Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: tobramycin ma okres półtrwania eliminacji 2 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Stała szybkości eliminacji leku (vancomycin) u pacjenta wynosi 0,0578 h⁻¹. Oblicz okres półtrwania t½.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Klirens lidokainy u pacjenta wynosi 900 mL/min. Jaka szybkość wlewu R w mg/min utrzymuje stężenie w stanie stacjonarnym na poziomie 2,5 mg/L?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (vancomycin) stężenie wynosi 35 mg/L po 1 h i 17,5 mg/L po 9 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz okres półtrwania t½.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew leku (theophylline) biegnie z prędkością 52,5 mg/h bez dawki nasycającej. Klirens pacjenta wynosi 3,5 L/h, a okres półtrwania 6 h. Jakie jest stężenie C po 2 h?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 74 lat (płeć: kobieta) waży 95 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 2,2 mg/dL (194 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykły schemat leku (vancomycin) to 1000 mg co 12 h przy klirensie kreatyniny 120 mL/min. Przy zachowaniu dawki odstęp wydłuża się proporcjonalnie do spadku klirensu. Oblicz nowy odstęp między dawkami τ. Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.