Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Zgodnie z dyrektywą 2004/38 obywatel UE nabywa prawo stałego pobytu w przyjmującym państwie członkowskim po:

1. ADziesięciu latach pobytu
2. BRoku zatrudnienia
3. CPięciu latach nieprzerwanego legalnego pobytu
4. DTrzech miesiącach pobytu

Jaki jest termin na wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 263 TFUE?

1. ADwa lata
2. BDwa miesiące
3. CSześć miesięcy
4. DDwa tygodnie

Zasada przyznania (art. 5 ust. 2 TUE) oznacza, że:

1. APaństwa członkowskie muszą uzyskać zgodę UE na wszystkie ustawy krajowe
2. BKompetencje niewykorzystywane przez UE przechodzą na Komisję
3. CUE może działać w każdej dziedzinie, w której uzna działanie za przydatne do osiągnięcia celów traktatów
4. DUE działa wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej przez państwa członkowskie w traktatach

Państwo członkowskie opodatkowuje importowaną whisky wyżej niż podobny krajowy napój spirytusowy. Który przepis jest naruszony najbardziej bezpośrednio?

1. AArt. 30 TFUE o cłach i opłatach o skutku równoważnym
2. BArt. 101 TFUE o kartelach
3. CArt. 45 TFUE o pracownikach
4. DArt. 110 TFUE o dyskryminacyjnym opodatkowaniu wewnętrznym

W wyroku Dillenkofer (1996) Trybunał orzekł, że całkowity brak terminowej transpozycji dyrektywy:

1. AJest istotny tylko wtedy, gdy Komisja najpierw ostrzegła państwo w uzasadnionej opinii
2. BJest usprawiedliwiony, jeśli państwo było zajęte wyborami
3. CNigdy nie stanowi podstawy odpowiedzialności państwa
4. DSam w sobie stanowi wystarczająco istotne naruszenie uzasadniające odpowiedzialność państwa

W wyroku Internationale Handelsgesellschaft (1970) orzeczono, że na ważność aktu wspólnotowego:

1. ANie mogą wpływać zarzuty naruszenia praw zagwarantowanych w konstytucji krajowej
2. BWymaga zatwierdzenia w referendum krajowym
3. CMoże ją badać każdy sąd krajowy, który ma wątpliwości
4. DZależy zgodność z prawami podstawowymi zawartymi w każdej konstytucji krajowej

W sprawie Grzelczyk (2001) francuskiemu studentowi w Belgii odmówiono minimalnego świadczenia egzystencjalnego. Trybunał orzekł, że:

1. AObywatelstwo Unii ma być podstawowym statusem obywateli państw członkowskich, więc nie można mu odmówić świadczenia ze względu na przynależność państwową
2. BŚwiadczenie w ogóle wykraczało poza prawo UE
3. CTylko pracownicy mogą ubiegać się o świadczenia socjalne w państwie przyjmującym
4. DStudenci nie mają żadnych praw z prawa UE w państwie przyjmującym

W wyroku Köbler (2003) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że odpowiedzialność państwa może wynikać z:

1. AOrzeczeń samego Trybunału Sprawiedliwości
2. BOczywistego naruszenia prawa UE przez krajowy sąd ostatniej instancji
3. CKażdego błędu w wykładni popełnionego przez krajowy sąd pierwszej instancji, choćby drobnego
4. DWyłącznie zaniechań ustawodawcy krajowego