Naucz się tematu Psychologia społeczna od zera
1Czym zajmuje się psychologia społeczna
Psychologia społeczna bada, jak inni ludzie wpływają na nasze myśli, uczucia i zachowanie, niezależnie od tego, czy są naprawdę obecni, wyobrażeni, czy tylko domniemani.
Jej najsłynniejsza lekcja to siła sytuacji: zwykli ludzie mogą zachowywać się zaskakująco w silnym kontekście społecznym. Dziedzina obejmuje cztery szerokie obszary:
- Wpływ społeczny: konformizm, posłuszeństwo, perswazja i efekty grupowe.
- Poznanie społeczne: jak wyjaśniamy zachowanie (atrybucja), tworzymy wrażenia i utrzymujemy spójność postaw.
- Uprzedzenia i relacje międzygrupowe: stereotypy, dyskryminacja i konflikt między grupami.
- Relacje i pomaganie: atrakcyjność, miłość, agresja i pomaganie obcym.
Wiele klasycznych badań wykorzystywało zmylenie i pomocników eksperymentatora (konfederatów), czyli aktorów udających uczestników. Rodzi to pytania etyczne, które też pojawiają się na egzaminach.
Samosprawdzenie W badaniu aktor udaje innego uczestnika i celowo udziela błędnych odpowiedzi. Jak nazywa się tego aktora?
- Grupa kontrolna
- Konfederat (pomocnik eksperymentatora)
- Zmienna zależna
- Świadek
Odpowiedź: Konfederat (pomocnik eksperymentatora). Konfederat pracuje dla badacza, choć wygląda na uczestnika, jak w badaniu Asha z odcinkami. Grupa kontrolna to cały warunek, a nie jedna osoba.
2Wpływ społeczny
Konformizm: w badaniu Asha dotyczącym oceny długości odcinków uczestnicy zgadzali się z wyraźnie błędną odpowiedzią grupy w około jednej trzeciej prób krytycznych, a około 75% uległo co najmniej raz. Konformizm gwałtownie spadał, gdy jedna inna osoba się nie zgadzała lub gdy odpowiedzi zapisywano prywatnie.
Są dwa powody konformizmu:
- Wpływ normatywny: chęć akceptacji i uniknięcia odrzucenia. Często prowadzi do uległości (przystosowania): zgadzania się publicznie przy niezgadzaniu się prywatnie.
- Wpływ informacyjny: przekonanie, że inni mają rację, zwłaszcza gdy sytuacja jest niejasna (badanie Sherifa z efektem autokinetycznym). Prowadzi do internalizacji: prawdziwej zmiany opinii.
Posłuszeństwo: w badaniu Milgrama około 65% uczestników podało to, co uważali za maksymalny wstrząs 450 V, gdy kazał im to eksperymentator. Posłuszeństwo malało, gdy eksperymentatora nie było lub ofiara była blisko.
Świadkowie: Latané i Darley stwierdzili, że ludzie rzadziej pomagają, gdy obecni są inni, czyli efekt widza. Jednym z powodów jest rozproszenie odpowiedzialności; innym ignorancja pluralistyczna, gdy każdy odczytuje spokój innych jako znak, że nic złego się nie dzieje.
Grupy: obecność innych poprawia wyniki w zadaniach łatwych lub dobrze wyuczonych, a pogarsza w trudnych (ułatwienie społeczne; Triplett, Zajonc). Ludzie wkładają mniej wysiłku, gdy nie da się zidentyfikować ich wkładu (próżniactwo społeczne). Dyskusja grupowa może sprawić, że opinie staną się bardziej skrajne (polaryzacja grupowa).
Perswazja: model prawdopodobieństwa opracowania (ELM) ma drogę centralną (staranne rozważanie argumentów, trwała zmiana) i drogę peryferyjną (wskazówki, takie jak atrakcyjność, krótkotrwała zmiana).
Techniki perswazji obejmują stopę w drzwiach (najpierw mała prośba, potem większa) i drzwi w twarz (najpierw duża prośba, potem mniejsza).
Samosprawdzenie Nowa studentka kopiuje, jak koledzy używają sprzętu laboratoryjnego, bo uważa, że znają właściwą metodę. Jaki to wpływ?
- Posłuszeństwo
- Próżniactwo społeczne
- Wpływ informacyjny
- Wpływ normatywny
Odpowiedź: Wpływ informacyjny. Ulega, bo wierzy, że inni mają rację, co jest wpływem informacyjnym. Wpływ normatywny oznaczałby kopiowanie ich, aby być lubianą, nawet jeśli uważa, że się mylą.
3Poznanie społeczne, postawy i uprzedzenia
Atrybucja to sposób wyjaśniania zachowania. Atrybucja wewnętrzna (dyspozycyjna) obwinia osobę; zewnętrzna (sytuacyjna) obwinia okoliczności.
- Podstawowy błąd atrybucji: przecenianie osobowości i niedocenianie sytuacji przy wyjaśnianiu zachowania innych ludzi.
- Efekt aktor–obserwator: własne zachowanie wyjaśniamy sytuacją, a cudze osobowością.
- Błąd służący ochronie własnego ja: przypisujemy sobie zasługi za sukces, a za porażkę obwiniamy sytuację.
Model współzmienności Kelleya wykorzystuje trzy rodzaje informacji. Konsensus: czy inni zachowują się tak samo? Odrębność: czy osoba zachowuje się tak tylko w tej sytuacji? Spójność: czy zawsze zachowuje się tak w tej sytuacji? Niski konsensus, niska odrębność i wysoka spójność wskazują na przyczynę wewnętrzną.
