Psychologia społeczna: karta pracy z odpowiedziami

Ogólna ocena własnej wartości dokonywana przez osobę to:

1. ASamoocena
2. BPoczucie własnej skuteczności
3. CSamoświadomość
4. DObraz siebie (pojęcie Ja)

Milgram użył terminu „stan agenturalny" na opisanie osoby, która:

1. ADziała całkowicie zgodnie z własnym sumieniem i wartościami moralnymi
2. BPostrzega siebie jako działającą w imieniu autorytetu, a nie we własnym
3. CCzuje się w pełni odpowiedzialna za krzywdę, którą wyrządza
4. DOdmawia wykonywania poleceń, które uważa za złe

Stereotyp to:

1. ANegatywne zachowanie wobec grupy
2. BUogólnione przekonanie o członkach grupy
3. CPrzepis prawny dotyczący grup
4. DUczucie sympatii tylko do członków własnej grupy

Według teorii planowanego zachowania Ajzena intencje przewiduje się na podstawie postaw, norm subiektywnych oraz:

1. AWielkości zaangażowanej grupy
2. BAtrakcyjności fizycznej nadawcy
3. CSpostrzeganej kontroli nad zachowaniem
4. DDysonansu poznawczego

W jednej z odmian badania Ascha uczestnicy zapisywali odpowiedzi prywatnie zamiast wypowiadać je na głos, a konformizm gwałtownie spadł. Co to sugeruje?

1. ADuża część pierwotnego konformizmu była normatywna
2. BKonformizm był głównie informacyjny
3. CZapisywanie odpowiedzi utrudniało zadanie
4. DWiększość uczestników źle widziała linie

Teoria wymiany społecznej zakłada, że związki trwają, gdy:

1. APartnerzy mieszkają blisko siebie i często się widują
2. BJeden partner ma więcej władzy niż drugi
3. CNagrody przewyższają koszty w porównaniu z alternatywami
4. DPartnerzy są podobni pod względem wieku i pochodzenia

W badaniu Rossa z quizem losowo wyznaczeni pytający układali trudne pytania dla zawodników. Obserwatorzy oceniali pytających jako bardziej kompetentnych. Dlaczego jest to błąd atrybucji?

1. APrzewagę wynikającą z roli pytających wzięto za zdolności
2. BPytający rzeczywiście byli ogólnie inteligentniejsi
3. CZawodnicy znali odpowiedzi, ale postanowili je ukryć
4. DObserwatorzy sądzili, że role przydzielono według umiejętności

W badaniach Tajfela nad grupami minimalnymi chłopcy rozdzielali punkty między członka grupy własnej i grupy obcej. Często woleli opcje, które:

1. AMaksymalizowały różnicę na korzyść ich grupy, nawet kosztem straty
2. BDawały obu chłopcom najwyższą możliwą łączną sumę punktów nagrody
3. CDawały więcej członkowi grupy obcej, by wypaść sprawiedliwie
4. DDzieliły punkty dokładnie po równo między obie grupy