Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Zgodnie z zasadami lizbońskimi większość kwalifikowana w Radzie wymaga zwykle:

1. ACo najmniej 55% państw członkowskich reprezentujących co najmniej 65% ludności UE
2. BZwykłej większości państw członkowskich, pod warunkiem że reprezentują co najmniej połowę ludności UE
3. CWszystkich państw członkowskich oprócz jednego
4. DDwóch trzecich państw członkowskich i połowy ludności

Zgodnie z art. 288 TFUE zalecenia i opinie:

1. AStają się wiążące po pięciu latach
2. BNie mają mocy wiążącej
3. CWiążą wszystkie państwa członkowskie
4. DWiążą tylko Komisję

Art. 107 TFUE co do zasady zakazuje:

1. APorozumień między przedsiębiorstwami ustalających ceny
2. BCeł przywozowych na towary z innych państw członkowskich
3. CDyskryminacji pracowników i usługodawców z innych państw członkowskich
4. DPomocy państwa, która zakłóca konkurencję i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi

Procedura pytań prejudycjalnych z art. 267 TFUE pozwala:

1. AKomisji nakładać kary na państwa członkowskie
2. BSądom krajowym zadawać TSUE pytania o wykładnię lub ważność prawa UE
3. CJednostkom wnosić skargi przeciwko państwom członkowskim bezpośrednio do Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu
4. DParlamentowi odwoływać sędziów

Zgodnie z art. 51 Karty praw podstawowych Karta wiąże państwa członkowskie:

1. ANigdy, bo wiąże tylko instytucje UE
2. BTylko wtedy, gdy pozwala na to ich konstytucja
3. CWe wszystkich ich działaniach, także w sprawach czysto krajowych
4. DTylko wtedy, gdy stosują prawo UE

Wyrok Costa przeciwko ENEL (1964) ustanowił:

1. ASkutek bezpośredni rozporządzeń
2. BZasadę pomocniczości
3. COdpowiedzialność państwa za naruszenie prawa UE
4. DPierwszeństwo prawa UE przed prawem krajowym

W sprawie Commission v Italy (dzieła sztuki, 1968) Włochy opodatkowały wywóz dzieł o wartości artystycznej i historycznej. Trybunał orzekł, że:

1. APodatek był uzasadniony na podstawie art. 36 ochroną skarbów narodowych o wartości artystycznej lub historycznej
2. BPodatki wywozowe wykraczają poza zakres unii celnej
3. CDzieła sztuki nie są "towarami", więc przepisy o swobodnym przepływie nie miały zastosowania
4. DPodatek był opłatą o skutku równoważnym i był zakazany niezależnie od celu

W wyroku Höfner i Elser (1991) niemiecki publiczny urząd pracy uznano za "przedsiębiorstwo" w rozumieniu prawa konkurencji, ponieważ:

1. ANależał do inwestorów zagranicznych
2. BBył zarejestrowany jako spółka prywatna i finansowany z opłat pobieranych od pracodawców
3. CCo roku osiągał duży zysk
4. DProwadził działalność gospodarczą, niezależnie od swojego statusu prawnego i sposobu finansowania