Dla czynności nerek najpierw oszacuj CrCl według Cockcrofta–Gaulta, a następnie przeskaluj dawkę lub odstęp.
Sprawdź wynik: stężenia spadają o połowę co okres półtrwania, a stan stacjonarny wymaga około pięciu okresów półtrwania.
2Zadania do ćwiczenia
1.FarmakologiaŚredni
Pacjent rozpoczyna leczenie lizynoprylem. O którym rzadkim, ale poważnym działaniu niepożądanym pielęgniarka powinna pouczyć go, by zgłosił je natychmiast?
AO ciemniejszej skórze po ekspozycji na słońce
BO nieszkodliwej wysypce na dłoniach
CO obrzęku warg, języka lub twarzy
DO zwiększeniu apetytu wieczorem
2.FarmakologiaTrudny
Dlaczego pacjentom przyjmującym długo działające azotany zaleca się codzienną kilkugodzinną przerwę bez azotanów?
AAby zmniejszyć ryzyko krwawienia
BAby uniknąć kumulacji azotanów w tkance tłuszczowej
CAby zapobiec tolerancji na azotan
DAby wątroba mogła się zregenerować po działaniu toksycznym
3.Obliczanie dawekŚredni
Pacjent waży 30 kg i ma zleconą jednorazową dawkę 7,5 mg/kg. Wyznacz dawkę D w mg.
30 kg7,5 mg/kg
D = mg
4.Obliczanie dawekTrudny
Zlecona dawka to 1400 jednostek leku dostępnego jako 10000 jednostek/mL. Pobierz dawkę do strzykawki 1 mL: jaką objętość V podajesz?
1400 units10000 units/mL
V = mL
5.Farmakokinetyka klinicznaŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wankomycyna jest podawana we wlewie ciągłym pacjentowi, u którego klirens wankomycyny wynosi 3,5 L/h. Jaka szybkość wlewu R w mg/h daje stężenie w stanie stacjonarnym 20 mg/L?
CL = 3,5 L/hCss = 20 mg/L
R = mg/h
6.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 83 kg przyjmujący regularne dawki leku (tobramycin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 7 mg/L i wartość dolna 0,5 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Inhibitory ACE mogą wywołać obrzęk naczynioruchowy, który może zamknąć drogi oddechowe i wymaga pilnej pomocy. Wiąże się on ze zwiększonym stężeniem bradykininy i może wystąpić nawet po długim stosowaniu.
Odpowiedź
C · O obrzęku warg, języka lub twarzy
2.Farmakologia
Odpowiedź: C · Aby zapobiec tolerancji na azotan
Dlaczego to jest odpowiedź
Tolerancja na azotany rozwija się szybko przy stałych stężeniach. Niesymetryczny schemat dawkowania lub zdejmowanie plastrów na noc utrzymuje ich skuteczność.
Odpowiedź
C · Aby zapobiec tolerancji na azotan
3.Obliczanie dawek
Odpowiedź: D = 225 mg
Obliczanie dawki: ilość do podania to dawka zlecona podzielona przez moc preparatu, razy ilość, w jakiej ta moc występuje: ilość = (dawka zlecona/moc) × objętość. Zawsze ujednolicaj jednostki (najpierw zamień g na mg, mg na µg) i sprawdzaj, czy wynik ma sens.
Dawka
7,5·30 = 225 mg
Odpowiedź
D = 225 mg
4.Obliczanie dawek
Odpowiedź: V = 0,14 mL
Pobieranie dawki: objętość = (przepisana dawka/stężenie preparatu) × objętość preparatu. Najpierw zamień na te same jednostki, potem sprawdź, czy objętość mieści się w strzykawce i wypada na jednej z jej kresek.
Objętość
V = 1400/10000 = 0,14 mL
Na strzykawce
Na tej strzykawce 1 mL każda mała kreska to 0,01 mL.
Odpowiedź
V = 0,14 mL
5.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: R = 70 mg/h
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Szybkość wlewu
R = 3,5·20 = 70 mg/h
Odpowiedź
R = 70 mg/h
6.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: D = 134,9 mg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 0,25·83 = 20,75 L
Dawka
D = 20,75·(7 − 0,5) = 134,9 mg
Odpowiedź
D = 134,9 mg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.