FE Electrical and Computer sınav hazırlığı: hızlı tekrar paketi

Formül kâğıtları, her konunun temel yöntem adımları ve 40 alıştırma sorusu; tam çözümler en sonda.

Yeni sorularDerse dön

Yazdırma penceresinde, bir kopyayı cihazınızda saklamak için “PDF olarak kaydet” seçeneğini seçin.

1Formüller ve yöntemler

Seri ve paralel dirençler

Seri dirençler
Req = R1 + R2 + …
Paralel dirençler
1/Req = 1/R1 + 1/R2 + …
İki paralel direnç
Req = R1R2 / (R1 + R2)
Ohm yasası
V = I·R
Güç
P = V·I = I²R = V²/R

Yöntem

  1. Ağın uçlardan en uzak ucundan başlayın.
  2. Seri dirençleri toplayarak, paralel dirençleri 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + … ile birleştirin.
  3. Her adımdan sonra devreyi yeniden çizin.
  4. Uçlar arasında tek bir direnç kalana kadar tekrarlayın.

Düğüm analizi

Kirchhoff akım yasası
ΣIin = ΣIout
Kol akımı
I = (Va − Vb)/R
Referans düğüm
Vground = 0

Yöntem

  1. Bir referans düğüm (toprak) seçin ve diğer düğüm gerilimlerini adlandırın.
  2. Her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın: her koldan çıkan akımlar giren akımlara eşittir.
  3. Her kol akımını (Va − Vb)/R olarak ifade edin.
  4. Denklem sistemini çözün, sonra gereken akımları bulun.

Çevre analizi

Kirchhoff gerilim yasası
her çevrede ΣV = 0
Ortak direnç
akım = I1 − I2
Çevredeki akım kaynağı
o çevre akımını belirler

Yöntem

  1. Devrenin her gözüne (penceresine) saat yönünde bir akım çizin.
  2. Her gözde Kirchhoff gerilim yasasını uygulayın: gerilim düşümlerinin toplamı sıfırdır.
  3. İki gözün ortak direncinde akım, iki göz akımının farkıdır.
  4. Denklemleri çözün; negatif sonuç akımın ters yönde aktığı anlamına gelir.

Süperpozisyon

Süperpozisyon
x = x1 + x2 + … (one source at a time)
Kapatılmış gerilim kaynağı
kısa devre (0 V)
Kapatılmış akım kaynağı
açık devre (0 A)
Gerilim bölücü
V2 = V·R2/(R1 + R2)
Akım bölücü
I1 = I·R2/(R1 + R2)

Yöntem

  1. Bağımsız kaynakları sayın. Her kaynak için daha basit bir devre çözeceksiniz.
  2. Bir kaynağı tutun ve diğerlerini devre dışı bırakın: gerilim kaynağı kısa devre (bir tel), akım kaynağı açık devre (bir boşluk) olur.
  3. İhtiyacınız olan gerilim veya akım için daha basit devreyi çözün ve yönünü takip edin.
  4. Her kaynak için tekrarlayın, sonra katkıları işaretleriyle toplayın.

Thévenin ve Norton

Thévenin gerilimi
Vth = Vopen circuit
Thévenin direnci
Rth: tüm kaynaklar kapalı, a–b’den görülen
Norton akımı
IN = Vth/Rth
Yük akımı
IL = Vth/(Rth + RL)
Maksimum güç aktarımı
RL = Rth, Pmax = Vth²/(4Rth)

Yöntem

  1. Yükü çıkarın ve iki ucu a ve b olarak işaretleyin.
  2. a ve b arasındaki açık devre gerilimini bulun: bu Vth’dir.
  3. Tüm bağımsız kaynakları devre dışı bırakın ve a–b uçlarından görülen direnci bulun: bu Rth’dir.
  4. Yükü eşdeğer devreye geri bağlayın: Rth ile seri Vth.
  5. Norton eşdeğeri için dönüştürün: IN = Vth/Rth, paralel RN = Rth ile.

