Dla czynności nerek najpierw oszacuj CrCl według Cockcrofta–Gaulta, a następnie przeskaluj dawkę lub odstęp.
Sprawdź wynik: stężenia spadają o połowę co okres półtrwania, a stan stacjonarny wymaga około pięciu okresów półtrwania.
2Zadania do ćwiczenia
1.FarmakologiaŚredni
Which group of signs suggests opioid withdrawal?
AConstipation, itching and a slow heart rate
BYawning, runny nose, sweating, dilated pupils and diarrhoea
CPinpoint pupils, slow breathing and drowsiness
DDry mouth, urinary retention, blurred vision and confusion
2.FarmakologiaTrudny
A nurse gives 2 mg from a 4 mg ampoule of morphine. What should happen to the remaining 2 mg?
AIt is poured down the sink without telling anyone
BIt is discarded in front of a witness, and both sign the record
CIt is kept labelled in the patient's drawer for the next dose
DIt is given to the next patient who needs morphine
3.Obliczanie dawekŚredni
Pacjent waży 60 kg. Zlecona dawka to 2 mg/kg na dobę, podzielona na 3 równe dawki. Ile miligramów D podaje się w jednej dawce?
60 kg2 mg/kg/dobę3× na dobę
D = mg
4.Obliczanie dawekTrudny
Musisz przygotować 200 mL roztworu 2,5% (w/v) z roztworu podstawowego 10% (w/v). Ile wody W trzeba dodać do roztworu podstawowego?
C₁ = 10%C₂ = 2,5%V₂ = 200 mL
W = mL
5.Farmakokinetyka klinicznaŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 78 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (phenytoin sodium), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (phenytoin) 15 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,7 L/kg, a współczynnik soli S = 0,92. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (phenytoin sodium) w mg.
78 kgVd = 0,7 L/kgC = 15 mg/LS = 0,92
LD = mg
6.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 53 lat (płeć: mężczyzna) waży 66 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 2,3 mg/dL (203 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykła dawka leku (digoxin) wynosi 250 mcg przy klirensie kreatyniny 120 mL/min, a ułamek fe = 0,7 leku jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Używając współczynnika dawki Dettliego Q = 1 − fe·(1 − CrCl/prawidłowy CrCl), oblicz skorygowaną dawkę D. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.
Odpowiedź: B · Yawning, runny nose, sweating, dilated pupils and diarrhoea
Dlaczego to jest odpowiedź
Opioid withdrawal causes rhinorrhoea, lacrimation, yawning, sweating, mydriasis, cramps, diarrhoea and anxiety. It is very unpleasant but rarely life-threatening in healthy adults.
Odpowiedź
B · Yawning, runny nose, sweating, dilated pupils and diarrhoea
2.Farmakologia
Odpowiedź: B · It is discarded in front of a witness, and both sign the record
Dlaczego to jest odpowiedź
Unused controlled drugs are wasted in front of a witness according to policy, and both staff document the waste. This prevents diversion and keeps the stock count accurate.
Odpowiedź
B · It is discarded in front of a witness, and both sign the record
3.Obliczanie dawek
Odpowiedź: D = 40 mg
Obliczanie dawki: ilość do podania to dawka zlecona podzielona przez moc preparatu, razy ilość, w jakiej ta moc występuje: ilość = (dawka zlecona/moc) × objętość. Zawsze ujednolicaj jednostki (najpierw zamień g na mg, mg na µg) i sprawdzaj, czy wynik ma sens.
Łącznie na dobę
2·60 = 120 mg
Na dawkę
D = 120/3 = 40 mg
Odpowiedź
D = 40 mg
4.Obliczanie dawek
Odpowiedź: W = 150 mL
Solution strengths: a percentage strength is grams per 100 mL, so 1% = 1 g/100 mL = 10 mg/mL. A ratio strength 1:1000 means 1 g in 1000 mL = 1 mg/mL; 1:10 000 is 0,1 mg/mL. For a dilution the amount of drug stays the same: C₁·V₁ = C₂·V₂.
Objętość roztworu podstawowego
V₁ = 2,5·200/10 = 50 mL
Woda do dodania
W = 200 − 50 = 150 mL
Odpowiedź
W = 150 mL
5.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: LD = 890,2 mg
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 0,7·78 = 54,6 L
Potrzebna ilość substancji czynnej
Vd·C = 54,6·15 = 819 mg
Dawka nasycająca
LD = 819/(0,92·1) = 890,2 mg
Odpowiedź
LD = 890,2 mg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.
6.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: D = 126 mcg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Klirens kreatyniny (Cockcroft–Gault)
CrCl = (140 − 53)·66/(72·2,3) = 34,67 mL/min
Współczynnik dawki (Dettli)
Q = 1 − 0,7·(1 − 34,67/120) = 0,5023
Skorygowana dawka
D = 0,5023·250 = 125,6 ≈ 126 mcg
Odpowiedź
D = 126 mcg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości i porównuje z charakterystyką produktu.