Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Która para traktatów stanowi podstawę UE po traktacie z Lizbony?

1. AKarta praw podstawowych UE i Europejska konwencja praw człowieka
2. BTraktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
3. CTraktat rzymski i traktat paryski
4. DUkład z Schengen i traktat z Maastricht

Karta praw podstawowych UE ma taką samą moc prawną jak traktaty od:

1. ATraktatu z Maastricht (1993)
2. BTraktatu rzymskiego (1957)
3. CUmowy o brexicie (2020)
4. DTraktatu z Lizbony (2009)

Zasada przyznania (art. 5 ust. 2 TUE) oznacza, że:

1. APaństwa członkowskie muszą uzyskać zgodę UE na wszystkie ustawy krajowe
2. BUE działa wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej przez państwa członkowskie w traktatach
3. CUE może działać w każdej dziedzinie, w której uzna działanie za przydatne do osiągnięcia celów traktatów
4. DKompetencje niewykorzystywane przez UE przechodzą na Komisję

W wyroku Foto-Frost (1987) Trybunał orzekł, że sądy krajowe:

1. AMogą swobodnie stwierdzać nieważność aktów UE
2. BNie mogą same stwierdzić nieważności aktu UE i muszą skierować pytanie prejudycjalne
3. CMuszą stosować akty UE, nawet jeśli Trybunał Sprawiedliwości już stwierdził ich nieważność
4. DNie mogą kierować do Trybunału Sprawiedliwości pytań o ważność

Zgodnie z zasadą pomocniczości UE działa poza swoimi wyłącznymi kompetencjami tylko wtedy, gdy:

1. AKomisja uważa to za popularne
2. BParlament Europejski i Rada uzgadniają, że działanie UE byłoby szybsze i tańsze niż działanie krajowe
3. CKażde państwo członkowskie o to prosi
4. DCele nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie i mogą być lepiej osiągnięte na poziomie Unii

Art. 352 TFUE (klauzula elastyczności) pozwala UE działać, gdy traktaty nie przewidziały niezbędnych uprawnień, ale wymaga:

1. AReferendum w każdym państwie członkowskim
2. BWyłącznie zwykłej większości w Parlamencie
3. CWiększość kwalifikowaną w Radzie i zgodę Parlamentu Europejskiego
4. DJednomyślności w Radzie i zgody Parlamentu Europejskiego

W wyroku Egenberger (2018) Trybunał orzekł, że art. 21 Karty (niedyskryminacja):

1. ADotyczy tylko instytucji UE i nigdy prywatnych pracodawców
2. BWymaga krajowych przepisów wykonawczych lub wtórnego prawa UE, zanim wywoła jakikolwiek skutek w sporach między podmiotami prywatnymi
3. CJest jedynie zasadą, na którą nie można powołać się przed sądem
4. DSam w sobie wystarcza do przyznania prawa, na które jednostki mogą się powoływać w sporach między podmiotami prywatnymi

W wyroku Unión de Pequeños Agricultores (UPA, 2002) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że testu Plaumann:

1. ANależy złagodzić, jak proponował rzecznik generalny, do testu „istotnego niekorzystnego skutku" wszędzie tam, gdzie nie ma krajowego środka ochrony prawnej
2. BNie może złagodzić Trybunał, bo za skuteczne środki prawne odpowiadają systemy krajowe i ewentualna zmiana traktatów
3. CUznano za niezgodny z Europejską konwencją praw człowieka
4. DStosuje się tylko do rozporządzeń, a nie do decyzji