Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent zaczyna przyjmować regularne dawki leku (digoxin), którego okres półtrwania wynosi 36 h. Używając reguły, że stan stacjonarny osiąga się po około pięciu okresach półtrwania, po ilu godzinach tss osiąga się stan stacjonarny?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: vancomycin ma okres półtrwania eliminacji 6 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wankomycyna jest podawana we wlewie ciągłym pacjentowi, u którego klirens wankomycyny wynosi 70 mL/min. Jaka szybkość wlewu R w mg/h daje stężenie w stanie stacjonarnym 25 mg/L?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 60 kg otrzymuje wlew teofiliny. Klirens wynosi 0,045 L/kg/h. Jaka szybkość wlewu R w mg/h daje stężenie w stanie stacjonarnym 10 mg/L?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 52 kg przyjmujący regularne dawki leku (gentamicin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 7 mg/L i wartość dolna 1 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 53 kg przyjmuje doustnie aminofilinę (S = 0,8, F = 1) co 12 h. Klirens teofiliny wynosi 0,045 L/kg/h. Jaka dawka D w mg daje średnie stężenie w stanie stacjonarnym 15 mg/L?
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.