Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Zgodnie z art. 288 TFUE zalecenia i opinie:

1. AWiążą wszystkie państwa członkowskie
2. BWiążą tylko Komisję
3. CNie mają mocy wiążącej
4. DStają się wiążące po pięciu latach

Który artykuł TFUE zakazuje ograniczeń w swobodnym transgranicznym świadczeniu usług?

1. AArt. 102
2. BArt. 49
3. CArt. 56
4. DArt. 30

Zgodnie z art. 288 TFUE decyzja UE jest:

1. AWiążąca tylko co do rezultatu, który ma osiągnąć każde państwo
2. BNiewiążącym stanowiskiem wyrażającym opinię instytucji, skierowanym do państw członkowskich lub jednostek
3. CWiążąca w całości, a jeśli wskazuje adresatów, wiąże tylko tych, do których jest skierowana
4. DWiążąca dopiero po zatwierdzeniu przez parlamenty krajowe

W wyroku Dillenkofer (1996) Trybunał orzekł, że całkowity brak terminowej transpozycji dyrektywy:

1. ASam w sobie stanowi wystarczająco istotne naruszenie uzasadniające odpowiedzialność państwa
2. BJest istotny tylko wtedy, gdy Komisja najpierw ostrzegła państwo w uzasadnionej opinii
3. CJest usprawiedliwiony, jeśli państwo było zajęte wyborami
4. DNigdy nie stanowi podstawy odpowiedzialności państwa

Parlament Europejski może zmusić całą Komisję do dymisji w drodze:

1. AGłosowania Rady zwykłą większością
2. BWniosku o wotum nieufności przyjętego większością dwóch trzecich oddanych głosów, stanowiącą większość posłów
3. CJednomyślnej decyzji Rady Europejskiej
4. DWyroku Trybunału Sprawiedliwości

Zwykła procedura ustawodawcza daje równą rolę w stanowieniu prawa:

1. AParlamentom krajowym i Komisji
2. BKomisji i Trybunałowi Sprawiedliwości
3. CRadzie Europejskiej i Bankowi Centralnemu
4. DParlamentowi Europejskiemu i Radzie

Wyrok Melloni stwierdził, że państwo członkowskie NIE może:

1. AKiedykolwiek chronić praw podstawowych silniej niż UE
2. BStosować wyższego krajowego standardu praw podstawowych, jeśli narusza to pierwszeństwo, jednolitość i skuteczność prawa UE w dziedzinie w pełni zharmonizowanej
3. CZadawać pytań Trybunałowi Sprawiedliwości
4. DWykonać żadnego europejskiego nakazu aresztowania

Kryteria CILFIT opisują, kiedy sąd ostatniej instancji NIE musi zadawać pytania prejudycjalnego, np. gdy:

1. AStrony wolą nie kierować pytania
2. BKwestia jest politycznie drażliwa, a rząd formalnie zwrócił się do sądu, by nie kierował pytania
3. CPrawidłowa wykładnia jest tak oczywista, że nie pozostawia miejsca na rozsądne wątpliwości (acte clair)
4. DSprawa jest pilna dla rządu