Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Dyrektywa UE musi zostać:

1. AZastosowana bezpośrednio bez żadnego aktu krajowego
2. BZignorowana, jeśli państwo się nie zgadza
3. CZatwierdzona w referendum w każdym państwie
4. DTransponowana do prawa krajowego w określonym terminie

Zasada przyznania (art. 5 ust. 2 TUE) oznacza, że:

1. AKompetencje niewykorzystywane przez UE przechodzą na Komisję
2. BUE działa wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej przez państwa członkowskie w traktatach
3. CUE może działać w każdej dziedzinie, w której uzna działanie za przydatne do osiągnięcia celów traktatów
4. DPaństwa członkowskie muszą uzyskać zgodę UE na wszystkie ustawy krajowe

Art. 107 TFUE co do zasady zakazuje:

1. ADyskryminacji pracowników i usługodawców z innych państw członkowskich
2. BPomocy państwa, która zakłóca konkurencję i wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi
3. CCeł przywozowych na towary z innych państw członkowskich
4. DPorozumień między przedsiębiorstwami ustalających ceny

Art. 34 TFUE zakazuje:

1. AOgraniczeń ilościowych w przywozie i środków o skutku równoważnym między państwami członkowskimi
2. BDyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zatrudnieniu i świadczeniu usług między państwami członkowskimi
3. CPomocy państwa dla przedsiębiorstw
4. DKarteli między przedsiębiorstwami

Porozumienie objęte art. 101 ust. 1 TFUE może zostać wyłączone na podstawie art. 101 ust. 3, jeśli między innymi:

1. AObowiązuje od ponad pięciu lat
2. BPrzyczynia się do polepszenia produkcji lub dystrybucji i zapewnia konsumentom słuszną część korzyści
3. CDotyczy przedsiębiorstw o łącznym udziale w rynku powyżej 50%
4. DZostało z góry zgłoszone i zatwierdzone przez Komisję lub krajowy organ ochrony konkurencji

W wyroku Dillenkofer (1996) Trybunał orzekł, że całkowity brak terminowej transpozycji dyrektywy:

1. AJest istotny tylko wtedy, gdy Komisja najpierw ostrzegła państwo w uzasadnionej opinii
2. BNigdy nie stanowi podstawy odpowiedzialności państwa
3. CJest usprawiedliwiony, jeśli państwo było zajęte wyborami
4. DSam w sobie stanowi wystarczająco istotne naruszenie uzasadniające odpowiedzialność państwa

W sprawie Factortame TSUE orzekł, że sądy krajowe muszą:

1. AMóc udzielić środka tymczasowego pomijającego przepis krajowy, który może naruszać prawo UE
2. BPrzekazać sprawę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
3. CStosować ustawy krajowe, dopóki sam parlament krajowy nie uchyli przepisu sprzecznego z prawem UE
4. DNajpierw czekać, aż parlament zmieni ustawę

W wyroku Säger v Dennemeyer (1991) Trybunał orzekł, że art. 56 TFUE wymaga zniesienia:

1. ATylko przepisów przyjętych po przybyciu usługodawcy
2. BWszelkich ograniczeń, nawet niedyskryminacyjnych, które mogą zakazywać lub utrudniać świadczenie usług przez usługodawcę z innego państwa członkowskiego
3. CTylko przepisów otwarcie dyskryminujących ze względu na przynależność państwową
4. DWszystkich krajowych wymogów licencyjnych, bez wyjątku, nawet jeśli chronią odbiorców usług i są stosowane proporcjonalnie