Psychologia kliniczna: karta pracy z odpowiedziami

Fobia specyficzna, zaburzenie paniczne i zaburzenie lęku społecznego są w DSM-5 zgrupowane jako:

1. AZaburzenia związane z traumą i stresorami
2. BZaburzenia lękowe
3. CZaburzenia depresyjne
4. DZaburzenia z objawami somatycznymi

Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) charakteryzuje się:

1. ARegularnymi napadami objadania się bez zachowań kompensacyjnych
2. BNawracającymi napadami objadania się z prowokowanymi wymiotami przy prawidłowej lub podwyższonej masie ciała
3. CJedzeniem substancji niejadalnych, takich jak ziemia czy kreda
4. DOgraniczaniem jedzenia, znacznie obniżoną masą ciała i silnym lękiem przed przytyciem

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) klasyfikuje się jako:

1. AZaburzenie dysocjacyjne
2. BZaburzenie neurorozwojowe
3. CZaburzenie neuropoznawcze
4. DZaburzenie osobowości

Osoba spędza codziennie godziny na martwieniu się, że mała plamka na nosie jest brzydka, ciągle sprawdza wygląd w lustrze, a inni nie widzą żadnego problemu. Które rozpoznanie pasuje?

1. ALęk o zdrowie (zaburzenie lękowe związane z chorobą)
2. BZaburzenie lęku społecznego
3. CJadłowstręt psychiczny
4. DDysmorfofobia (zaburzenie dysmorficzne ciała)

Pacjenci przyjmujący inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) muszą unikać pokarmów bogatych w tyraminę, ponieważ:

1. ATyramina powoduje znaczny spadek masy ciała
2. BTyramina całkowicie blokuje przeciwdepresyjne działanie IMAO
3. CPołączenie może spowodować niebezpieczny wzrost ciśnienia tętniczego
4. DPołączenie wywołuje późne dyskinezy

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) zwiększają ilość serotoniny w synapsie przez:

1. ABlokowanie uwalniania dopaminy
2. BNiszczenie receptorów serotoninowych
3. CPrzyspieszenie rozkładu serotoniny przez enzymy monoaminooksydazy
4. DBlokowanie wychwytu zwrotnego serotoniny do neuronu presynaptycznego

Model „naukowiec-praktyk" (model z Boulder) w psychologii klinicznej oznacza, że klinicyści powinni:

1. APrzepisywać leki jako główne leczenie, ściśle według wytycznych psychiatrycznych
2. BWykorzystywać wyniki badań do kierowania praktyką i oceniać własne interwencje
3. CCałkowicie unikać badań
4. DProwadzić wyłącznie eksperymenty laboratoryjne

Terapeuta prowadzący terapię ekspozycyjną odkrywa, że klient w trakcie sesji w myślach powtarza "jestem bezpieczny" i robi niewielkie postępy. Jakie jest najlepsze wyjaśnienie?

1. AKlient potrzebuje więcej treningu relaksacyjnego, zanim podejmie się dalszą ekspozycję
2. BTerapia ekspozycyjna nigdy nie działa w lęku
3. CZwrot jest objawem pozytywnym psychozy
4. DZwrot działa jak zachowanie zabezpieczające, które uniemożliwia pełne uczenie się z ekspozycji