Nauki medyczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 14 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Zakresy prawidłowe
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Zaburzenie oddechowe: PaCO₂ odwrotnie do pH; metaboliczne: HCO₃⁻ zgodnie z pH
Wzór Wintersa
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Zasadowica metaboliczna
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Luka anionowa
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Luka anionowa skorygowana o albuminy
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Wskaźnik delta
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
Wskaźnik P/F
PaO₂/FiO₂
Równanie gazu pęcherzykowego
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Osmolalność surowicy
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Metoda

  1. Odczytaj pH: poniżej 7,35 to kwasica, powyżej 7,45 zasadowica.
  2. Znajdź wartość, która to tłumaczy: PaCO₂ zmieniające się odwrotnie do pH oznacza zaburzenie oddechowe, HCO₃⁻ zmieniające się zgodnie z pH – metaboliczne.
  3. Spójrz na drugą wartość: prawidłowa oznacza brak wyrównania, nieprawidłowa w kierunku wyrównującym oznacza wyrównanie częściowe, a prawidłowe pH przy obu wartościach nieprawidłowych oznacza wyrównanie całkowite.
  4. Przy kwasicy metabolicznej porównaj PaCO₂ ze wzorem Wintersa, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, i oblicz lukę anionową Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Wysoką lukę anionową sprawdź wskaźnikiem delta, a przy niskiej albuminie – luką skorygowaną.

Interpretacja zapisu rytmu EKG

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Częstość akcji serca, rytm regularny
300 ÷ duże kratki = 1500 ÷ małe kratki = 60 ÷ RR (s)
Częstość akcji serca, rytm nieregularny
Zespoły QRS w 6 s × 10
Prawidłowy odstęp PR
0,12–0,20 s
Prawidłowy czas trwania QRS
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Częstości zatokowe
bradykardia < 60, prawidłowa 60–100, tachykardia > 100 /min
Częstości rytmów zastępczych
węzłowy 40–60, komorowy 20–40 /min
Szybkie rytmy
SVT 150–250 /min (wąskie), VT > 100 /min (szerokie)

Metoda

  1. Częstość: przy rytmie regularnym podziel 300 przez liczbę dużych kratek lub 1500 przez liczbę małych kratek między dwoma załamkami R; przy rytmie nieregularnym policz zespoły QRS w 6 sekundach i pomnóż przez 10.
  2. Rytm: porównaj odstępy R–R. Równe oznaczają rytm regularny; powtarzający się wzorzec to rytm regularnie nieregularny; brak jakiegokolwiek wzorca to rytm całkowicie nieregularny.
  3. Załamki P: czy w odprowadzeniu II przed każdym zespołem QRS jest dodatni załamek P, wszystkie takie same? Szukaj fal migotania lub fal o kształcie zębów piły, odwróconych załamków P i załamków P bez zespołu QRS.
  4. Odstęp PR: od początku P do początku QRS, prawidłowo 0,12–0,20 s i stały. Sprawdź, czy się wydłuża, czy pozostaje stały przed wypadnięciem pobudzenia, czy zmienia się przypadkowo.
  5. Czas trwania QRS: poniżej 0,12 s to wąski; 0,12 s lub więcej to szeroki. Następnie nazwij rytm, a dla QT użyj QTc = QT/√RR (Bazett) z czasami w sekundach.

Statystyka w praktyce opartej na dowodach

Czułość i swoistość
Se = a/(a + c), Sp = d/(b + d)
Wartości predykcyjne
PPV = a/(a + b), NPV = d/(c + d)
Trafność
(a + d)/n
Ilorazy wiarygodności
LR+ = Se/(1 − Sp), LR− = (1 − Se)/Sp
PPV przy chorobowości p
Se·p / (Se·p + (1 − Sp)(1 − p))
Szanse
szanse = p/(1 − p); p = szanse/(1 + szanse); szanse potestowe = szanse przedtestowe × LR
Miary ryzyka
RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER
Liczba pacjentów, których trzeba leczyć
NNT = 1/ARR, zaokrąglone w górę; NNH = 1/(EER − CER)
Iloraz szans
OR = ad/(bc)
Współczynnik zapadalności
nowe przypadki / osobo-czas

