Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: vancomycin ma okres półtrwania eliminacji 12 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.
Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Tuż po dawce dożylnej stężenie leku (vancomycin) wynosi 25 mg/L. Okres półtrwania wynosi 6 h, a lek jest eliminowany według kinetyki pierwszego rzędu. Jakie jest stężenie C po 21 h?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (tobramycin) stężenie wynosi 6 mg/L po 2 h i 1,9 mg/L po 7 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz stałą szybkości eliminacji k.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent otrzymuje bolus dożylny 280 mg leku (tobramycin). Stężenie ekstrapolowane wstecz do czasu zero wynosi 10 mg/L, a okres półtrwania 2 h. Oblicz klirens CL w L/h.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew leku (vancomycin) biegnie z prędkością 100 mg/h bez dawki nasycającej. Klirens pacjenta wynosi 4 L/h, a okres półtrwania 6 h. Jakie jest stężenie C po 3 h?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 86 kg przyjmujący regularne dawki leku (gentamicin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 7 mg/L i wartość dolna 1 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Klucz odpowiedzi
- 1. k = 0,05776 h⁻¹
- 2. C = 2,21 mg/L
- 3. k = 0,23 h⁻¹
- 4. CL = 9,704 L/h
- 5. C = 7,322 mg/L
- 6. D = 129 mg
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.