RC ve RL geçici rejim

Zaman sabiti
τ = RC | τ = L/R
Yanıt
x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ
DC’de kondansatör
açık devre; vC ani değişemez
DC’de bobin
kısa devre; iL ani değişemez
Kalıcı durum
t ≈ 5τ

Yöntem

  1. Anahtarlamadan hemen sonraki başlangıç değerini bulun: kondansatör gerilimi ve bobin akımı ani değişemez.
  2. Anahtarlamadan çok sonraki son değeri bulun: kondansatör açık devre, bobin kısa devre gibi davranır.
  3. Zaman sabitini bulun: kondansatörün veya bobinin gördüğü direnci kullanarak τ = RC veya τ = L/R.
  4. x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ kullanın.

AC empedans ve fazörler

Empedanslar
ZR = R, ZL = jωL, ZC = 1/(jωC)
Açısal frekans
ω = 2πf
Genlik ve açı
|Z| = √(R² + X²), φ = atan(X/R)
Fazör biçiminde Ohm yasası
V = I·Z

Yöntem

  1. Frekansı çevirin: ω = 2πf.
  2. Her reaktansı bulun: XL = ωL ve XC = 1/(ωC).
  3. Empedansları dirençler gibi Z = R + jX ile toplayın.
  4. |Z| = √(R² + X²) büyüklüğünü ve φ = atan(X/R) açısını bulun, sonra fazörlerle Ohm yasasını kullanın.

AC güç ve güç faktörü

Aktif güç
P = V·I·cos φ
Reaktif güç
Q = V·I·sin φ
Görünür güç
S = V·I = √(P² + Q²)
Güç faktörü
pf = cos φ = P/S
Kompanzasyon kondansatörü
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(ωV²)

Üç fazlı güç

Y bağlantı
VL = √3·Vph, IL = Iph
Δ bağlantı
VL = Vph, IL = √3·Iph
Toplam aktif güç
P = √3·VL·IL·cos φ = 3·Iph²·R
Görünür ve reaktif güç
S = √3·VL·IL, Q = P·tan φ
Kompanzasyon kondansatörleri
QC = P(tan φ1 − tan φ2), C = QC/(3ωV²)
Her kondansatör üzerindeki gerilim
Δ: VL Y: VL/√3
Motor giriş gücü
Pin = Pout/η

Transformatörler

Sarım oranı
a = N1/N2 = V1/V2
Akım oranı
I1/I2 = N2/N1 = 1/a
Anma akımı
I = S/V
Aktarılmış empedans
Z1′ = a²·ZL
Kısmi yükte bakır kaybı
Pcu = x²·Pcu,fl
Verim
η = x·S·pf/(x·S·pf + Pcore + x²·Pcu,fl)
En yüksek verim
x = √(Pcore/Pcu,fl)

Op-amp devreleri

Eviren yükselteç
Vout = −(Rf/Rin)·Vin
Evirmeyen yükselteç
Vout = (1 + Rf/R1)·Vin
Toplayıcı yükselteç
Vout = −Rf(V1/R1 + V2/R2)
İdeal op-amp
V+ = V−, Iin = 0

Diyotlar ve transistörler

Diyot (sabit gerilim düşümü)
VD = 0,7 V when conducting
Aktif bölge
VBE = 0,7 V, IC = β·IB, IE = (β + 1)·IB
Sabit kutuplama
IB = (VCC − 0,7)/RB
Gerilim bölücülü kutuplama
IB = (VTH − 0,7)/(RTH + (β + 1)RE)
Bölücünün Thévenin eşdeğeri
VTH = VCC·R2/(R1 + R2), RTH = R1∥R2
Kolektör çevresi
VCE = VCC − ICRC − IERE
Doyum
IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC, IB ≥ IC(sat)/β

Sayı sistemleri

Basamak değerleri
ikili 2k, sekizli 8k, onaltılı 16k
Onluğa
Σ dk·bk
Onluktan
tabana bölün, kalanları aşağıdan yukarı okuyun
Onaltılı ↔ ikili
bir onaltılı basamak = 4 bit
İkiye tümleyen
bitleri ters çevirin ve 1 ekleyin

Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Temel kapılar
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Boole kuralları
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
De Morgan
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Karnaugh haritası sırası
00, 01, 11, 10 (Gray code)
2ᵏ hücrelik grup
k değişken kaybeder
4’ten 1’e çoklayıcı
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Flip-floplar
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Sayıcılar
n bit: 2ⁿ durum; mod-N: 2ⁿ ≥ N olan en küçük n; fçıkış = fclk/N
Dalgacık (ripple) sayıcı
fmax = 1/(n·tpd)
Halka ve Johnson sayıcılar
n ve 2n durum

Yöntem

  1. Bir devre için girişlerden çıkışa doğru her seferinde bir kapı olacak şekilde çalışın ve her telin üzerine değeri yazın ya da ifadesini yazıp doğruluk tablosunu doldurun.
  2. Sadeleştirme için 1’leri (ve fark etmez durumlarını X olarak) Gray kodlu satır ve sütunlara, 00, 01, 11, 10, sahip bir Karnaugh haritasına koyun.
  3. 1’leri kenarlardan dolanarak 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik olabildiğince az ve olabildiğince büyük gruplarla kapsayın; her grup, sabit kalan değişkenlerden oluşan bir çarpım terimidir. POS biçimi için 0’ları gruplayın.
  4. Flip-floplar ve sayıcılar için girişleri her etkin saat kenarında okuyun, her kenardan sonra durumu yazın ve n bitlik bir sayıcının 2ⁿ durumdan sonra başa sardığını unutmayın.

Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Kararlılık
karakteristik polinomun tüm kökleri sol yarı düzlemde
Routh dizisi, üçüncü dereceden bir polinomun s¹ elemanı
b1 = (a2a1 − a3a0)/a2
Sağ yarı düzlem kökleri
ilk sütundaki işaret değişimi sayısı
Üçüncü dereceden s³ + a₂s² + a₁s + a₀
tüm a > 0 ve a₂·a₁ > a₀ olduğunda kararlı
K/(s(s + a)(s + b))
Kmax = ab(a + b), ω = √(ab)
Karakteristik denklem
1 + K·G(s) = 0
Asimptotlar
σa = (Σp − Σz)/(n − m), θ = (2q + 1)·180°/(n − m)
Ayrılma ve birleşme noktaları
dK/ds = 0
Büyüklük koşulu
K = 1/|G(s)|
Ayrılma açısı
θd = 180° − Σ∠(from other poles) + Σ∠(from zeros)

Yöntem

  1. Kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın: 1 + K·G(s) = 0 denkleminin paydası, açılmış hâliyle.
  2. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın ve kalan satırları oluşturun.
  3. İlk sütundaki işaret değişimlerini sayın: her biri sağ yarı düzlemde bir kutuptur. Dizide K varsa, ilk sütunun her elemanının pozitif kalmasını isteyin.
  4. Bir kök yer eğrisi için kutupları ve sıfırları, gerçel eksen parçalarını, ağırlık merkezinden çıkan asimptotları ve dK/ds = 0 olan kırılma noktalarını işaretleyin. Bir noktadaki kazanç için K = 1/|G(s)| kullanın.

Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Sistem tipi
G(s)’in s = 0’daki kutup sayısı
Hata sabitleri
Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s), Ka = lim s²·G(s) (s → 0)
Basamak A
ess = A/(1 + Kp)
Rampa A·t
ess = A/Kv
Parabol A·t²/2
ess = A/Ka
PID denetleyici
C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s
İkinci dereceden hedef
s² + 2ζωns + ωn²
Aşım ve zamanlama
%OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd, ts ≈ 4/(ζωn)

Yöntem

  1. C(s)·G(s) açık çevriminin s = 0’daki kutuplarını sayın: sistem tipi budur.
  2. Girişe uygun hata sabitini hesaplayın: basamak için Kp, rampa için Kv, parabol için Ka.
  3. ess = A/(1 + Kp), A/Kv veya A/Ka formülünü uygulayın ya da ihtiyacınız olan kazanç için çözün.
  4. Bir sönüm veya hız özelliği için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζω_n·s + ω_n² ile eşleştirin.