Metoda

  1. Narysuj tabelę 2 × 2 i oznacz a, b, c i d, zanim zaczniesz liczyć.
  2. Czułość i swoistość odczytuj w kolumnach, a wartości predykcyjne wzdłuż wierszy.
  3. Dla innej chorobowości wyobraź sobie 10 000 osób i wypełnij tabelę za pomocą Se, Sp i chorobowości.
  4. Dla ilorazu wiarygodności przelicz prawdopodobieństwo na szanse, pomnóż i przelicz z powrotem.
  5. W badaniu klinicznym najpierw znajdź EER i CER; następnie RR = EER/CER, ARR = CER − EER i NNT = 1/ARR zaokrąglone w górę.

2Zadania do ćwiczenia

1.Anatomia człowiekaŚredni

Który nerw czaszkowy odpowiada za ruchy języka?

  1. ANerw językowo-gardłowy (IX)
  2. BNerw podjęzykowy (XII)
  3. CNerw błędny (X)
  4. DNerw twarzowy (VII)
2.Anatomia człowiekaTrudny

Typowa tylno-boczna przepuklina krążka między L4 a L5 najczęściej uciska który korzeń nerwowy?

  1. AS1
  2. BL5
  3. CL3
  4. DL4
3.Fizjologia człowiekaŚredni

Co przedstawia zespół QRS w EKG?

  1. ADepolaryzację przedsionków
  2. BRepolaryzację komór
  3. CRepolaryzację przedsionków
  4. DDepolaryzację komór
4.Fizjologia człowiekaTrudny

Jak lewa komora przystosowuje się do długotrwałego zwężenia zastawki aortalnej?

  1. AŚcieńczeniem ściany z poszerzeniem
  2. BPrzerostem koncentrycznym z pogrubieniem ściany
  3. CNie zmienia się, bo zastawka nie jest częścią komory
  4. DZanikiem mięśnia z powodu mniejszej pracy
5.MikrobiologiaŚredni

W jaki sposób ludzie zwykle zakażają się Legionella pneumophila?

  1. APrzez przeniesienie z człowieka na człowieka podczas pocałunku
  2. BPrzez ukłucie zakażonego kleszcza
  3. CPrzez jedzenie niedogotowanego kurczaka lub niepasteryzowanych przetworów mlecznych
  4. DPrzez wdychanie aerozoli ze skażonych instalacji wodnych
6.MikrobiologiaTrudny

Na podłożu MacConkeya z próbki moczu wyrastają różowe kolonie. Co to oznacza?

  1. AOrganizm jest Gram-dodatnim ziarniakiem
  2. BOrganizm nie fermentuje laktozy, więc prawdopodobnie jest to Salmonella
  3. COrganizm jest grzybem
  4. DOrganizm jest prawdopodobnie Gram-ujemną pałeczką fermentującą laktozę
7.FarmakologiaŚredni

Jaka zasada dotyczy dożylnego podawania fenytoiny?

  1. APodać tym samym wkłuciem co inne leki bez przepłukania
  2. BPodać w szybkim wstrzyknięciu, by szybciej przerwać napad
  3. CMieszać z 5% glukozą, by zapobiec niskiej glikemii
  4. DMieszać lub płukać tylko 0,9% roztworem soli i podawać powoli
8.FarmakologiaTrudny

U pacjenta przyjmującego kotrimoksazol pojawia się gorączka, szerząca się wysypka pęcherzowa i bolesne owrzodzenia w jamie ustnej. Jakie jest najbardziej prawdopodobne rozpoznanie?

