Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Który sąd UE rozpoznaje w pierwszej instancji większość skarg bezpośrednich wnoszonych przez osoby fizyczne i przedsiębiorstwa?

1. ATrybunał Sprawiedliwości
2. BTrybunał Obrachunkowy
3. CSąd
4. DEuropejski Trybunał Praw Człowieka

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich rozpatruje skargi dotyczące:

1. ANaruszeń prawa UE przez przedsiębiorstwa prywatne
2. BNaruszeń praw człowieka przez państwa członkowskie
3. CNiewłaściwego administrowania przez instytucje i organy UE
4. DPrzestępstw popełnionych przez obywateli UE

Zgodnie z art. 20 TFUE kto jest obywatelem Unii Europejskiej?

1. AKażda osoba urodzona na terytorium UE
2. BKażda osoba mająca obywatelstwo państwa członkowskiego
3. CKażda osoba legalnie mieszkająca w UE od pięciu lat
4. DKażda osoba pracująca w państwie członkowskim UE

Wyrok Francovich (1991) ustalił, że:

1. ADyrektywy mają horyzontalny skutek bezpośredni
2. BPaństwa członkowskie mogą odpowiadać odszkodowawczo za brak transpozycji dyrektywy
3. CKomisja może uchylać ustawy krajowe
4. DJednostki mogą dochodzić nietransponowanych dyrektyw bezpośrednio wobec prywatnych pracodawców

Art. 34 TFUE zakazuje:

1. AOgraniczeń ilościowych w przywozie i środków o skutku równoważnym między państwami członkowskimi
2. BDyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zatrudnieniu i świadczeniu usług między państwami członkowskimi
3. CKarteli między przedsiębiorstwami
4. DPomocy państwa dla przedsiębiorstw

Porozumienie objęte art. 101 ust. 1 TFUE może zostać wyłączone na podstawie art. 101 ust. 3, jeśli między innymi:

1. ADotyczy przedsiębiorstw o łącznym udziale w rynku powyżej 50%
2. BObowiązuje od ponad pięciu lat
3. CZostało z góry zgłoszone i zatwierdzone przez Komisję lub krajowy organ ochrony konkurencji
4. DPrzyczynia się do polepszenia produkcji lub dystrybucji i zapewnia konsumentom słuszną część korzyści

Kryteria CILFIT opisują, kiedy sąd ostatniej instancji NIE musi zadawać pytania prejudycjalnego, np. gdy:

1. APrawidłowa wykładnia jest tak oczywista, że nie pozostawia miejsca na rozsądne wątpliwości (acte clair)
2. BStrony wolą nie kierować pytania
3. CSprawa jest pilna dla rządu
4. DKwestia jest politycznie drażliwa, a rząd formalnie zwrócił się do sądu, by nie kierował pytania

W wyroku Säger v Dennemeyer (1991) Trybunał orzekł, że art. 56 TFUE wymaga zniesienia:

1. AWszystkich krajowych wymogów licencyjnych, bez wyjątku, nawet jeśli chronią odbiorców usług i są stosowane proporcjonalnie
2. BTylko przepisów przyjętych po przybyciu usługodawcy
3. CTylko przepisów otwarcie dyskryminujących ze względu na przynależność państwową
4. DWszelkich ograniczeń, nawet niedyskryminacyjnych, które mogą zakazywać lub utrudniać świadczenie usług przez usługodawcę z innego państwa członkowskiego