Psychologia społeczna: karta pracy z odpowiedziami

Obawa przed potwierdzeniem negatywnego stereotypu o własnej grupie, która następnie pogarsza wykonanie zadania, to:

1. ASzukanie kozła ofiarnego
2. BSamoutrudnianie
3. CZłudzenie korelacji
4. DZagrożenie stereotypem

W akademikach ludzie najczęściej zaprzyjaźniali się z osobami mieszkającymi najbliżej. Pokazuje to rolę:

1. AWzajemności sympatii
2. BPodobieństwa w atrakcyjności interpersonalnej
3. CAtrakcyjności fizycznej
4. DBliskości przestrzennej w atrakcyjności interpersonalnej

Przecenianie tego, jak bardzo inni zauważają nasz wygląd lub zachowanie, to:

1. AEfekt reflektora
2. BEfekt fałszywej powszechności
3. CEfekt aureoli
4. DAsymetria aktora i obserwatora

Ludzie przeceniają, jak często grupa mniejszościowa przejawia rzadkie negatywne zachowania, bo dwie wyróżniające się rzeczy wydają się iść w parze. To:

1. AHomogeniczność grupy obcej
2. BWiara w sprawiedliwy świat
3. CEfekt aureoli
4. DZłudzenie korelacji

W nowojorskim metrze mężczyźnie z laską, który upadł, pomagano częściej niż mężczyźnie pachnącemu alkoholem. Który model najlepiej to wyjaśnia?

1. AHipoteza empatii–altruizmu
2. BHipoteza dopasowania
3. CTeoria tożsamości społecznej
4. DModel pobudzenia: kosztów i nagród

W klasie układanki (jigsaw classroom) Aronsona każdy uczeń uczy się jednej części lekcji i przekazuje ją grupie. Zmniejszało to uprzedzenia głównie dzięki:

1. AOddzieleniu uczniów z różnych grup
2. BNagradzaniu tylko najlepszego ucznia
3. CZwiększeniu rywalizacji między uczniami
4. DUzależnieniu sukcesu uczniów od siebie nawzajem

W badaniu Latané i Darleya z pokojem wypełniającym się dymem uczestnicy samotni zwykle zgłaszali dym, a ci z dwoma spokojnymi pomocnikami eksperymentatora – rzadko. Najlepszym wyjaśnieniem jest:

1. APróżniactwo społeczne podczas pracy nad zadaniem grupowym
2. BNiewiedza pluralistyczna co do tego, czy to nagły wypadek
3. CDeindywiduacja spowodowana przebywaniem w grupie
4. DWpływ normatywny ze strony autorytetu

Steele i Aronson stwierdzili, że czarnoskórzy studenci wypadali gorzej niż biali w trudnym teście werbalnym, gdy opisano go jako pomiar zdolności, ale równie dobrze, gdy opisano go jako zadanie niediagnostyczne. Pokazuje to, że:

1. ATrudne testy werbalne są jednakowo trudne dla każdego studenta
2. BRóżnice zdolności między grupami są stałe i nie mogą się zmienić
3. CSposób przedstawienia testu może tworzyć różnice w wynikach przez zagrożenie stereotypem
4. DSposób opisania testu nie wpływa na to, jak dobrze ludzie go wykonują