  1. AZespół Stevensa-Johnsona; odstawić lek i pilnie zapewnić pomoc lekarską
  2. BPleśniawki jamy ustnej; włączyć lek przeciwgrzybiczy i kontynuować antybiotyk
  3. CŁagodna wysypka, która ustąpi; kontynuować lek i stosować środek nawilżający
  4. DOparzenie słoneczne wywołane lekiem; zalecić wyłącznie ochronę przeciwsłoneczną
9.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejŚredni
pH7,357,457,30PaCO₂mmHg354563HCO₃⁻mmol/L222630niewyrównaneczęściowo wyrównanecałkowicie wyrównane

Gazometria krwi tętniczej do ćwiczeń pokazuje pH 7,30, PaCO₂ 63 mmHg (8,4 kPa) oraz HCO₃⁻ 30 mmol/L. Zaburzeniem pierwotnym jest kwasica oddechowa. W jakim stopniu jest wyrównane? Kliknij odpowiedź.

pH 7,30PaCO₂ 63 mmHg (8,4 kPa)HCO₃⁻ 30 mmol/L
  1. 1niewyrównane
  2. 2częściowo wyrównane
  3. 3całkowicie wyrównane
10.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejTrudny
pH7,357,457,15PaCO₂mmHg354547HCO₃⁻mmol/L222616prawidłowe wyrównaniedodatkowa kwasica oddechowadodatkowa zasadowica oddechowa

Gazometria do ćwiczeń pokazuje kwasicę metaboliczną: pH 7,15, PaCO₂ 47 mmHg (6,3 kPa), HCO₃⁻ 16 mmol/L. Porównaj zmierzone PaCO₂ ze wzorem Wintersa. Kliknij swoją interpretację.

pH 7,15PaCO₂ 47 mmHg (6,3 kPa)HCO₃⁻ 16 mmol/L
  1. 1prawidłowe wyrównanie
  2. 2dodatkowa kwasica oddechowa
  3. 3dodatkowa zasadowica oddechowa
11.Interpretacja zapisu rytmu EKGŚredni
II25 mm/s · 10 mm/mVmigotanie przedsionkówarytmia zatokowaprawidłowy rytm zatokowybigeminia komorowa

Zinterpretuj ten zapis rytmu w odprowadzeniu II. Jaki to rytm? Kliknij odpowiedź.

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s
  1. 1migotanie przedsionków
  2. 2arytmia zatokowa
  3. 3prawidłowy rytm zatokowy
  4. 4bigeminia komorowa
12.Interpretacja zapisu rytmu EKGTrudny
II25 mm/s · 10 mm/mVblok przedsionkowo-komorowy (AV) I stopniablok AV III stopnia (całkowity)blok AV II stopnia typu I (Wenckebacha)blok AV II stopnia typu II

Ten zapis w odprowadzeniu II pokazuje zaburzenie przewodzenia między przedsionkami a komorami. Jaki to rytm? Kliknij odpowiedź.

odprowadzenie II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 mała kratka = 0,04 s, 1 duża kratka = 0,20 sdługość zapisu 6 s
  1. 1blok przedsionkowo-komorowy (AV) I stopnia
  2. 2blok AV III stopnia (całkowity)
  3. 3blok AV II stopnia typu I (Wenckebacha)
  4. 4blok AV II stopnia typu II
13.Statystyka w praktyce opartej na dowodachŚredni
przypadkikontrolenarażeni8912abnienarażeni22148cd

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Badanie kliniczno-kontrolne porównuje 310 pacjentów z chorobą (przypadki) i 60 osób bez niej (kontrole). Tabela pokazuje, ilu w każdej grupie było narażonych na czynnik ryzyka. Oblicz iloraz szans OR dla narażenia. Zaokrąglij do dwóch miejsc po przecinku.

a = 89b = 12c = 221d = 48
OR =
14.Statystyka w praktyce opartej na dowodachTrudny
CER35%EER?RRR 35%

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Leczenie zmniejsza ryzyko zdarzenia o 35% w ujęciu względnym (RRR = 35%). W grupie pacjentów ryzyko bez leczenia (CER) wynosi 35% w ciągu pięciu lat. Oblicz liczbę pacjentów, których trzeba leczyć NNT przez pięć lat, aby zapobiec jednemu zdarzeniu. Zaokrąglij w górę do pełnej liczby pacjentów.

RRR = 35%CER = 35%
NNT =

3Roztwory

1.Anatomia człowieka

Odpowiedź: B · Nerw podjęzykowy (XII)

Dlaczego to jest odpowiedź

Nerw podjęzykowy unerwia mięśnie własne języka i większość mięśni zewnętrznych. Przy jego uszkodzeniu wysunięty język zbacza w stronę uszkodzenia.

