Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: vancomycin ma okres półtrwania eliminacji 8 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.
Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Tuż po dawce dożylnej stężenie leku (gentamicin) wynosi 9 mg/L. Okres półtrwania wynosi 2 h, a lek jest eliminowany według kinetyki pierwszego rzędu. Jakie jest stężenie C po 4,5 h?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (vancomycin) stężenie wynosi 30 mg/L po 1 h i 6,2 mg/L po 17 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz okres półtrwania t½.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 77 kg ma otrzymać dawkę nasycającą w postaci tabletek (digoxin), aby osiągnąć stężenie 1 mcg/L. Objętość dystrybucji wynosi 7 L/kg, a tabletki mają biodostępność F = 0,7. Oblicz całkowitą doustną dawkę nasycającą LD w mcg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 50 kg przyjmuje doustnie aminofilinę (S = 0,8, F = 1) co 8 h. Klirens teofiliny wynosi 0,035 L/kg/h. Jaka dawka D w mg daje średnie stężenie w stanie stacjonarnym 12 mg/L?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Okres półtrwania leku (tobramycin) u pacjenta wynosi 2 h. Cel to szczyt 7 mg/L i wartość dolna 0,5 mg/L. Zakładając szybkie dawki dożylne i eliminację pierwszego rzędu, jaki odstęp między dawkami τ pozwala, aby stężenie spadło od szczytu do wartości dolnej? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
Klucz odpowiedzi
- 1. k = 0,08664 h⁻¹
- 2. C = 1,892 mg/L
- 3. t½ = 7,034 h
- 4. LD = 770 mcg
- 5. D = 210 mg
- 6. τ = 7,6 h
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.