → q, p ⊢ q; p → q, ¬q ⊢ ¬p

Metoda

  1. Policz różne zmienne: tablica prawdy ma 2ⁿ wierszy, a zaczyna się od samych jedynek.
  2. Każdej podformule daj osobną kolumnę i wypełniaj kolumny od wewnątrz na zewnątrz.
  3. Stosuj regułę każdego spójnika: → jest 0 tylko dla 1 → 0, ↔ jest 1, gdy obie strony się zgadzają.
  4. Przy równoważnościach porównaj końcowe kolumny wiersz po wierszu; przy wnioskowaniu patrz tylko na wiersze, w których każda przesłanka jest równa 1.
  5. Aby zaprzeczyć zdaniu z kwantyfikatorem, przesuń ¬ do środka, zamień ∀ i ∃ oraz zaprzecz formule wewnętrznej.

Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki

Podstawowe bramki
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Reguły algebry Boole’a
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
Prawa de Morgana
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Kolejność na mapie Karnaugha
00, 01, 11, 10 (Gray code)
Grupa 2ᵏ komórek
traci k zmiennych
Multiplekser 4-do-1
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Przerzutniki
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Liczniki
n-bitowy: 2ⁿ stanów; mod-N: najmniejsze n z 2ⁿ ≥ N; fout = fclk/N
Licznik asynchroniczny (ripple)
fmax = 1/(n·tpd)
Liczniki pierścieniowy i Johnsona
n i 2n stanów

Metoda

  1. Dla układu przechodź od wejść do wyjścia bramka po bramce i zapisuj wartość na każdym przewodzie albo zapisz jego wyrażenie i wypełnij tablicę prawdy.
  2. Przy upraszczaniu wpisz jedynki (a stany nieokreślone jako X) na mapę Karnaugha z wierszami i kolumnami w kodzie Graya: 00, 01, 11, 10.
  3. Pokryj jedynki jak najmniejszą liczbą jak największych grup po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, zawijając przez brzegi; każda grupa to jeden iloczyn ze zmiennych, które pozostają stałe. Dla postaci POS grupuj zera.
  4. Przy przerzutnikach i licznikach odczytuj wejścia przy każdym aktywnym zboczu zegara, zapisuj stan po każdym zboczu i pamiętaj, że n-bitowy licznik zawija się po 2ⁿ stanach.

Teoria liczb i arytmetyka modularna

Dzielenie z resztą
a = q·n + r, 0 ≤ r < n
Euklides
gcd(a, b) = gcd(b, a mod b)
Najmniejsza wspólna wielokrotność
lcm(a, b) = a·b/gcd(a, b)
Odwrotność
a·a⁻¹ ≡ 1 (mod n), gcd(a, n) = 1
Kongruencja liniowa
a·x ≡ b → x ≡ a⁻¹·b (mod n)
Funkcja φ Eulera
φ(n) = n·∏(1 − 1/p), φ(pᵏ) = pᵏ − pᵏ⁻¹
Fermat
aᵖ⁻¹ ≡ 1 (mod p)
RSA
n = pq, φ = (p − 1)(q − 1), d = e⁻¹ mod φ, c = mᵉ mod n, m = cᵈ mod n

Metoda

  1. Najpierw zredukuj każdą liczbę modulo n; reszty leżą między 0 a n − 1.
  2. Aby znaleźć NWD, dziel wielokrotnie algorytmem Euklidesa; ostatnia niezerowa reszta jest NWD.
  3. Aby znaleźć element odwrotny, uruchom rozszerzony algorytm i zachowaj współczynnik przy a; dodaj n, jeśli jest ujemny.
  4. Rozwiąż a·x ≡ b, mnożąc przez a⁻¹; dwie kongruencje połącz, zapisując x = r₁ + m₁k.
  5. Przy potęgach zapisz wykładnik binarnie i wielokrotnie podnoś do kwadratu; w RSA d = e⁻¹ mod φ(n), gdzie φ(n) = (p − 1)(q − 1).

