Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent otrzymuje lek (aminophylline) w stałym wlewie dożylnym bez dawki nasycającej. Okres półtrwania wynosi 6 h. Jaki procent f stanu stacjonarnego osiągnięto po 12 h?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Tuż po dawce dożylnej stężenie leku (vancomycin) wynosi 40 mg/L. Okres półtrwania wynosi 7 h, a lek jest eliminowany według kinetyki pierwszego rzędu. Jakie jest stężenie C po 16 h?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Klirens lidokainy u pacjenta wynosi 550 mL/min. Jaka szybkość wlewu R w mg/min utrzymuje stężenie w stanie stacjonarnym na poziomie 4 mg/L?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 84 kg otrzymuje wlew teofiliny. Klirens wynosi 0,05 L/kg/h. Jaka szybkość wlewu R w mg/h daje stężenie w stanie stacjonarnym 10 mg/L?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 40 lat (płeć: mężczyzna) waży 56 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 3,5 mg/dL (309 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykły schemat leku (tobramycin) to 120 mg co 8 h przy klirensie kreatyniny 120 mL/min. Przy zachowaniu dawki odstęp wydłuża się proporcjonalnie do spadku klirensu. Oblicz nowy odstęp między dawkami τ. Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 61 kg ma stężenie (phenytoin) równe 10 mg/L; docelowe wynosi 20 mg/L. Lek jest podawany dożylnie jako phenytoin sodium (S = 0,92), a objętość dystrybucji wynosi 0,7 L/kg. Jaka dodatkowa dawka nasycająca LD podnosi stężenie do wartości docelowej?
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.