2Alıştırma soruları

1.Seri ve paralel dirençlerOrta
R1​ = 12 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​15 VR2​5 ΩIR2​AR4​10 ΩB

R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 15 VR1 = 12 ΩR2 = 5 ΩR3 = 2 ΩR4 = 10 Ω
IR2 = A
2.Seri ve paralel dirençlerZor
R1​ = 20 ΩIR1​R3​ = 5 ΩR5​ = 12 Ω+−V1​10 VR2​10 ΩAR4​5 ΩBR6​10 Ω

Kaynağın verdiği ve R1 üzerinden geçen IR1 akımını bulun.

V1 = 10 VR1 = 20 ΩR2 = 10 ΩR3 = 5 ΩR4 = 5 ΩR5 = 12 ΩR6 = 10 Ω
IR1 = A
3.Düğüm analiziOrta
R1​ = 10 ΩR3​ = 6 ΩIR3​+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​6 ΩBIs​1 A

Düğüm analizi kullanarak ok yönünde R3 üzerinden geçen IR3 akımını bulun.

V1 = 10 VIs = 1 AR1 = 10 ΩR2 = 3 ΩR3 = 6 ΩR4 = 6 Ω
IR3 = A
4.Düğüm analiziZor
R1​ = 5 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​5 VR2​10 ΩAR4​5 ΩBIs​?

Akım kaynağı, A’daki düğüm gerilimi VA = 5,5 V olana kadar ayarlanıyor. Düğüm analizi kullanarak kaynak akımı Is değerini (yönü şekildeki gibi) bulun.

V1 = 5 VR1 = 5 ΩR2 = 10 ΩR3 = 2 ΩR4 = 5 ΩVA = 5,5 V
Is = A
5.Çevre analiziOrta
R1​ = 12 ΩR2​ = 3 Ω+−V1​10 VR3​3 ΩA+−V2​18 VI1​I2​

Çevre analizi kullanarak I2 çevre akımını (saat yönünde) bulun.

V1 = 10 VV2 = 18 VR1 = 12 ΩR2 = 3 ΩR3 = 3 Ω
I2 = A
6.Çevre analiziZor
R1​ = 8 ΩR2​ = 4 ΩIR2​R3​ = 2 Ω+−V1​15 VR4​6 ΩAR5​15 ΩB+−V2​6 VI1​I2​I3​

Çevre analizi kullanarak ok yönünde R2 üzerinden geçen IR2 akımını bulun.

V1 = 15 VV2 = 6 VR1 = 8 ΩR2 = 4 ΩR3 = 2 ΩR4 = 6 ΩR5 = 15 Ω
IR2 = A
7.SüperpozisyonOrta
R1​ = 4 ΩR3​ = 8 ΩIR3​+−V1​24 VR2​8 ΩAR4​20 ΩBIs​?

R3 üzerinden geçen IR3 akımını sıfır yapan akım kaynağı Is değerini (yönü şekildeki gibi) bulun.

V1 = 24 VR1 = 4 ΩR2 = 8 ΩR3 = 8 ΩR4 = 20 Ω
Is = A
8.SüperpozisyonZor
doğrusal devreV1​V2​Is​IRL​

Doğrusal dirençli bir devrede üç bağımsız kaynak vardır: V1, V2 ve Is. Bir yükten geçen I akımı üç kez ölçülür. Tüm kaynaklar normal değerlerindeyken I = 24 mA. V1 iki katına çıkarılıp diğer ikisi değişmediğinde I = 31 mA. Is kaynağının yönü ters çevrilip diğer ikisi değişmediğinde I = 10 mA. V2 kapatıldığında ve V1 ile Is normal değerlerindeyken yük akımı I değerini bulun.

normal: I = 24 mA2·V1: I = 31 mA−Is: I = 10 mA
I = mA
9.Thévenin ve NortonOrta
R1​ = 20 ΩR3​ = 5 Ω+−V1​18 VR2​6 ΩAab

a–b uçlarından görülen Thévenin direnci Rth değerini bulun.

