Wstęp do prawoznawstwa: zestaw na powtórkę

Zgodnie z sekcją 2(1) Misrepresentation Act 1967 osoba, która złożyła fałszywe twierdzenie skłaniające do zawarcia umowy, odpowiada odszkodowawczo, chyba że:

1. AUdowodni, że miała rozsądne podstawy, by wierzyć w jego prawdziwość, i w nią wierzyła
2. BPowód udowodni, że twierdzenie złożono oszukańczo, a nie tylko niedbale
3. CTwierdzenie złożono ustnie, a nie na piśmie
4. DUmowę zawarli dwaj przedsiębiorcy

Przy sprzedaży w bezpośrednim kontakcie oszust podaje się fałszywie za znanego aktora, płaci bezwartościowym czekiem i odsprzedaje samochód nabywcy w dobrej wierze. Zgodnie z Lewis v Averay pierwsza umowa była:

1. ANieważna, bo samochodów nie można kupować za czek
2. BWzruszalna z powodu oszustwa, więc nabywca w dobrej wierze uzyskał ważny tytuł
3. CNieważna z powodu błędu, więc nabywca w dobrej wierze nie uzyskał tytułu
4. DWażna, a sprzedawca mógł pozwać oszusta tylko z deliktu

Wykonawcy przez zaniedbanie przecinają kabel zasilający, niszcząc wsad w piecu fabryki i wstrzymując dalszą produkcję. W sprawie Spartan Steel v Martin fabryka uzyskała odszkodowanie za:

1. ANic, bo wszystkie straty były ekonomiczne i żadna nie była szkodą fizyczną
2. BWszystkie zyski utracone w czasie braku prądu
3. CTylko koszt naprawy kabla
4. DZniszczony wsad i utracony na nim zysk, ale nie zysk z kolejnych wytopów

Po wypadku przy pracy, który osłabił jego nogę, mężczyzna schodzi z dzieckiem na rękach po stromych schodach bez poręczy, noga się pod nim ugina, a on skacze i łamie kostkę. W sprawie McKew v Holland and Hannen and Cubitts:

1. AWyłączną odpowiedzialność ponosił właściciel schodów
2. BJego nierozsądne zachowanie przerwało związek przyczynowy
3. CPracodawca odpowiadał za połowę urazu kostki
4. DPracodawca odpowiadał także za uraz kostki jako za przewidywalny skutek

Parlament dwuizbowy ma:

1. AŻadnych wybieranych członków
2. BDwie izby
3. CJedną izbę
4. DTrzy izby

Trybunał nakazuje publikację listów księcia Karola do ministrów. Prokurator generalny (Attorney General) wydaje na podstawie Freedom of Information Act zaświadczenie, które to unieważnia. W sprawie R (Evans) v Attorney General (2015) Sąd Najwyższy orzekł, że:

1. AListy nigdy nie mogły zostać opublikowane
2. BZaświadczenie było ważne, bo ustawa dawała mu bezwzględne weto wobec każdej decyzji trybunału o ujawnieniu
3. CZaświadczenie było nieważne, bo prokurator jedynie nie zgadzał się z oceną tych samych faktów przez trybunał
4. DUstawa była niezgodna z art. 10 EKPC

D wjeżdża na chodnik, by uciec przed mężczyzną, który grozi, że go zabije. Najbardziej odpowiednią obroną jest:

1. ALoss of control
2. BZgoda (consent)
3. CDiminished responsibility
4. DDuress of circumstances

W sprawie R v Larsonneur (1933) Francuzkę skazano za nielegalny pobyt w Wielkiej Brytanii, choć sprowadziła ją tam policja wbrew jej woli. Sprawa ilustruje:

1. APrzestępstwo stanu rzeczy (state of affairs), w którym odpowiedzialność powstała bez dobrowolnego czynu
2. BPrzeniesienie zamiaru (transferred malice) z policji na oskarżoną
3. CObronę duress of circumstances, wyłączającą odpowiedzialność za mimowolne przestępstwo imigracyjne
4. DWymóg obowiązku przy zaniechaniach

Zwykła procedura ustawodawcza daje równą rolę w stanowieniu prawa:

1. ARadzie Europejskiej i Bankowi Centralnemu
2. BParlamentom krajowym i Komisji
3. CParlamentowi Europejskiemu i Radzie
4. DKomisji i Trybunałowi Sprawiedliwości

W sprawie Faccini Dori (1994) konsumentka próbowała powołać się na nietransponowaną dyrektywę konsumencką wobec prywatnej spółki. Trybunał orzekł, że:

1. ADyrektywy same z siebie nie mogą nakładać obowiązków na jednostki, więc nie mogła się na nią powołać
2. BDyrektywa była nieważna, bo nie została transponowana
3. CDyrektywa miała horyzontalny skutek bezpośredni, bo konsumenci są słabszą stroną umowy
4. DSpółka była emanacją państwa