Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Stała szybkości eliminacji leku (lidocaine) u pacjenta wynosi 0,347 h⁻¹. Oblicz okres półtrwania t½.
Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 89 kg potrzebuje dawki nasycającej leku (gentamicin), aby od razu osiągnąć stężenie 10 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Oblicz dawkę nasycającą LD w mg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (vancomycin) stężenie wynosi 35 mg/L po 1 h i 17,5 mg/L po 11 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz okres półtrwania t½.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent otrzymuje bolus dożylny 140 mg leku (gentamicin). Stężenie ekstrapolowane wstecz do czasu zero wynosi 7 mg/L, a okres półtrwania 3,5 h. Oblicz klirens CL w L/h.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 91 kg przyjmujący regularne dawki leku (tobramycin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 10 mg/L i wartość dolna 1 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,3 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 60 kg przyjmujący regularne dawki leku (tobramycin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 7 mg/L i wartość dolna 0,5 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,3 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Klucz odpowiedzi
- 1. t½ = 1,998 h
- 2. LD = 222,5 mg
- 3. t½ = 10 h
- 4. CL = 3,961 L/h
- 5. D = 245,7 mg
- 6. D = 117 mg
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.