V1 = 18 VR1 = 20 ΩR2 = 6 ΩR3 = 5 Ω
Rth = Ω
10.Thévenin ve NortonZor
R1​ = 10 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​4 ΩAIs​6 ABab

Norton akımı IN değerini bulun: uçlar kısa devre edilirse a’dan b’ye akan akım.

V1 = 10 VIs = 6 AR1 = 10 ΩR2 = 4 ΩR3 = 10 Ω
IN = A
11.RC ve RL geçici rejimOrta
+−Vs​10 Vt = 0R1​ = 2,2 kΩR2​ = 10 kΩC22 µF+−vC​

Vₛ kaynağı kondansatörü R₁ üzerinden doldurur ve R₂, C’ye paralel bağlıdır. Anahtar t = 0’da kapandığında kondansatör boştur. Anahtar kapandıktan sonra devrenin zaman sabiti τ değerini bulun.

Vs = 10 VR1 = 2,2 kΩR2 = 10 kΩC = 22 µF
τ = ms
12.RC ve RL geçici rejimZor
+−Vs​9 Vt = 0R = 2,2 kΩC220 µF+−vC​vC​(0) = 8 V

Anahtar t = 0’da kapanmadan hemen önce kondansatörde gösterilen polaritede 8 V vardır. vC değerinin 8,4 V’a ulaşması ne kadar sürer? t değerini bulun.

Vs = 9 VR = 2,2 kΩC = 220 µFvC(0) = 8 V
t = ms
13.AC empedans ve fazörlerOrta
50 V60 HzR = 80 ΩL = 250 mHC = 2,2 µFI

Seri bir RLC devresi 50 V (rms), 60 Hz bir kaynağa bağlı. Rms akım I değerini bulun.

V = 50 V (rms)f = 60 HzR = 80 ΩL = 250 mHC = 2,2 µF
I = A
14.AC empedans ve fazörlerZor
24 V50 HzR1​ = 15 ΩR2​ = 150 ΩC = 10 µFI

Bir R1 direnci, R2 ile bir C kondansatörünün paralel birleşimine seri bağlıdır ve 24 V (rms), 50 Hz’lik bir kaynağın uçlarına bağlanmıştır. Rms akım I değerini bulun.

V = 24 V (rms)f = 50 HzR1 = 15 ΩR2 = 150 ΩC = 10 µF
I = A
15.AC güç ve güç faktörüOrta
P = 5 kWQ = ?Sφ

Tek fazlı bir motor, 230 V bir kaynaktan 0,75 geri güç faktöründe 5 kW çekiyor. Çektiği reaktif güç Q değerini bulun.

P = 5 kWpf = 0,75V = 230 V
Q = kvar
16.AC güç ve güç faktörüZor
P1​ = 114 kWQ1​S1​φ

200 kVA’lık tek fazlı bir transformatör 0,75 geri güç faktöründe 114 kW’lık bir yükü besliyor. Transformatör kVA değerine ulaşmadan önce dirençsel (birim güç faktörlü) yük olarak ne kadar ek aktif güç ΔP eklenebilir?

Smax = 200 kVAP1 = 114 kWpf1 = 0,75
ΔP = kW
17.Üç fazlı güçOrta
ABCVL​ = 400 VZ = 8 + j6 Ωfaz başına

Faz başına empedansı 8 + j6 Ω olan dengeli Δ bağlı bir yük, fazlar arası gerilimi 400 V olan dengeli üç fazlı bir kaynağa bağlanmıştır. Yükün çektiği toplam aktif güç P değerini kW cinsinden bulun.

VL = 400 VZ = 8 + j6 Ω faz başına
P = kW
18.Üç fazlı güçZor
P = 120 kWφ1​S1​Q2​QC​ = ?

Dengeli üç fazlı bir yük, 690 V (fazlar arası), 60 Hz bir kaynaktan 0,8 geri güç faktöründe 120 kW çekiyor. Yüke paralel bağlanan üç fazlı bir kondansatör grubu toplam güç faktörünü 0,98 geriye yükseltmelidir. Aktif güç aynı kalır. Kondansatör grubunun sağlaması gereken toplam reaktif güç QC değerini kvar cinsinden bulun.

