Wstęp do prawoznawstwa: zestaw na powtórkę

Gość hotelowy widzi w pokoju informację o wyłączeniu odpowiedzialności dopiero po rezerwacji i zapłacie w recepcji. Zgodnie z Olley v Marlborough Court Hotel informacja ta:

1. AJest częścią umowy, bo hotele mogą wyłączać odpowiedzialność
2. BNie jest częścią umowy, bo pojawiła się po jej zawarciu
3. CJest częścią umowy, bo gość zatrzymał się w pokoju
4. DWiąże od drugiej nocy

Dwie strony zgadzają się kontynuować negocjacje w sprawie sprzedaży przedsiębiorstwa, bez określonego okresu. W sprawie Walford v Miles Izba Lordów orzekła, że samo porozumienie o negocjowaniu w dobrej wierze jest:

1. AWykonalne jako umowa o wyłączności negocjacji (lock-out agreement)
2. BNiewykonalne, bo brak mu określoności
3. CWykonalne tylko w formie pisemnej
4. DWykonalne jako dorozumiany obowiązek dobrej wiary

Kierowca uczestniczy w drobnej kolizji, nie odnosi obrażeń fizycznych, ale jego zespół przewlekłego zmęczenia staje się trwały. W sprawie Page v Smith mógł dochodzić odszkodowania, ponieważ:

1. ABył ofiarą bezpośrednią (primary victim), a jakaś szkoda na osobie była przewidywalna
2. BUszczerbek psychiczny jest zawsze kompensowany po jakimkolwiek wypadku drogowym, choćby drobnym
3. CPozwany zamierzał go zranić
4. DŁączyła go bliska więź uczuciowa z drugim kierowcą

W sprawie Lachaux v Independent Print (2019) Sąd Najwyższy orzekł, że „poważną szkodę" w rozumieniu sekcji 1 Defamation Act 2013 trzeba wykazać:

1. ALiczbą osób, które ją przeczytały, która musi przekraczać stały próg
2. BWyłącznie przez wykazanie, że powód stracił pieniądze
3. CW odniesieniu do faktycznego wpływu wypowiedzi, jako kwestię faktyczną
4. DWyłącznie na podstawie samego znaczenia słów

W sprawie CCSU v Minister for the Civil Service (sprawa GCHQ) Lord Diplock sklasyfikował podstawy sądowej kontroli jako:

1. ALegalność, prawomocność i proporcjonalność
2. BOszustwo, błąd i przymus
3. CNiezgodność z prawem, irracjonalność i uchybienie proceduralne
4. DWłaściwość, motyw i rzetelność

Funkcjonariusze wchodzą do domu pisarza i zajmują jego dokumenty na podstawie nakazu wydanego przez sekretarza stanu bez podstawy prawnej do jego wydania. W sprawie Entick v Carrington sąd orzekł, że:

1. APrzeszukanie było zgodne z prawem, bo konieczność państwowa uzasadniała zajęcie dokumentów
2. BPisarz mógł skarżyć się tylko do parlamentu
3. CPrzeszukanie było zgodne z prawem, bo nakaz był podpisany
4. DPrzeszukanie było niezgodne z prawem, bo działanie państwa wymaga podstawy prawnej

D zamienia metki z cenami na dwóch towarach w supermarkecie, zamierzając zapłacić niższą cenę. Zgodnie z R v Morris przywłaszczenie (appropriation) nastąpiło, gdy D:

1. AWyszedł ze sklepu bez zapłaty
2. BZamienił metki, przyjmując jedno z praw właściciela
3. CZapłacił przy kasie
4. DWłożył towar do wózka

W niderlandzkim wyroku "Melk-en-water" (Hoge Raad, 1916) sąd uznał:

1. ACałkowity brak winy (AVAS) za pozaustawową okoliczność wyłączającą winę
2. BZamiar ewentualny za formę umyślności
3. CZasadę legalizmu za część Konstytucji
4. DSiłę wyższą za ustawowy kontratyp

W wyroku Dillenkofer (1996) Trybunał orzekł, że całkowity brak terminowej transpozycji dyrektywy:

1. ASam w sobie stanowi wystarczająco istotne naruszenie uzasadniające odpowiedzialność państwa
2. BJest usprawiedliwiony, jeśli państwo było zajęte wyborami
3. CJest istotny tylko wtedy, gdy Komisja najpierw ostrzegła państwo w uzasadnionej opinii
4. DNigdy nie stanowi podstawy odpowiedzialności państwa

W sprawie Grzelczyk (2001) francuskiemu studentowi w Belgii odmówiono minimalnego świadczenia egzystencjalnego. Trybunał orzekł, że:

1. AStudenci nie mają żadnych praw z prawa UE w państwie przyjmującym
2. BObywatelstwo Unii ma być podstawowym statusem obywateli państw członkowskich, więc nie można mu odmówić świadczenia ze względu na przynależność państwową
3. CTylko pracownicy mogą ubiegać się o świadczenia socjalne w państwie przyjmującym
4. DŚwiadczenie w ogóle wykraczało poza prawo UE