Psychologia kliniczna: karta pracy z odpowiedziami

Istotą zaburzenia lęku społecznego jest lęk przed:

1. AByciem obserwowanym i negatywnie ocenianym przez innych
2. BPosiadaniem poważnej, nierozpoznanej choroby
3. COtwartymi przestrzeniami, tłumem i komunikacją miejską, skąd trudno uciec
4. DZanieczyszczeniem zarazkami i brudem

Minnesocki Wielowymiarowy Inwentarz Osobowości (MMPI) jest przykładem:

1. ATestu inteligencji
2. BSamoopisowego inwentarza osobowości
3. CProjekcyjnego testu opowiadania historii
4. DTechniki neuroobrazowania

Lit stosuje się głównie w leczeniu:

1. AADHD
2. BChoroby afektywnej dwubiegunowej
3. CJadłowstrętu psychicznego
4. DFobii specyficznej

Kobieta od trzech lat ma obniżony nastrój przez większą część dnia, w większość dni, choć nie na tyle ciężki, by spełniał kryteria dużej depresji. Które rozpoznanie według DSM-5 pasuje najlepiej?

1. AZaburzenie adaptacyjne z obniżonym nastrojem
2. BChoroba afektywna dwubiegunowa typu II
3. CUporczywe zaburzenie depresyjne (dystymia)
4. DCyklotymia

Osoba ma przykre objawy, które zaczęły się dwa tygodnie po poważnym wypadku samochodowym i trwają od dziesięciu dni. Które rozpoznanie jest najwłaściwsze?

1. AZaburzenie adaptacyjne
2. BOstre zaburzenie stresowe
3. CZespół stresu pourazowego
4. DZaburzenie lękowe uogólnione

Benzodiazepiny zmniejszają lęk głównie przez:

1. ANasilanie działania GABA na receptorach GABA-A
2. BHamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny w presynaptycznych neuronach
3. CBlokowanie receptorów dopaminowych D2
4. DHamowanie monoaminooksydazy

Badania nad czynnikami kulturowymi pokazują, że japoński zespół taijin kyofusho dotyczy głównie lęku przed:

1. AOpętaniem przez duchy
2. BUtratą duszy po nagłym przestrachu, prowadzącą do osłabienia i utraty apetytu
3. CWciągnięciem narządów płciowych do wnętrza ciała
4. DUrażeniem lub zawstydzeniem innych własnym wyglądem lub zachowaniem

Model „naukowiec-praktyk" (model z Boulder) w psychologii klinicznej oznacza, że klinicyści powinni:

1. ACałkowicie unikać badań
2. BPrzepisywać leki jako główne leczenie, ściśle według wytycznych psychiatrycznych
3. CWykorzystywać wyniki badań do kierowania praktyką i oceniać własne interwencje
4. DProwadzić wyłącznie eksperymenty laboratoryjne