Psychologia kliniczna: karta pracy z odpowiedziami

Leki przeciwpsychotyczne stosuje się głównie w leczeniu:

1. ANiepełnosprawności intelektualnej
2. BFobii specyficznych dotyczących zwierząt
3. CObjawów psychotycznych, takich jak omamy i urojenia
4. DŁagodnego stresu przed egzaminem

Termin "etiologia" odnosi się do:

1. ALeczenia zaburzenia
2. BOczekiwanego zejścia zaburzenia
3. CPrzyczyn zaburzenia
4. DObjawów zaburzenia

W terapii behawioralnej implozja (flooding) oznacza:

1. AŁączenie niepożądanego zachowania z nieprzyjemnym bodźcem
2. BNatychmiastową ekspozycję na najbardziej przerażający bodziec aż do spadku lęku
3. CNagradzanie pożądanego zachowania żetonami
4. DStopniową ekspozycję na hierarchię lęku, gdy osoba pozostaje głęboko zrelaksowana

Mężczyzna jest zahamowany społecznie, czuje się nieadekwatny i unika pracy wymagającej kontaktu z ludźmi z lęku przed krytyką, choć pragnie bliskich relacji. Które zaburzenie pasuje najlepiej?

1. AOsobowość histrioniczna
2. BOsobowość unikająca
3. COsobowość dyssocjalna (antyspołeczna)
4. DOsobowość schizoidalna

Klozapinę zwykle rezerwuje się dla schizofrenii lekoopornej, ponieważ:

1. ADziała wyłącznie na objawy negatywne
2. BJest najmniej skutecznym dostępnym lekiem przeciwpsychotycznym, więc stosuje się go w ostateczności
3. CNie można jej przyjmować w tabletkach
4. DMoże wywołać agranulocytozę, więc wymaga regularnej kontroli krwi

Kluczowa różnica między zaburzeniem pozorowanym a symulacją polega na tym, że w symulacji:

1. AObjawy powstają nieświadomie, bez żadnego zamiaru
2. BOsoba rzeczywiście ma chorobę somatyczną
3. CObjawy są udawane dla oczywistej korzyści zewnętrznej, np. pieniędzy lub uniknięcia pracy
4. DOsoba dąży do przyjęcia samej roli chorego, bez żadnej oczywistej korzyści zewnętrznej

Badania nad ekspresją emocji pokazują, że nawrót schizofrenii jest bardziej prawdopodobny, gdy rodzina przejawia:

1. AMało kontaktu
2. BCiepłe, spokojne wsparcie
3. CDużo krytyki, wrogości i nadmiernego zaangażowania emocjonalnego
4. DCzęste rozmowy o pogodzie

Klinicysta rozważa, czy lepsze jest kategorialne, czy wymiarowe podejście do zaburzeń osobowości. Który argument przemawia za podejściem wymiarowym?

1. ACechy zmieniają się w sposób ciągły, a kategorie nakładają się na siebie przy arbitralnych punktach odcięcia
2. BModeli wymiarowych nie da się mierzyć kwestionariuszami ani wywiadami
3. CCechy osobowości są u każdej osoby albo w pełni obecne, albo całkowicie nieobecne
4. DWykazano, że kategorie dają doskonałą zgodność między oceniającymi