Odpowiedź

B · Nerw podjęzykowy (XII)
2.Anatomia człowieka

Odpowiedź: B · L5

Dlaczego to jest odpowiedź

Tylno-boczna przepuklina L4–L5 zwykle uciska przechodzący korzeń L5, powodując osłabienie prostowania palucha i drętwienie grzbietu stopy.

Odpowiedź

B · L5
3.Fizjologia człowieka

Odpowiedź: D · Depolaryzację komór

Dlaczego to jest odpowiedź

Załamek P to depolaryzacja przedsionków, zespół QRS depolaryzacja komór, a załamek T repolaryzacja komór. Repolaryzacja przedsionków ginie w QRS.

Odpowiedź

D · Depolaryzację komór
4.Fizjologia człowieka

Odpowiedź: B · Przerostem koncentrycznym z pogrubieniem ściany

Dlaczego to jest odpowiedź

Przeciążenie ciśnieniowe powoduje pogrubienie ściany komory (przerost koncentryczny), by utrzymać prawidłowe naprężenie ściany. Przeciążenie objętościowe, np. przy niedomykalności, powoduje natomiast poszerzenie.

Odpowiedź

B · Przerostem koncentrycznym z pogrubieniem ściany
5.Mikrobiologia

Odpowiedź: D · Przez wdychanie aerozoli ze skażonych instalacji wodnych

Dlaczego to jest odpowiedź

Legionella namnaża się w instalacjach z ciepłą wodą. Ludzie wdychają skażone aerozole i mogą zachorować na chorobę legionistów, czyli ciężkie zapalenie płuc. Zwykle nie przenosi się ona z człowieka na człowieka.

Odpowiedź

D · Przez wdychanie aerozoli ze skażonych instalacji wodnych
6.Mikrobiologia

Odpowiedź: D · Organizm jest prawdopodobnie Gram-ujemną pałeczką fermentującą laktozę

Dlaczego to jest odpowiedź

Podłoże MacConkeya zawiera sole żółciowe i fiolet krystaliczny hamujące bakterie Gram-dodatnie (wybiórczość) oraz laktozę ze wskaźnikiem pH (różnicowanie). Bakterie fermentujące laktozę, takie jak E. coli, wytwarzają kwas i barwią się na różowo.

Odpowiedź

D · Organizm jest prawdopodobnie Gram-ujemną pałeczką fermentującą laktozę
7.Farmakologia

Odpowiedź: D · Mieszać lub płukać tylko 0,9% roztworem soli i podawać powoli

Dlaczego to jest odpowiedź

Fenytoina wytrąca się w roztworach glukozy, dlatego używa się tylko 0,9% roztworu soli. Szybki wlew może wywołać hipotensję i arytmie, więc ogranicza się jego szybkość, a pacjenta monitoruje.

Odpowiedź

D · Mieszać lub płukać tylko 0,9% roztworem soli i podawać powoli
8.Farmakologia

Odpowiedź: A · Zespół Stevensa-Johnsona; odstawić lek i pilnie zapewnić pomoc lekarską

Dlaczego to jest odpowiedź

Zespół Stevensa-Johnsona to ciężka reakcja polekowa z pęcherzami na skórze i zajęciem błon śluzowych. Częstą przyczyną są sulfonamidy, a lek należy natychmiast odstawić.

Odpowiedź

A · Zespół Stevensa-Johnsona; odstawić lek i pilnie zapewnić pomoc lekarską
9.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Odpowiedź: częściowo wyrównane

Czytanie gazometrii (ROME): najpierw pH: poniżej 7,35 to kwasica krwi, powyżej 7,45 zasadowica krwi. Potem znajdź wartość, która to tłumaczy. PaCO₂ (norma 35–45 mmHg, 4,7–6,0 kPa) to część oddechowa i w zaburzeniu oddechowym zmienia się odwrotnie do pH; HCO₃⁻ (norma 22–26 mmol/L) to część metaboliczna i zmienia się w tym samym kierunku co pH (ROME: Respiratory Opposite, Metabolic Equal). Druga wartość pokazuje wyrównanie: prawidłowa oznacza brak wyrównania; nieprawidłowa w kierunku, który przywraca pH, gdy pH jest nadal nieprawidłowe, oznacza wyrównanie częściowe; prawidłowe pH przy obu wartościach nieprawidłowych oznacza wyrównanie całkowite. Zakresy różnią się nieco między laboratoriami; to wartości do ćwiczeń.

