Psychologia społeczna: karta pracy z odpowiedziami

Milgram użył terminu „stan agenturalny" na opisanie osoby, która:

1. APostrzega siebie jako działającą w imieniu autorytetu, a nie we własnym
2. BOdmawia wykonywania poleceń, które uważa za złe
3. CDziała całkowicie zgodnie z własnym sumieniem i wartościami moralnymi
4. DCzuje się w pełni odpowiedzialna za krzywdę, którą wyrządza

Stereotyp to:

1. ANegatywne zachowanie wobec grupy
2. BUczucie sympatii tylko do członków własnej grupy
3. CUogólnione przekonanie o członkach grupy
4. DPrzepis prawny dotyczący grup

Facylitacja społeczna oznacza, że obecność innych:

1. APoprawia wykonanie prostych lub dobrze wyćwiczonych zadań
2. BNie wpływa na wykonanie
3. CSprawia, że zapominasz instrukcje
4. DZawsze pogarsza wykonanie, niezależnie od rodzaju wykonywanego zadania

Podstawowy błąd atrybucji to skłonność do:

1. AObwiniania sytuacji za własne porażki przy jednoczesnym przypisywaniu sobie zasług za sukcesy
2. BPrzeceniania roli szczęścia w sukcesie
3. CZakładania, że inni się z nami zgadzają
4. DPrzeceniania osobowości i niedoceniania sytuacji przy wyjaśnianiu cudzego zachowania

Deindywiduacja to:

1. ADecyzja, by nie należeć do żadnej grupy
2. BProces kształtowania stabilnej, odrębnej tożsamości osobistej w okresie dorastania
3. CUtrata samoświadomości i osobistej odpowiedzialności w grupie lub w anonimowości
4. DStawanie się bardziej indywidualnym w samotności

Błąd egotyzmu (self-serving bias) to skłonność do:

1. APrzypisywania sukcesów sobie, a porażek czynnikom zewnętrznym
2. BZapamiętywania tylko negatywnych informacji o sobie, zwłaszcza po porażce
3. CPrzypisywania porażek innych pechowi
4. DNiedoceniania własnych umiejętności

Uprzedzona osoba wyjaśnia życzliwy czyn członka grupy obcej jako „zwykłe szczęście" lub „musiał tak zrobić", a jego przestępstwo jako „oni już tacy są". To:

1. AEfekt fałszywej powszechności
2. BBłąd egotyzmu
3. CAsymetria aktora i obserwatora
4. DOstateczny błąd atrybucji

Myers i Bishop stwierdzili, że studenci o silnych uprzedzeniach po dyskusji o kwestiach rasowych z podobnymi studentami stawali się bardziej uprzedzeni, a studenci o słabych uprzedzeniach – mniej. Jakie dwa wyjaśnienia zwykle się podaje?

1. APrzekonujące argumenty i porównania społeczne
2. BPróżniactwo społeczne i facylitacja społeczna
3. CPosłuszeństwo i stan agenturalny
4. DHipotezę dopasowania i bliskość