Wstęp do prawoznawstwa: zestaw na powtórkę

Zgodnie z UCTA 1977 klauzula w umowie między przedsiębiorcami wyłączająca odpowiedzialność za szkodę w mieniu spowodowaną niedbalstwem jest ważna:

1. ANigdy, w żadnych okolicznościach
2. BTylko jeśli podpisał ją członek zarządu spółki
3. CTylko jeśli spełnia wymóg rozsądności
4. DZawsze, bo przedsiębiorcy mogą swobodnie negocjować

Rada gminy pisze, że „może być skłonna sprzedać" dom najemcy, i zachęca do złożenia formalnego wniosku. Najemca składa wniosek, a potem rada zmienia politykę. W sprawie Gibson v Manchester City Council Izba Lordów orzekła, że:

1. AUmowa została zawarta z chwilą wysłania listu rady do najemcy
2. BUmowy nie było, bo list nie był ofertą
3. CRada była związana estoppel i musiała sprzedać
4. DUmowa została zawarta, gdy najemca złożył wniosek

Kierowca uczestniczy w drobnej kolizji, nie odnosi obrażeń fizycznych, ale jego zespół przewlekłego zmęczenia staje się trwały. W sprawie Page v Smith mógł dochodzić odszkodowania, ponieważ:

1. APozwany zamierzał go zranić
2. BŁączyła go bliska więź uczuciowa z drugim kierowcą
3. CUszczerbek psychiczny jest zawsze kompensowany po jakimkolwiek wypadku drogowym, choćby drobnym
4. DBył ofiarą bezpośrednią (primary victim), a jakaś szkoda na osobie była przewidywalna

Członkowie zakonu nauczającego wykorzystywali uczniów w szkołach. Bracia nie byli pracownikami zakonu. W sprawie Various Claimants v Catholic Child Welfare Society Sąd Najwyższy orzekł, że zakon:

1. AOdpowiadał na zasadzie vicarious liability, bo relacja była zbliżona do stosunku pracy
2. BOdpowiadał tylko kontraktowo wobec szkół
3. CNie odpowiadał, bo bracia nie byli pracownikami
4. DNie odpowiadał, bo zakon nie był właścicielem szkół

Zgodnie z sekcją 2 brytyjskiego Human Rights Act 1998 sądy brytyjskie, rozstrzygając kwestie praw z Konwencji, muszą:

1. AŚciśle stosować się do każdego istotnego wyroku ze Strasburga, jako wiążącego precedensu
2. BPomijać orzecznictwo Strasburga
3. CKierować wszystkie pytania do Strasburga
4. DBrać pod uwagę wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

W sprawie Brown v Board of Education (1954) Sąd Najwyższy USA orzekł, że segregacja rasowa w szkołach publicznych:

1. AByła konstytucyjna, o ile osobne obiekty miały jednakową jakość
2. BByła sprawą wyłącznie poszczególnych stanów
3. CNaruszała tylko Pierwszą Poprawkę
4. DNaruszała klauzulę równej ochrony prawnej Czternastej Poprawki

W prawie angielskim przymus (duress) zwykle NIE jest obroną przed zarzutem:

1. AMurder
2. BPosiadania narkotyków
3. CKradzieży
4. DZniszczenia mienia

W sprawie Airedale NHS Trust v Bland (1993) Izba Lordów orzekła, że odłączenie podtrzymującego życie leczenia u pacjenta w przetrwałym stanie wegetatywnym:

1. AByło czynnym zabiciem, stanowiącym murder
2. BByło zgodne z prawem tylko dlatego, że rodzina pacjenta wyraziła zgodę, której wymaga każde takie odłączenie
3. CByło zaniechaniem, które było zgodne z prawem, bo dalsze leczenie nie leżało już w najlepszym interesie pacjenta
4. DByło zgodne z prawem, bo pacjent złożył oświadczenie pro futuro

Zwykła procedura ustawodawcza daje równą rolę w stanowieniu prawa:

1. ARadzie Europejskiej i Bankowi Centralnemu
2. BParlamentowi Europejskiemu i Radzie
3. CParlamentom krajowym i Komisji
4. DKomisji i Trybunałowi Sprawiedliwości

W sprawie Van Duyn v Home Office (1974) holenderskiej scjentolożce odmówiono wjazdu do Wielkiej Brytanii. Trybunał orzekł, że:

1. AWielka Brytania nie mogła powołać się na porządek publiczny, bo członkostwo w legalnej organizacji nigdy nie jest w tym celu zachowaniem osobistym
2. BDyrektywy nigdy nie mogą mieć skutku bezpośredniego
3. CPrzepis dyrektywy może mieć skutek bezpośredni, a obecna przynależność do organizacji może stanowić zachowanie osobiste
4. DOrganizacje religijne są w pełni chronione przez prawo swobodnego przepływu