Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Tuż po dawce dożylnej stężenie leku (vancomycin) wynosi 35 mg/L. Okres półtrwania wynosi 6 h, a lek jest eliminowany według kinetyki pierwszego rzędu. Jakie jest stężenie C po 11 h?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: digoxin ma okres półtrwania eliminacji 40 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 63 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (phenytoin sodium), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (phenytoin) 20 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,7 L/kg, a współczynnik soli S = 0,92. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (phenytoin sodium) w mg.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (tobramycin) stężenie wynosi 6 mg/L po 2 h i 3 mg/L po 5 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz okres półtrwania t½.

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 64 kg ma stężenie (theophylline) równe 6 mg/L; docelowe wynosi 10 mg/L. Lek jest podawany dożylnie jako aminophylline (S = 0,8), a objętość dystrybucji wynosi 0,5 L/kg. Jaka dodatkowa dawka nasycająca LD podnosi stężenie do wartości docelowej?

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 57 lat (płeć: mężczyzna) waży 69 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 3,3 mg/dL (292 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykła dawka leku (levetiracetam) wynosi 1000 mg przy klirensie kreatyniny 100 mL/min, a ułamek fe = 0,66 leku jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Używając współczynnika dawki Dettliego Q = 1 − fe·(1 − CrCl/prawidłowy CrCl), oblicz skorygowaną dawkę D. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.