Teoria grafów

Lemat o uściskach dłoni
Σ deg(v) = 2|E|
Grafy pełne
|E(Kn)| = n(n − 1)/2, |E(Km,n)| = m·n
Graf regularny
|E| = n·k/2
Drzewo i las
|E| = n − 1, |E| = n − c
Liście drzewa
L = 2 + Σ (deg(v) − 2) over deg(v) ≥ 3
Euler
cykl: wszystkie stopnie parzyste; ścieżka: dokładnie 2 stopnie nieparzyste
Cykle Hamiltona w Kn
(n − 1)!/2
Aktualizacja w algorytmie Dijkstry
d(v) = min(d(v), d(u) + w(u, v))
Marsze o długości L
(Mᴸ)ij

Metoda

  1. Zapisz stopień każdego wierzchołka; suma stopni jest równa dwukrotności liczby krawędzi.
  2. W zadaniach o grafach eulerowskich sprawdź, czy graf jest spójny, i policz wierzchołki o nieparzystym stopniu.
  3. Dla drzew użyj n − 1 krawędzi i lematu o uściskach dłoni.
  4. W algorytmie Dijkstry prowadź tabelę tymczasowych odległości i w każdej rundzie zatwierdzaj niezatwierdzony wierzchołek o najmniejszej odległości.
  5. Dla minimalnego drzewa rozpinającego posortuj krawędzie według wagi i pomijaj każdą krawędź zamykającą cykl (Kruskal) albo rozbudowuj jedno drzewo od wierzchołka startowego (Prim).

Podsieci IPv4

Hosty na podsieć
2(32 − prefix) − 2 (/31: 2, /32: 1)
Rozmiar bloku
256 − (mask octet)
Adres sieci
IP AND maska
Adres rozgłoszeniowy
IP OR (NOT maska): wszystkie bity hosta równe 1
Podsieci z n pożyczonych bitów
2n

2Zadania do ćwiczenia

1.Systemy liczboweŚredni
8-bitowy kod U20−12806403201608040201

Ustaw bity tak, aby zapisywały −106 w 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch. Jaka jest wartość wzorca U odczytanego jako liczba bez znaku?

N = −1068 bit
U =
2.Systemy liczboweTrudny
790 kodów, b = ? bitów?2ᵇ⁻¹…?4?2?1

System musi nadać każdemu z 790 elementów własny kod dwójkowy tej samej długości. Ile co najmniej bitów b potrzeba?

790
b = bit
3.Rachunek zdań i dowodyŚredni
¬¬a → ¬(c ∧ b)¬(c ∧ b) → ¬¬a¬a → (c ∧ b)(c ∧ b) ∧ ¬¬a

Chcesz udowodnić (c ∧ b) → ¬a przez kontrapozycję. Którą implikację udowadniasz zamiast niej? Kliknij ją.

(c ∧ b) → ¬a
  1. 1¬¬a → ¬(c ∧ b)
  2. 2¬(c ∧ b) → ¬¬a
  3. 3¬a → (c ∧ b)
  4. 4(c ∧ b) ∧ ¬¬a
4.Rachunek zdań i dowodyTrudny
∀x ∀y ¬R(x, y)∃x ∀y ¬R(x, y)∃x ∃y ¬R(x, y)∀x ∃y ¬R(x, y)

Które zdanie jest równoważne ¬∃x ∀y R(x, y), gdy negację przesunięto całkiem do środka? Kliknij je.

¬∃x ∀y R(x, y)
  1. 1∀x ∀y ¬R(x, y)
  2. 2∃x ∀y ¬R(x, y)
  3. 3∃x ∃y ¬R(x, y)
  4. 4∀x ∃y ¬R(x, y)
5.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutnikiŚredni
ABC00011110011011131204050716

Użyj mapy Karnaugha, aby znaleźć minimalną postać iloczynu sum (POS) funkcji F(A, B, C) = Σm(0, 1, 2, 3, 6). Ile sum (czynników) N ona ma?

F(A, B, C) = Σm(0, 1, 2, 3, 6)
N =
6.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutnikiTrudny
ABCD0001111000011110001113021415X706112X130151140819111110

Znajdź minimalną postać SOP funkcji F(A, B, C, D) = Σm(1, 3, 4, 5, 9, 10, 11, 12, 14) + d(7, 13), gdzie d oznacza stany nieokreślone. Ile iloczynów N ona zawiera?

F(A, B, C, D) = Σm(1, 3, 4, 5, 9, 10, 11, 12, 14) + d(7, 13)
N =
7.Teoria liczb i arytmetyka modularnaŚredni

Znajdź element odwrotny do 25 modulo 37: liczbę x, dla której 0 < x < 37 oraz 25·x ≡ 1 (mod 37).

a = 25n = 37
25−1 mod 37 =
8.Teoria liczb i arytmetyka modularnaTrudny
mc = me​ mod ncm = cd​ mod nm(n, e) = (203, 11)d = ?

Klucz RSA używa liczb pierwszych p = 7 i q = 29 oraz wykładnika publicznego e = 11. Znajdź wykładnik prywatny d (0 < d < φ(n)).

p = 7q = 29e = 11
d =
9.Algorytmy i złożonośćŚredni

Dlaczego programowanie dynamiczne nie daje realnego przyspieszenia sortowania przez scalanie?

  1. AJego podproblemy się nie nakładają, więc nie ma czego ponownie wykorzystać
  2. BProgramowanie dynamiczne działa tylko na problemach grafowych, a nie na tablicach
  3. CSortowanie przez scalanie nie ma struktury rekurencyjnej
  4. DSortowanie przez scalanie już jest O(n)
10.Algorytmy i złożonośćTrudny

Jakie jest rozwiązanie rekurencji T(n) = 2T(n/2) + n log n?

  1. AΘ(n)
  2. BΘ(n log² n)
  3. CΘ(n²)
  4. DΘ(n log n)
11.Struktury danychŚredni

Jaka jest złożoność czasowa wyszukiwania klucza w zrównoważonym binarnym drzewie poszukiwań?

  1. AO(log n)
  2. BO(n)
  3. CO(n log n)
  4. DO(1)
12.Struktury danychTrudny

Dla każdego elementu tablicy chcesz znaleźć najbliższy większy element po jego prawej stronie, w łącznym czasie O(n). Która struktura pomaga?

  1. AStos przechowujący elementy czekające na swoją odpowiedź
  2. BKolejka przechowująca każdą parę elementów
  3. CBinarne drzewo poszukiwań budowane od nowa dla każdego elementu
  4. DTablica mieszająca wszystkich elementów
13.Teoria grafówŚredni
ABCDEFCykl EuleraŚcieżka Eulera, bez cykluani jedno, ani drugie

Czy graf spójny ma cykl Eulera, ścieżkę Eulera, która nie jest cyklem, czy żadne z nich? Kliknij odpowiedź.

|V| = 6|E| = 7
  1. 1Cykl Eulera
  2. 2Ścieżka Eulera, bez cyklu
  3. 3ani jedno, ani drugie
14.Teoria grafówTrudny
ABCDE

Ile jest marszów zamkniętych o długości 3, które zaczynają się i kończą w A? Marsz może powtarzać wierzchołki i krawędzie. Nazwij tę liczbę N.

M = macierz sąsiedztwaL = 3
N =
15.Bazy danych i SQLŚredni

Tabela orders ma 5 wierszy, z których każdy odwołuje się do istniejącego klienta. Tabela customers ma 3 wiersze. Ile wierszy zwraca INNER JOIN po customer_id?

  1. A15
  2. B5
  3. C3
  4. D8
16.Bazy danych i SQLTrudny

Tabela ma milion wierszy i kolumnę logiczną is_active, która jest TRUE dla 95% z nich. Dlaczego optymalizator może zignorować indeks na is_active dla WHERE is_active = TRUE?

  1. AOptymalizator nigdy nie używa indeksów w klauzulach WHERE
  2. BIndeksów nie można tworzyć na kolumnach logicznych
  3. CIndeks traktuje TRUE jak NULL
  4. DPasuje większość wierszy, więc pełne skanowanie tabeli jest tańsze niż wiele wyszukiwań w indeksie
17.Sieci komputeroweŚredni

W której warstwie OSI zwykle działa przełącznik (switch)?

  1. ASieciowej (warstwa 3)
  2. BŁącza danych (warstwa 2)
  3. CFizycznej (warstwa 1)
  4. DTransportowej (warstwa 4)
18.Sieci komputeroweTrudny

Do 8-portowego przełącznika (bez VLAN) podłączono po jednym hoście na każdy port. Ile jest domen kolizyjnych i rozgłoszeniowych?

  1. A8 domen kolizyjnych, 1 domena rozgłoszeniowa
  2. B8 domen kolizyjnych, 8 domen rozgłoszeniowych
  3. C1 domena kolizyjna, 8 domen rozgłoszeniowych
  4. D1 domena kolizyjna, 1 domena rozgłoszeniowa
19.Podsieci IPv4Średni
/24 → /2811111111111111111111111111110000bity siecibity hosta

Sieć 192.168.10.0/24 trzeba podzielić na co najmniej 16 równych podsieci. Jeśli pożyczysz jak najmniej bitów, ile użytecznych hostów H będzie miała każda podsieć?

192.168.10.0/2416 subnets
H =
20.Podsieci IPv4Trudny
ostatni oktet = 37012806413201608140211siećhost

Host ma adres 10.20.122.37/29. Jaki jest czwarty oktet x jego adresu sieci?

10.20.122.37/29
x =

3Roztwory

1.Systemy liczbowe

Odpowiedź: U = 150

Ustawianie bitów: każdy bit ma wartość będącą potęgą dwójki (128, 64, …, 1). Jedna cyfra szesnastkowa to dokładnie cztery bity, a w 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch skrajny lewy bit ma wartość −128. Operacje bitowe działają osobno na każdej pozycji bitu.

Odwróć i dodaj jeden

106 = 0110 1010
odwrócone: 1001 0101
+1 → 1001 0110

Odczytaj bez znaku

1001 0110₂ = 256 − 106 = 150

Odpowiedź

U = 150
2.Systemy liczbowe

Odpowiedź: b = 10 bit

Pozycyjne systemy liczbowe: każda cyfra jest warta swoją wartość razy potęgę podstawy. W systemie dwójkowym pozycje są warte 1, 2, 4, 8, 16, …, w szesnastkowym 1, 16, 256, …, a A–F oznaczają 10–15. W 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch skrajny lewy bit jest wart −128 zamiast +128; tak zapisuje się liczby ujemne.

Potęgi dwójki

29 = 512 < 790
210 = 1024 ≥ 790

Odpowiedź

b = 10
3.Rachunek zdań i dowody

Odpowiedź: ¬¬a → ¬(c ∧ b)

Równoważność logiczna: dwie formuły są równoważne (≡), gdy mają tę samą wartość w każdym wierszu tablicy prawdy. Tautologia jest równa 1 w każdym wierszu, kontradykcja 0 w każdym wierszu, a formuła kontyngentna nie jest ani jednym, ani drugim. Przydatne prawa: prawa de Morgana, ¬(a ∧ b) ≡ ¬a ∨ ¬b oraz ¬(a ∨ b) ≡ ¬a ∧ ¬b; a → b ≡ ¬a ∨ b ≡ ¬b → ¬a (kontrapozycja); ¬(a → b) ≡ a ∧ ¬b; oraz prawa rozdzielności, a ∨ (b ∧ c) ≡ (a ∨ b) ∧ (a ∨ c).

Części implikacji

a = c ∧ b, b = ¬a

Kontrapozycja

¬b → ¬a = ¬¬a → ¬(c ∧ b)

Odpowiedź

¬¬a → ¬(c ∧ b)

Kontrapozycja jest równoważna zdaniu wyjściowemu, więc jej udowodnienie dowodzi zdania.

4.Rachunek zdań i dowody

Odpowiedź: ∀x ∃y ¬R(x, y)

Kwantyfikatory i wnioskowania: ¬∀x P(x) ≡ ∃x ¬P(x) oraz ¬∃x P(x) ≡ ∀x ¬P(x). Przesuń negację do środka, zamień każdy kwantyfikator, który mija, i zaneguj formułę wewnętrzną prawami rachunku zdań, takimi jak ¬(a → b) ≡ a ∧ ¬b. Wnioskowanie jest poprawne, gdy wniosek jest równy 1 w każdym wierszu, w którym wszystkie przesłanki są równe 1. Pojedynczy wiersz z prawdziwymi przesłankami i fałszywym wnioskiem jest kontrprzykładem i pokazuje, że wnioskowanie jest niepoprawne.

Przesuń negację do środka

¬∃x ∀y R(x, y) ≡ ∀x ∃y ¬R(x, y)

Odpowiedź

∀x ∃y ¬R(x, y)

Pozostałe opcje albo zostawiają kwantyfikator bez zmian, albo zmieniają kolejność kwantyfikatorów, albo błędnie negują formułę wewnętrzną.

5.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki

Odpowiedź: N = 2

Mapy Karnaugha: komórki są ułożone w kodzie Graya (00, 01, 11, 10), więc sąsiednie komórki, także te przez brzegi, różnią się dokładnie jedną zmienną. Grupuj jedynki w prostokąty po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, jak największe i jak najmniej, aż każda jedynka będzie pokryta. Każda grupa to jeden iloczyn: zmienne, które wewnątrz niej pozostają stałe. Grupa 2ᵏ komórek traci k zmiennych. Stany nieokreślone (X) można wykorzystać, by powiększyć grupy, ale nigdy nie trzeba ich pokrywać. Grupowanie zer daje minimalną postać POS.

ABC00011110011011131204050716

Zgrupuj zera

Każda grupa to prostokąt z 2ᵏ komórek; komórki na brzegu sąsiadują z komórkami na przeciwległym brzegu.

(A′ + C′)
(A′ + B)

Minimalna postać POS

F = (A′ + C′)(A′ + B)
N = 2

Odpowiedź

N = 2
6.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki

Odpowiedź: N = 3

Mapy Karnaugha: komórki są ułożone w kodzie Graya (00, 01, 11, 10), więc sąsiednie komórki, także te przez brzegi, różnią się dokładnie jedną zmienną. Grupuj jedynki w prostokąty po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, jak największe i jak najmniej, aż każda jedynka będzie pokryta. Każda grupa to jeden iloczyn: zmienne, które wewnątrz niej pozostają stałe. Grupa 2ᵏ komórek traci k zmiennych. Stany nieokreślone (X) można wykorzystać, by powiększyć grupy, ale nigdy nie trzeba ich pokrywać. Grupowanie zer daje minimalną postać POS.

Implikanty proste

Największe grupy, jakie można utworzyć z jedynek i X.

C′D, B′D, BC′, A′D, ACD′, ABD′, AB′C
ABCD0001111000011110001113021415X706112X130151140819111110

Minimalne pokrycie

F = B′D + BC′ + ACD′
N = 3

Odpowiedź

N = 3
7.Teoria liczb i arytmetyka modularna

Odpowiedź: 25−1 mod 37 = 3

Elementy odwrotne i kongruencje: a ma element odwrotny modulo n dokładnie wtedy, gdy NWD(a, n) = 1. Rozszerzony algorytm Euklidesa zapisuje 1 = s·n + t·a, a wtedy a⁻¹ ≡ t (mod n). Kongruencja a·x ≡ b (mod n) przy NWD(a, n) = 1 ma rozwiązanie x ≡ a⁻¹·b. Dwie kongruencje x ≡ r₁ (mod m₁) i x ≡ r₂ (mod m₂) o względnie pierwszych modułach mają jedno rozwiązanie modulo m₁·m₂ (chińskie twierdzenie o resztach). Funkcja φ(n) Eulera zlicza liczby od 1 do n względnie pierwsze z n: φ(n) = n·∏(1 − 1/p).

Rozszerzony algorytm Euklidesa

Każdą resztę r zapisujemy jako r ≡ t·25 (mod 37).

r = 37, t = 0
r = 25, q = 1, t = 1
r = 12, q = 2, t = −1
r = 1, q = 12, t = 3

Odwrotność

1 ≡ 3·25 (mod 37)
x = 3
sprawdzenie: 25·3 = 75 = 2·37 + 1

Odpowiedź

25−1 mod 37 = 3
8.Teoria liczb i arytmetyka modularna

Odpowiedź: d = 107

Potęgi modularne i RSA: oblicz aᵏ mod n przez wielokrotne podnoszenie do kwadratu: zapisz k binarnie, podnoś do kwadratu, redukuj po każdym kroku i mnóż potęgi, których bit jest równy 1. Fermat: aᵖ⁻¹ ≡ 1 (mod p) dla liczby pierwszej p niedzielącej a, więc wykładnik można redukować modulo p − 1. RSA: wybierz liczby pierwsze p i q, n = p·q i φ(n) = (p − 1)(q − 1); wykładnik publiczny e jest względnie pierwszy z φ(n), a wykładnik prywatny to d = e⁻¹ mod φ(n). Szyfruj wzorem c = mᵉ mod n, a odszyfrowuj wzorem m = cᵈ mod n.

Moduł i funkcja φ

n = 7·29 = 203
φ(n) = 6·28 = 168

Rozszerzony algorytm Euklidesa

r = 168, t = 0
r = 11, q = 15, t = 1
r = 3, q = 3, t = −15
r = 2, q = 1, t = 46
r = 1, q = 2, t = −61

Wykładnik prywatny

d = 107
sprawdzenie: 11·107 = 1177 = 7·168 + 1

Odpowiedź

d = 107
9.Algorytmy i złożoność

Odpowiedź: A · Jego podproblemy się nie nakładają, więc nie ma czego ponownie wykorzystać

Dlaczego to jest odpowiedź

Połowy w sortowaniu przez scalanie są rozłączne i każdą rozwiązuje się raz; DP pomaga tylko, gdy podproblemy się powtarzają, jak przy liczbach Fibonacciego.

Odpowiedź

A · Jego podproblemy się nie nakładają, więc nie ma czego ponownie wykorzystać
10.Algorytmy i złożoność

Odpowiedź: B · Θ(n log² n)

Dlaczego to jest odpowiedź

Poziom k wykonuje około n log(n / 2ᵏ) pracy, a suma po log n poziomach daje Θ(n log² n); to rozszerzony drugi przypadek twierdzenia o rekurencji uniwersalnej.

Odpowiedź

B · Θ(n log² n)
11.Struktury danych

Odpowiedź: A · O(log n)

Dlaczego to jest odpowiedź

Drzewo zrównoważone ma wysokość około log₂ n, więc wyszukiwanie przechodzi jedną ścieżką od korzenia do liścia.

Odpowiedź

A · O(log n)
12.Struktury danych

Odpowiedź: A · Stos przechowujący elementy czekające na swoją odpowiedź

Dlaczego to jest odpowiedź

Przechodząc od lewej do prawej, zdejmij ze stosu każdy element mniejszy od bieżącego (bieżący element jest ich odpowiedzią), a potem odłóż bieżący; każdy element przemieszcza się co najwyżej dwa razy.

Odpowiedź

A · Stos przechowujący elementy czekające na swoją odpowiedź
13.Teoria grafów

Odpowiedź: ani jedno, ani drugie

Euler, Hamilton i drzewa: graf spójny ma cykl Eulera (każda krawędź raz, powrót do startu), gdy każdy wierzchołek ma stopień parzysty, oraz ścieżkę Eulera, która nie jest cyklem, gdy dokładnie dwa wierzchołki mają stopień nieparzysty; ścieżka biegnie wtedy od jednego wierzchołka nieparzystego do drugiego. Cykl Hamiltona odwiedza każdy wierzchołek raz; Kn ma ich (n − 1)!/2. Drzewo o n wierzchołkach ma n − 1 krawędzi, a graf spójny o m krawędziach zachowuje drzewo rozpinające po usunięciu m − n + 1 krawędzi.

Stopnie

deg(A) = 1, deg(B) = 3, deg(C) = 3, deg(D) = 2, deg(E) = 4, deg(F) = 1

Wierzchołki nieparzyste

A, B, C, F → 4
ani jedno, ani drugie

Odpowiedź

ani jedno, ani drugie
14.Teoria grafów

Odpowiedź: N = 2

Stopnie: stopień wierzchołka to liczba krawędzi, które się w nim stykają. Każda krawędź ma dwa końce, więc stopnie sumują się do dwukrotności liczby krawędzi: Σ deg(v) = 2|E| (lemat o uściskach dłoni). Liczba wierzchołków o nieparzystym stopniu jest zatem parzysta. Kn ma n(n − 1)/2 krawędzi, graf k-regularny o n wierzchołkach ma nk/2, a drzewo o n wierzchołkach ma n − 1 krawędzi.

