Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Który traktat, podpisany w 1957 roku, ustanowił Europejską Wspólnotę Gospodarczą?

1. ATraktat rzymski
2. BTraktat paryski
3. CTraktat z Maastricht
4. DTraktat nicejski

Zgodnie z art. 288 TFUE zalecenia i opinie:

1. AWiążą wszystkie państwa członkowskie
2. BNie mają mocy wiążącej
3. CWiążą tylko Komisję
4. DStają się wiążące po pięciu latach

Art. 30 TFUE zakazuje między państwami członkowskimi:

1. ADyskryminacyjnego wewnętrznego opodatkowania produktów pochodzących z innych państw członkowskich
2. BKontyngentów liczby zatrudnionych pracowników zagranicznych
3. CCeł przywozowych i wywozowych oraz opłat o skutku równoważnym
4. DPorozumień przedsiębiorstw o podziale rynków

Wyrok Costa przeciwko ENEL (1964) ustanowił:

1. ASkutek bezpośredni rozporządzeń
2. BZasadę pomocniczości
3. COdpowiedzialność państwa za naruszenie prawa UE
4. DPierwszeństwo prawa UE przed prawem krajowym

W wyroku United Brands (1978) Trybunał zdefiniował pozycję dominującą jako:

1. ABycie najstarszym przedsiębiorstwem na rynku
2. BKażdy udział w rynku powyżej 25% w państwie członkowskim
3. CPozycję siły ekonomicznej, która pozwala przedsiębiorstwu zapobiegać skutecznej konkurencji i działać niezależnie
4. DPosiadanie udziału w rynku powyżej 40% w istotnej części rynku wewnętrznego, niezależnie od siły konkurentów

Zgodnie z dyrektywą 2004/38 obywatel UE może przebywać w innym państwie członkowskim do trzech miesięcy:

1. ATylko jeśli po przyjeździe zarejestruje się na policji
2. BTylko jeśli wykaże wystarczające środki i kompleksowe ubezpieczenie zdrowotne
3. CTylko jeśli ma ofertę pracy w tym państwie
4. DMając jedynie ważny dowód osobisty lub paszport, bez innych warunków

W sprawie Rottmann (2010) Niemcy cofnęły naturalizację uzyskaną podstępem, przez co osoba stała się bezpaństwowcem. Trybunał orzekł, że:

1. AOsoba automatycznie odzyskała poprzednie obywatelstwo
2. BPaństwa członkowskie nigdy nie mogą cofnąć raz nadanego obywatelstwa, jeśli uczyniłoby to osobę bezpaństwową
3. CObywatelstwo jest sprawą czysto krajową, więc prawo UE nie ma znaczenia
4. DCofnięcie wchodziło w zakres prawa UE i musiało być zgodne z zasadą proporcjonalności

W wyroku R v Henn and Darby (1979) brytyjski zakaz przywozu materiałów pornograficznych uznano za:

1. ACło sprzeczne z art. 30
2. BNieuzasadniony, bo Wielka Brytania dopuszczała część krajowej pornografii
3. CWykraczający poza art. 34, bo dotyczył tylko książek
4. DUzasadniony względami moralności publicznej na podstawie art. 36