Dysonans poznawczy (Festinger) to dyskomfort wywołany utrzymywaniem sprzecznych myśli lub działaniem wbrew postawie. Uczestnicy, którym zapłacono 1 dolara za nazwanie nudnego zadania zabawnym, ocenili je później jako przyjemniejsze niż ci, którym zapłacono 20 dolarów: przy małej nagrodzie zmienili postawę, aby usprawiedliwić kłamstwo.
Uprzedzenie to negatywna postawa wobec grupy, stereotyp to przekonanie o jej członkach, a dyskryminacja to zachowanie.
Teoria tożsamości społecznej (Tajfel i Turner) mówi, że podnosimy poczucie własnej wartości, faworyzując własną grupę. Teoria realnego konfliktu (Sherif, Robbers Cave) mówi, że rywalizacja o zasoby powoduje wrogość.
Hipoteza kontaktu Allporta: kontakt najlepiej zmniejsza uprzedzenia, gdy grupy mają równy status, wspólne cele, współpracują i mają poparcie władz.
Samosprawdzenie W badaniu Festingera i Carlsmitha, którzy uczestnicy później ocenili nudne zadanie jako przyjemniejsze?
- Ci, którym zapłacono 1 dolara
- Ci, którym zapłacono 20 dolarów
- Grupa kontrolna, której nie kazano kłamać
- Obie grupy jednakowo
Odpowiedź: Ci, którym zapłacono 1 dolara. Grupa za 1 dolara miała zbyt mało zewnętrznych powodów do kłamstwa, więc zmniejszyła dysonans, zmieniając postawę. Wybór grupy za 20 dolarów zakłada, że większa nagroda oznacza większą sympatię, co jest przeciwieństwem wyniku badania.
4Jak odpowiadać na pytanie z psychologii społecznej
Większość zadań opisuje sytuację lub badanie. Stosuj te kroki:
- Ustal obszar: wpływ, atrybucja i postawy, relacje międzygrupowe albo relacje i pomaganie.
- Nazwij pojęcie pasujące do zachowania.
- Powiąż je z klasycznym badaniem i jego kluczową zmienną, taką jak jednomyślność u Asha lub bliskość u Milgrama.
- Sprawdź pojęcie podobne z wyglądu i wyklucz je.
- W przypadku badań pomyśl o metodzie i etyce: zmyleniu, szkodzie i tym, jak realna była sytuacja.
5Przykład krok po kroku
Przejdź przez przypadek za pomocą modelu Kelleya. Spróbuj powiedzieć następny krok, zanim go otworzysz.
Przykład krok po krokuAna złości się na swojego kierownika na zebraniu. Jej koledzy nie złoszczą się na kierownika. Ana złości się na prawie wszystkich, z którymi pracuje, i robi to na każdym zebraniu. Jak obserwator wyjaśni jej gniew?
1Czy inni zachowują się tak samo wobec kierownika? Nie. Konsensus jest więc niski.
2Czy Ana zachowuje się tak tylko wobec tego kierownika? Nie, złości się na prawie wszystkich. Odrębność jest więc niska.
3Czy zachowuje się tak za każdym razem? Tak, na każdym zebraniu. Spójność jest więc wysoka.
4Niski konsensus, niska odrębność i wysoka spójność wskazują na przyczynę wewnętrzną: coś w samej Anie, na przykład porywczość.
5Obserwatorzy i tak mają tendencję do atrybucji wewnętrznych (podstawowy błąd atrybucji). Tutaj wzorzec to potwierdza, ale gdyby wszyscy koledzy złościli się na kierownika, przyczyną byłby raczej kierownik.
Odpowiedź Niski konsensus, niska odrębność i wysoka spójność prowadzą do atrybucji wewnętrznej: obserwator obwinia osobowość Any.
6Typowe błędy
- Zamiana wpływu normatywnego (aby być lubianym) z informacyjnym (aby mieć rację).
- Mylenie podstawowego błędu atrybucji, efektu aktor–obserwator i błędu służącego ochronie własnego ja.
- Myślenie, że obecność innych zawsze poprawia wyniki. Ułatwienie społeczne pomaga w zadaniach łatwych, a szkodzi w trudnych.
- Odwrócenie wyniku dysonansu: mniejsza nagroda wywołała większą zmianę postawy.
- Traktowanie uprzedzeń, stereotypów i dyskryminacji jak tego samego: postawa, przekonanie i zachowanie.
- Zamiana stopy w drzwiach (najpierw mała prośba) z drzwiami w twarz (najpierw duża prośba).
Samosprawdzenie Tom mówi, że potknął się, bo podłoga była mokra, ale gdy potykają się inni, uważa ich za niezdarnych. Jaki to błąd?
- Błąd służący ochronie własnego ja
- Efekt aktor–obserwator
- Hipoteza sprawiedliwego świata
- Polaryzacja grupowa
Odpowiedź: Efekt aktor–obserwator. Tom wyjaśnia własne zachowanie sytuacją, a cudze osobowością: efekt aktor–obserwator. Błąd służący ochronie własnego ja dotyczy sukcesu i porażki, a nie własnego i cudzego zachowania.
7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne
- Łatwe (pojęcia i fakty): definicje i klasyczne wyniki. Czym jest efekt widza, 65% w badaniu Milgrama, czym jest stereotyp.
- Średnie (stosowanie pojęć): codzienna sytuacja do nazwania. Rozpoznajesz technikę perswazji, błąd atrybucji lub rodzaj konformizmu.
- Trudne (przypadki i analiza): warianty badań i ich znaczenie. Wyjaśniasz, dlaczego konformizm spadł przy prywatnych odpowiedziach, co wykazała replikacja Burgera albo dlaczego stanfordzki eksperyment więzienny traktuje się ostrożnie.
W trudnych zadaniach zapytaj, jaką zmienną zmienili badacze i co ta zmiana mówi o przyczynie zachowania.
Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji