W reakcji N2 + 3H2 → 2NH3 6 g N2 reaguje całkowicie (pozostałe substraty w nadmiarze) i otrzymuje się 5,69 g NH3. Wyznacz wydajność procentową Y.
M(N2) = 28,02 g/molM(NH3) = 17,03 g/molrzeczywista: 5,69 g
Y = %
3.Stężenie molowe i rozcieńczanieŚredni
Potrzebujesz 1000 mL roztworu o stężeniu 0,3 mol/L, a masz roztwór wyjściowy o stężeniu 6 mol/L. Jakiej objętości V1 roztworu wyjściowego potrzebujesz?
c1 = 6 mol/Lc2 = 0,3 mol/LV2 = 1000 mL
V1 = mL
4.Stężenie molowe i rozcieńczanieTrudny
200 mL roztworu o stężeniu 0,2 mol/L zmieszano z 100 mL roztworu tej samej substancji o stężeniu 0,3 mol/L. Wyznacz stężenie c mieszaniny (objętości są addytywne).
Metalowy klocek (ołów) o masie 50 g (c = 0,129 J/(g·°C)) i temperaturze 150 °C wrzucono do 150 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 23 °C w izolowanym naczyniu. Wyznacz temperaturę końcową Tf.
Do naczynia wprowadzono 0,1 mol/L H₂ i 0,1 mol/L I₂, które reagują: H₂ + I₂ ⇌ 2HI, przy Kc = 64. Wyznacz stężenie równowagowe [H2].
[H₂]₀ = [I₂]₀ = 0,1 mol/LKc = 64
[H2] = mol/L
10.Równowaga chemicznaTrudny
PCl₅ rozkłada się: PCl₅ ⇌ PCl₃ + Cl₂, przy Kc = 0,5 w temperaturze reakcji. Na początku w naczyniu jest tylko PCl₅ o stężeniu 0,1 mol/L. Wyznacz stężenie równowagowe [PCl5].
[PCl₅]₀ = 0,1 mol/LKc = 0,5
[PCl5] = mol/L
11.pH i buforyŚredni
Wyznacz pH pH roztworu o stężeniu 0,2 mol/L, którym jest kwas podchlorawy (Ka = 3 × 10⁻⁸).
c = 0,2 mol/LKa = 3 × 10⁻⁸
pH =
12.pH i buforyTrudny
Bufor o objętości 1,00 L zawiera 0,3 mol, którym jest kwas mlekowy, oraz 0,25 mol sprzężonej zasady (Ka = 0,00014). Dodaje się 0,02 mol NaOH. Wyznacz nowe pH pH.
Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.
Mole każdego substratu
n(Fe2O3) = 8/159,69 = 0,0501 mol
n(CO) = 32/28,01 = 1,142 mol
Substrat limitujący
0,0501/1 = 0,0501, 1,142/3 = 0,3808 → Fe2O3
Masa produktu
n(CO2) = 0,0501·3 = 0,1503 mol
m = 0,1503·44,01 = 6,614 g
Odpowiedź
m = 6,614 g
2.Stechiometria
Odpowiedź: Y = 78,02 %
Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.
Wydajność teoretyczna
n(N2) = 6/28,02 = 0,2141 mol
m = 0,2141·2/1·17,03 = 7,293 g
Wydajność procentowa
Y = 5,69/7,293·100 = 78,02%
Odpowiedź
Y = 78,02%
3.Stężenie molowe i rozcieńczanie
Odpowiedź: V1 = 50 mL
Stężenie molowe: c = n/V w mol/L, gdzie n = m/M. Rozcieńczanie dodaje rozpuszczalnik, ale nie substancję rozpuszczoną, więc liczba moli się nie zmienia: c₁·V₁ = c₂·V₂. Po zmieszaniu dwóch roztworów tej samej substancji sumują się mole, a także objętości.
Objętość roztworu wyjściowego
V1 = c2·V2/c1 = 0,3·1000/6 = 50 mL
Odpowiedź
V1 = 50 mL
4.Stężenie molowe i rozcieńczanie
Odpowiedź: c = 0,2333 mol/L
Stężenie molowe: c = n/V w mol/L, gdzie n = m/M. Rozcieńczanie dodaje rozpuszczalnik, ale nie substancję rozpuszczoną, więc liczba moli się nie zmienia: c₁·V₁ = c₂·V₂. Po zmieszaniu dwóch roztworów tej samej substancji sumują się mole, a także objętości.
Całkowita liczba moli
n = 0,2·200 + 0,3·100 = 70 mmol
Stężenie mieszaniny
c = 70/300 = 0,2333 mol/L
Odpowiedź
c = 0,2333 mol/L
5.Równanie stanu gazu doskonałego
Odpowiedź: P = 544,3 kPa
Równanie stanu gazu doskonałego: PV = nRT, gdzie n = m/M.
Mole
n = m/M = 100/44,01 = 2,272 mol
T = 15 + 273,15 = 288,1 K
Ciśnienie
P = nRT/V = 2,272·8,314·288,1/0,01 = 544,3 kPa
Odpowiedź
P = 544,3 kPa
6.Równanie stanu gazu doskonałego
Odpowiedź: V2 = 9,251 L
Równanie Clapeyrona dla stałej ilości gazu: P1V1/T1 = P2V2/T2.