Macierz sąsiedztwa

A: 0 1 1 0 0
B: 1 0 1 1 0
C: 1 1 0 0 1
D: 0 1 0 0 1
E: 0 0 1 1 0

Jeszcze jeden krok

(M³)AA = 2·0 + 1·1 + 1·1 + 1·0 + 1·0 = 2

Odpowiedź

N = 2
15.Bazy danych i SQL

Odpowiedź: B · 5

Dlaczego to jest odpowiedź

Każde zamówienie znajduje dokładnie jednego pasującego klienta, więc złączenie zwraca jeden wiersz na zamówienie: 5 wierszy.

Odpowiedź

B · 5
16.Bazy danych i SQL

Odpowiedź: D · Pasuje większość wierszy, więc pełne skanowanie tabeli jest tańsze niż wiele wyszukiwań w indeksie

Dlaczego to jest odpowiedź

Indeks pomaga, gdy zawęża wyszukiwanie do niewielu wierszy; gdy kwalifikuje się większość wierszy, losowe wyszukiwania w indeksie kosztują więcej niż sekwencyjny odczyt tabeli.

Odpowiedź

D · Pasuje większość wierszy, więc pełne skanowanie tabeli jest tańsze niż wiele wyszukiwań w indeksie
17.Sieci komputerowe

Odpowiedź: B · Łącza danych (warstwa 2)

Dlaczego to jest odpowiedź

Standardowy przełącznik uczy się adresów MAC i przekazuje ramki w warstwie 2. Przełączniki warstwy 3 dodatkowo trasują.

Odpowiedź

B · Łącza danych (warstwa 2)
18.Sieci komputerowe

Odpowiedź: A · 8 domen kolizyjnych, 1 domena rozgłoszeniowa

Dlaczego to jest odpowiedź

Każdy port przełącznika to osobna domena kolizyjna, ale rozgłoszenia są przekazywane na wszystkie porty, więc cały przełącznik to jedna domena rozgłoszeniowa. Koncentrator dałby po jednej z każdej.

Odpowiedź

A · 8 domen kolizyjnych, 1 domena rozgłoszeniowa
19.Podsieci IPv4

Odpowiedź: H = 14

Podsieci IPv4: adres ma 32 bity. Prefiks /p mówi, ile początkowych bitów wskazuje sieć; pozostałe 32 − p bitów numeruje hosty. Podsieć ma 2³²⁻ᵖ adresów, ale pierwszego (adres sieci) i ostatniego (adres rozgłoszeniowy) nie można przydzielić hostom, więc mieści się 2³²⁻ᵖ − 2 hostów. Wyjątki: /31 (łącze punkt-punkt, RFC 3021) wykorzystuje oba swoje 2 adresy dla hostów, a /32 to jeden adres (pojedynczy host lub loopback).

Bity do pożyczenia

24 = 16 ≥ 16 → b = 4, /28

Hosty na podsieć

24 − 2 = 14

Odpowiedź

H = 14
20.Podsieci IPv4

Odpowiedź: x = 32

Podsieci IPv4: adres ma 32 bity. Prefiks /p mówi, ile początkowych bitów wskazuje sieć; pozostałe 32 − p bitów numeruje hosty. Podsieć ma 2³²⁻ᵖ adresów, ale pierwszego (adres sieci) i ostatniego (adres rozgłoszeniowy) nie można przydzielić hostom, więc mieści się 2³²⁻ᵖ − 2 hostów. Wyjątki: /31 (łącze punkt-punkt, RFC 3021) wykorzystuje oba swoje 2 adresy dla hostów, a /32 to jeden adres (pojedynczy host lub loopback).

Rozmiar bloku

23 = 8

Podsieć tego hosta

sieć: ⌊37/8⌋·8 = 32
rozgłoszeniowy: 32 + 8 − 1 = 39
użyteczne hosty: 33 … 38

Odpowiedź

x = 32

ExamProblems · examproblems.com/courses/computer-science-fundamentals