Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Tuż po dawce dożylnej stężenie leku (gentamicin) wynosi 10 mg/L. Okres półtrwania wynosi 2,5 h, a lek jest eliminowany według kinetyki pierwszego rzędu. Jakie jest stężenie C po 5 h?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: vancomycin ma okres półtrwania eliminacji 6 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (vancomycin) stężenie wynosi 30 mg/L po 1 h i 10,6 mg/L po 13 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz okres półtrwania t½.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 99 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (phenytoin sodium), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (phenytoin) 15 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,7 L/kg, a współczynnik soli S = 0,92. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (phenytoin sodium) w mg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 52 kg przyjmujący regularne dawki leku (gentamicin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 8 mg/L i wartość dolna 1 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew leku (vancomycin) biegnie z prędkością 80 mg/h bez dawki nasycającej. Klirens pacjenta wynosi 4 L/h, a okres półtrwania 6 h. Jakie jest stężenie C po 10 h?
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.