ROME, wartość po wartości

pH 7,30: kwasica krwi (poniżej 7,35)
PaCO₂ 63 mmHg: wysoki (35–45)
HCO₃⁻ 30 mmol/L: wysoki (22–26)

Wyrównanie

częściowo wyrównane

Odpowiedź

częściowo wyrównane
10.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Odpowiedź: dodatkowa kwasica oddechowa

Oczekiwana kompensacja: w kwasicy metabolicznej wzór Wintera przewiduje PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; zmierzona wartość powyżej tego zakresu wskazuje na dodatkową kwasicę oddechową, a poniżej na dodatkową zasadowicę oddechową. Luka anionowa AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), prawidłowo około 8–12 mmol/L, odróżnia kwasicę metaboliczną z podwyższoną luką od kwasicy z prawidłową luką; niskie stężenie albumin maskuje podwyższoną lukę (dodaj 2,5 na każdy g/dL, o który albuminy są poniżej 4,0). Współczynnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) w przedziale od około 0,8 do 2 odpowiada czystej kwasicy z podwyższoną luką (niektóre podręczniki przyjmują 1 zamiast 0,8), wartość niższa dodatkowej kwasicy z prawidłową luką, a wartość powyżej 2 dodatkowej zasadowicy metabolicznej.

Oczekiwane PaCO₂

1,5·16 + 8 = 32 → 30–34 mmHg

Porównaj

zmierzone: 47 mmHg → dodatkowa kwasica oddechowa

Odpowiedź

dodatkowa kwasica oddechowa
11.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: bigeminia komorowa

Kryteria rytmów (odprowadzenie II): rytm zatokowy ma dodatni załamek P przed każdym zespołem QRS, stały odstęp PR 0,12–0,20 s i wąski zespół QRS: prawidłowy rytm zatokowy 60–100/min, bradykardia zatokowa poniżej 60, tachykardia zatokowa powyżej 100. Migotanie przedsionków: brak załamków P, falująca linia podstawowa i całkowicie nieregularny odstęp R–R. Trzepotanie przedsionków: fale trzepotania o kształcie zębów piły z częstością około 250–350/min i stałym stosunkiem przewodzenia, np. 2:1 lub 4:1. Blok AV I stopnia: rytm zatokowy ze stałym odstępem PR powyżej 0,20 s. Rytm węzłowy: wąski zespół QRS z częstością 40–60/min i nieobecnymi lub odwróconymi załamkami P (PR poniżej 0,12 s lub P po zespole QRS). PVC to przedwczesny, szeroki (0,12 s lub więcej), dziwaczny zespół QRS bez załamka P, z załamkiem T skierowanym w przeciwną stronę i zwykle z pełną przerwą wyrównawczą; w bigeminii co drugie pobudzenie jest PVC.

Pięć kroków

1. Częstość: 8 zespołów QRS w 6 s, × 10 = 80 na minutę.
2. Rytm: regularnie nieregularny, krótki i długi odstęp R–R występują naprzemiennie (0,44 s i 1,16 s).
3. Załamki P: dodatnie przed każdym wąskim zespołem QRS; brak przed przedwczesnymi szerokimi pobudzeniami.
4. Odstęp PR: 0,18 s, stały, w granicach 0,12–0,20 s.
5. QRS: 0,10 s w pobudzeniach zatokowych; pobudzenia przedwczesne są szerokie (0,16 s) i dziwaczne, z załamkiem T skierowanym w przeciwną stronę.