Temperatury bezwzględne
T1 = 288,1 K, T2 = 433,1 K
Prawo gazowe dla dwóch stanów
V2 = V1·(P1/P2)·(T2/T1) = 10·(400/650)·(433,1/288,1) = 9,251 L
Odpowiedź
V2 = 9,251 L
7.Kalorymetria i entalpia
Odpowiedź: Tf = 24,29 °C
Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.
Bilans cieplny
50·0,129·(150 − Tf) = 150·4,18·(Tf − 23)
Wyznacz temperaturę końcową
Tf = (6,45·150 + 627·23)/(6,45 + 627) = 24,29 °C
Odpowiedź
Tf = 24,29 °C
8.Kalorymetria i entalpia
Odpowiedź: ΔH° = −1367 kJ
Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.
Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.
Wyrażenie na stałą równowagi
64 = (2x)²/(0,1 − x)²
Wyciągnij pierwiastek
8 = 2x/(0,1 − x) → x = 0,1·8/(2 + 8) = 0,08 mol/L
Stężenie równowagowe
[H₂] = 0,1 − x = 0,02 mol/L
Odpowiedź
[H2] = 0,02 mol/L
10.Równowaga chemiczna
Odpowiedź: [PCl5] = 0,01459 mol/L
Równowaga chemiczna: dla aA + bB ⇌ cC + dD stała równowagi wynosi Kc = [C]c[D]d/([A]a[B]b), przy stężeniach w stanie równowagi. Tabela ICE (początek, zmiana, równowaga) wiąże ilości początkowe z ilościami w stanie równowagi przez jedną niewiadomą x, pomnożoną przez współczynniki.
Wyrażenie na stałą równowagi
0,5 = x²/(0,1 − x) → x² + 0,5·x − 0,05 = 0
Rozwiąż równanie kwadratowe
x = (−0,5 + √(0,5² + 4·0,05))/2 = 0,08541 mol/L
Stężenie równowagowe
[PCl₅] = 0,1 − 0,08541 = 0,01459 mol/L
Odpowiedź
[PCl5] = 0,01459 mol/L
11.pH i bufory
Odpowiedź: pH = 4,111
pH: pH = −log₁₀[H₃O⁺] i pOH = −log₁₀[OH⁻], przy czym pH + pOH = 14 w 25 °C. Mocne kwasy i zasady dysocjują całkowicie. Słaby kwas tylko częściowo: Ka = x²/(c − x), gdzie x = [H₃O⁺]. Bufor ze słabego kwasu i sprzężonej z nim zasady spełnia równanie Hendersona–Hasselbalcha: pH = pKa + log([A⁻]/[HA]).
Równowaga
HA ⇌ H⁺ + A⁻: dysocjuje x mol/L kwasu.
Ka = x²/(0,2 − x) → x = 7,744 × 10⁻⁵ mol/L
pH
pH = −log(7,744 × 10⁻⁵) = 4,111
Odpowiedź
pH = 4,111
12.pH i bufory
Odpowiedź: pH = 3,838
pH: pH = −log₁₀[H₃O⁺] i pOH = −log₁₀[OH⁻], przy czym pH + pOH = 14 w 25 °C. Mocne kwasy i zasady dysocjują całkowicie. Słaby kwas tylko częściowo: Ka = x²/(c − x), gdzie x = [H₃O⁺]. Bufor ze słabego kwasu i sprzężonej z nim zasady spełnia równanie Hendersona–Hasselbalcha: pH = pKa + log([A⁻]/[HA]).
Zobojętnianie
n(HA) = 0,3 − 0,02 = 0,28 mol
n(A⁻) = 0,25 + 0,02 = 0,27 mol
Henderson–Hasselbalch
pH = 3,854 + log(0,27/0,28) = 3,838
Odpowiedź
pH = 3,838
13.Kinetyka reakcji
Odpowiedź: t = 27,73 min
Szybkość reakcji: dla reakcji pierwszego rzędu −dC/dt = kC, więc C = C₀·e−kt, a okres półtrwania ln 2/k nie zależy od stężenia. Dla reakcji drugiego rzędu 1/C = 1/C₀ + kt. Stała szybkości rośnie z temperaturą zgodnie z równaniem Arrheniusa: k = A·e−Ea/(RT).
Przereagowanie i stężenie
C/C0 = 1 − X = 0,25
Wyznacz czas
t = −ln(1 − X)/k = −ln(0,25)/0,05 = 27,73 min
Odpowiedź
t = 27,73 min
14.Kinetyka reakcji
Odpowiedź: k2 = 0,0636 min⁻¹
Szybkość reakcji: dla reakcji pierwszego rzędu −dC/dt = kC, więc C = C₀·e−kt, a okres półtrwania ln 2/k nie zależy od stężenia. Dla reakcji drugiego rzędu 1/C = 1/C₀ + kt. Stała szybkości rośnie z temperaturą zgodnie z równaniem Arrheniusa: k = A·e−Ea/(RT).