Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: lidocaine ma okres półtrwania eliminacji 1,5 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent zaczyna przyjmować regularne dawki leku (theophylline), którego okres półtrwania wynosi 9 h. Używając reguły, że stan stacjonarny osiąga się po około pięciu okresach półtrwania, po ilu godzinach t_ss osiąga się stan stacjonarny?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Klirens lidokainy u pacjenta wynosi 850 mL/min. Jaka szybkość wlewu R w mg/min utrzymuje stężenie w stanie stacjonarnym na poziomie 2 mg/L?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent otrzymuje bolus dożylny 140 mg leku (gentamicin). Stężenie ekstrapolowane wstecz do czasu zero wynosi 10 mg/L, a okres półtrwania 2,5 h. Oblicz klirens CL w L/h.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 44 lat (płeć: kobieta) waży 94 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 2,6 mg/dL (230 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykła dawka leku (atenolol) wynosi 100 mg przy klirensie kreatyniny 120 mL/min, a ułamek fe = 0,9 leku jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Używając współczynnika dawki Dettliego Q = 1 − fe·(1 − CrCl/prawidłowy CrCl), oblicz skorygowaną dawkę D. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 80 kg przyjmujący regularne dawki leku (gentamicin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 6 mg/L i wartość dolna 0,5 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?