Interpretacja

bigeminia komorowa

Odpowiedź

bigeminia komorowa
12.Interpretacja zapisu rytmu EKG

Odpowiedź: blok AV III stopnia (całkowity)

Bloki AV: wyznacz kolejne załamki P i sprawdź, po których następuje zespół QRS. Blok I stopnia: każdy załamek P przewiedziony, PR stały i powyżej 0,20 s. Blok II stopnia typu I (Mobitz I, Wenckebacha): odstęp PR wydłuża się z pobudzenia na pobudzenie, aż jeden załamek P nie zostanie przewiedziony, po czym cykl zaczyna się od nowa (grupowanie pobudzeń). Blok II stopnia typu II (Mobitz II): odstęp PR pobudzeń przewiedzionych pozostaje stały, a załamki P nagle nie są przewodzone; zespół QRS jest często szeroki. Blok III stopnia (całkowity): załamki P i zespoły QRS są każde regularne, ale niezależne, odstęp PR zmienia się przypadkowo, a częstość przedsionków jest większa niż częstość rytmu zastępczego (węzłowy 40–60/min z wąskim zespołem QRS, komorowy 20–40/min z szerokim zespołem QRS). Bloku 2:1 nie można na podstawie jednego zapisu określić jako typ I lub typ II.

Pięć kroków

1. Częstość: R–R = 50 małych kratek, 1500 ÷ 50 ≈ 30 na minutę.
2. Rytm: R–R regularny (2,00 s) i P–P regularny (0,80 s), ale oba są od siebie niezależne.
3. Załamki P: dodatnie i regularne z częstością 75 na minutę, ale niezwiązane z zespołami QRS; niektóre są ukryte w zespole QRS lub w załamku T.
4. Odstęp PR: zmienia się z pobudzenia na pobudzenie; nie ma stałej zależności.
5. QRS: 0,14 s, szeroki (0,12 s lub więcej).

Interpretacja

blok AV III stopnia (całkowity)

Odpowiedź

blok AV III stopnia (całkowity)

Bloki typu II i III stopnia mogą nagle się pogłębić, dlatego podręczniki uznają je za poważniejsze niż typ I.

13.Statystyka w praktyce opartej na dowodach

Odpowiedź: OR = 1,61

Ilorazy wiarygodności i miary ryzyka: LR+ = czułość/(1 − swoistość), LR− = (1 − czułość)/swoistość. W badaniu klinicznym EER i CER to częstości zdarzeń z leczeniem i bez leczenia: RR = EER/CER, ARR = CER − EER, RRR = ARR/CER i NNT = 1/ARR, zaokrąglone w górę. W badaniu kliniczno-kontrolnym można użyć wyłącznie ilorazu szans OR = ad/(bc). Współczynnik zapadalności = nowe przypadki/osobo-czas.

Szanse narażenia

przypadki: 89/221 = 0,4027
kontrole: 12/48 = 0,25

Iloraz szans

OR = (89·48)/(12·221) = 1,611 ≈ 1,61

Odpowiedź

OR = 1,61

OR powyżej 1: narażenie jest częstsze wśród przypadków.

14.Statystyka w praktyce opartej na dowodach

Odpowiedź: NNT = 9

Wartości predykcyjne zależą od chorobowości: PPV = Se·p/(Se·p + (1 − Sp)(1 − p)) i NPV = Sp(1 − p)/(Sp(1 − p) + (1 − Se)p). Z ilorazami wiarygodności: szanse przedtestowe = p/(1 − p), szanse potestowe = szanse przedtestowe × LR, prawdopodobieństwo = szanse/(1 + szanse). Dla populacji N prawdziwie dodatnie = N·p·Se, a fałszywie dodatnie = N·(1 − p)·(1 − Sp). NNT = 1/(CER × RRR), zaokrąglone w górę.

Zmniejszenie ryzyka bezwzględnego

ARR = 0,35·0,35 = 0,1225

Liczba pacjentów, których trzeba leczyć

NNT = 1/0,1225 = 8,163 → 9

Odpowiedź

NNT = 9

Ten sam efekt względny daje mniejsze NNT, gdy ryzyko wyjściowe jest wyższe.

ExamProblems · examproblems.com/courses/medical-sciences