Diody i tranzystory: karta pracy z odpowiedziami

Dioda Zenera 3,3 V jest zasilana napięciem 24 V przez rezystor 680 Ω, bez podłączonego obciążenia. Wyznacz prąd I_R w rezystorze.

Źródło napięcia stałego 5 V wymusza prąd przez rezystor 1,5 kΩ połączony szeregowo z diodą krzemową spolaryzowaną w kierunku przewodzenia. Użyj modelu ze stałym spadkiem 0,7 V na każdą przewodzącą diodę. Wyznacz prąd I w mA.

Tranzystor NPN o β = 150 jest spolaryzowany dzielnikiem napięcia z V_CC = 20 V: R₁ = 39 kΩ od V_CC do bazy i R₂ = 8,2 kΩ od bazy do masy. Rezystor kolektorowy to R_C = 1 kΩ, a rezystor emiterowy R_E = 1,5 kΩ. Przyjmij V_BE = 0,7 V i użyj zastępczego układu Thévenina dla dzielnika (nie pomijaj prądu bazy). Wyznacz prąd kolektora I_C w mA.

Tranzystor NPN o β = 120 jest spolaryzowany rezystorem bazowym R_B = 1000 kΩ z zasilania V_CC = 9 V. Rezystor kolektorowy to R_C = 2,7 kΩ, a emiter jest uziemiony. Przyjmij V_BE = 0,7 V i załóż, że tranzystor pracuje w obszarze aktywnym. Wyznacz napięcie kolektor–emiter V_CE.

Tranzystor NPN o β = 50 przełącza rezystor obciążenia 680 Ω włączony między V_CC = 12 V a jego kolektor. Emiter jest uziemiony. Baza jest sterowana z wyjścia logicznego 3,3 V przez rezystor bazowy R_B. Przyjmij V_BE = 0,7 V i V_CE(sat) = 0,2 V. Dla niezawodnego przełączania zaprojektuj prąd bazy 2 razy większy od minimalnego potrzebnego do nasycenia. Wyznacz R_B w kΩ.

Stabilizator z diodą Zenera 9,1 V ma dostarczać do obciążenia do 10 mA. Napięcie wejściowe może spaść do 20 V, a dioda Zenera potrzebuje co najmniej 2 mA, aby stabilizować. Wyznacz największą rezystancję szeregową R_max, przy której stabilizacja jest zachowana.