Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). U pacjenta lek: tobramycin ma okres półtrwania eliminacji 3 h. Oblicz stałą szybkości eliminacji k w h⁻¹.
Farmakokinetyka kliniczna: karta pracy z odpowiedziami
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 65 kg potrzebuje dawki nasycającej leku (tobramycin), aby od razu osiągnąć stężenie 6 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,3 L/kg. Oblicz dawkę nasycającą LD w mg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 52 kg ma otrzymać dożylną dawkę nasycającą leku (aminophylline), aby osiągnąć stężenie substancji czynnej (theophylline) 10 mg/L. Objętość dystrybucji wynosi 0,5 L/kg, a współczynnik soli S = 0,8. Oblicz dawkę nasycającą LD leku (aminophylline) w mg.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (tobramycin) stężenie wynosi 8 mg/L po 2 h i 2 mg/L po 7 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz stałą szybkości eliminacji k.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 88 kg przyjmujący regularne dawki leku (tobramycin) jest w stanie stacjonarnym. Cel to szczyt 7 mg/L i wartość dolna 0,5 mg/L, a objętość dystrybucji wynosi 0,25 L/kg. Zakładając szybkie dawki dożylne, jaka dawka D podnosi stężenie od wartości dolnej do szczytu?
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Okres półtrwania leku (gentamicin) u pacjenta wynosi 2 h. Cel to szczyt 6 mg/L i wartość dolna 0,5 mg/L. Zakładając szybkie dawki dożylne i eliminację pierwszego rzędu, jaki odstęp między dawkami τ pozwala, aby stężenie spadło od szczytu do wartości dolnej? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
Klucz odpowiedzi
- 1. k = 0,231 h⁻¹
- 2. LD = 117 mg
- 3. LD = 325 mg
- 4. k = 0,2773 h⁻¹
- 5. D = 143 mg
- 6. τ = 7,2 h
Pełne rozwiązania krok po kroku: ćwicz ten temat na examproblems.com.