Psychologia poznawcza: karta pracy z odpowiedziami

Znajomość typowej kolejności zdarzeń podczas jedzenia w restauracji (zajęcie miejsca, zamówienie, jedzenie, zapłata) to:

1. ASkrypt
2. BHeurystyka
3. CFonem
4. DPrototyp

Szympansy Köhlera, które nagle ustawiły skrzynki jedna na drugiej, by sięgnąć po banany, są klasycznym przykładem:

1. AWglądu
2. BNastawienia (sztywności myślenia)
3. CFiksacji funkcjonalnej
4. DUczenia się metodą prób i błędów

Która część siatkówki daje najostrzejsze, najbardziej szczegółowe widzenie?

1. AObwód siatkówki
2. BSkrzyżowanie wzrokowe
3. CDołek środkowy (fovea)
4. DPlamka ślepa

W zadaniu decyzji leksykalnej ludzie szybciej rozpoznają „pielęgniarka" jako słowo po zobaczeniu „lekarz" niż po zobaczeniu „chleb". Najlepiej wyjaśnia to:

1. AZanik pamięci ikonicznej
2. BRozprzestrzenianie się aktywacji w sieci semantycznej
3. CInterferencja retroaktywna
4. DEfekt podobieństwa fonologicznego

Pogląd, że język, którym mówimy, wpływa na to, jak myślimy i postrzegamy świat, to:

1. ARelatywizm językowy
2. BTorowanie semantyczne
3. COdtwarzanie fonemów
4. DGramatyka uniwersalna

W problemie świecy Dunckera uczestnicy muszą przymocować świecę do ściany za pomocą pudełka pinezek i zapałek. Rozwiązanie trudno znaleźć, ponieważ ludzie:

1. AZakładają, że pinezki są za krótkie, by utrzymać świecę
2. BZbyt długo próbują stopić wosk zapałkami
3. CNie zdają sobie sprawy, że świecę trzeba najpierw zapalić
4. DWidzą pudełko tylko jako pojemnik, a nie jako półkę

Uczestnik szybciej rozwiązuje anagramy po krótkim, nieuświadomionym zobaczeniu powiązanych słów. To przykład:

1. AGrupowania
2. BTorowania (primingu)
3. CPowtarzania
4. DInterferencji

Moray stwierdził, że podczas powtarzania komunikatu ludzie często zauważali własne imię w nieuwzględnianym uchu. Dlaczego był to problem dla modelu filtra Broadbenta?

1. APokazuje, że imiona są przechowywane w pamięci ikonicznej
2. BPokazuje, że część nieuwzględnianych bodźców jest analizowana pod kątem znaczenia
3. CPokazuje, że ludzie w ogóle nie potrafią powtarzać komunikatu
4. DDowodzi, że oba uszy są zawsze uwzględniane jednakowo