Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 64 kg potrzebuje dawki nasycającej leku (theophylline), aby od razu osiągnąć stężenie 15 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 L/kg. Oblicz dawkę nasycającą LD w mg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: vancomycin ma okres półtrwania eliminacji 9 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 56 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (aminophylline), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (theophylline) 12 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 L/kg, a współczynnik soli S = 0,8. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (aminophylline) w mg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent otrzymuje bolus dożylny 140 mg leku (tobramycin). Stężenie ekstrapolowane wstecz do czasu zero wynosi 8 mg/L, a okres półtrwania 2 h. Oblicz klirens CL w L/h.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 84 lat (płeć: kobieta) waży 63 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 1,7 mg/dL (150 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykły schemat leku (gentamicin) to 80 mg co 8 h przy klirensie kreatyniny 120 mL/min. Przy zachowaniu dawki odstęp wydłuża się proporcjonalnie do spadku klirensu. Oblicz nowy odstęp między dawkami τ. Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 68 kg przyjmuje doustnie teofilinę (F = 1) co 12 h. Klirens wynosi 0,035 L/kg/h. Każda dawka to 500 mg leku (theophylline). Oblicz średnie stężenie w stanie stacjonarnym Css,avg.
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.