P = 120 kWpf1 = 0,8pf2 = 0,98VL = 690 Vf = 60 Hz
QC = kvar
19.TransformatörlerOrta
RL​ = 6 Ω21460 VV2​I1​ = ?I2​

Sarım oranı N₁:N₂ = 2:1 olan ideal bir transformatörün primer sargısına 460 V uygulanıyor. Sekonder sargının uçlarına 6 Ω’luk bir direnç bağlanmıştır. Primer akım I1 değerini bulun.

N1:N2 = 2:1V1 = 460 VRL = 6 Ω
I1 = A
20.TransformatörlerZor
200 kVA

Tek fazlı 200 kVA bir transformatörün demir kaybı 1200 W, anma yükündeki bakır kaybı 3000 W’tır. Verimi hangi yükte Sη,max, kVA cinsinden, en yüksektir?

S = 200 kVAPcore = 1200 WPcu,fl = 3000 W
Sη,max = kVA
21.Op-amp devreleriOrta
−+Vout​R2​ = 2 kΩV1​ = 2,2 VR1​ = 4,7 kΩV2​ = 2,9 VR3​ = 4,7 kΩR4​ = 2 kΩ

Fark yükselteci, ±15 V ile beslenen ideal bir op-amp kullanır; R3 = R1 ve R4 = R2. Eviren girişteki gerilim V− değerini bulun.

V1 = 2,2 VV2 = 2,9 VR1 = R3 = 4,7 kΩR2 = R4 = 2 kΩ
V− = V
22.Op-amp devreleriZor
Vin​V1​Vout​kademe 1: evirenR1​ = 22 kΩRf1​ = 22 kΩkademe 2: evirmeyenR2​ = 47 kΩRf2​ = 4,7 kΩ

İki ideal op-amp kademesi kaskat bağlanmıştır: bir eviren yükselteç (R1, Rf1) ve ardından bir evirmeyen yükselteç (toprağa R2, geri beslemede Rf2). İkisi de ±15 V ile beslenir. Giriş Vin = −0,7 V’tur. Çıkış gerilimi Vout değerini bulun.

R1 = 22 kΩRf1 = 22 kΩR2 = 47 kΩRf2 = 4,7 kΩVin = −0,7 V
Vout = V
23.Diyotlar ve transistörlerOrta
RC​ = 1 kΩβ = 80IC​ = ?RE​ = 1 kΩVCC​ = 20 VR1​ = 22 kΩR2​ = 6,8 kΩ

β = 80 olan bir NPN transistör, VCC = 20 V’tan gerilim bölücüyle kutuplanmıştır: VCC’den baza R₁ = 22 kΩ ve bazdan toprağa R₂ = 6,8 kΩ. Kolektör direnci RC = 1 kΩ ve emetör direnci RE = 1 kΩ. VBE = 0,7 V alın ve bölücünün Thévenin eşdeğerini kullanın (baz akımını ihmal etmeyin). Kolektör akımı IC değerini mA cinsinden bulun.

VCC = 20 VR1 = 22 kΩR2 = 6,8 kΩRC = 1 kΩRE = 1 kΩβ = 80
IC = mA
24.Diyotlar ve transistörlerZor
RC​ = 470 Ωβ = 200VCC​ = 12 V5 VRB​ = ?

β = 200 olan bir NPN transistör, VCC = 12 V ile kolektörü arasına bağlı 470 Ω değerindeki bir yük direncini anahtarlıyor. Emetör topraklıdır. Baz, 5 V’luk bir lojik çıkıştan RB baz direnci üzerinden sürülüyor. VBE = 0,7 V ve VCE(sat) = 0,2 V alın. Transistörü tam doyuma sürmeye hâlâ yeten en büyük baz direnci RB değerini kΩ cinsinden bulun.

VCC = 12 VRC = 470 Ωβ = 200Vin = 5 VVBE = 0,7 VVCE(sat) = 0,2 V
RB = kΩ
25.Sayı sistemleriOrta
ikiye tümleyende basamak değerleri1−12806403201608040211

8 bitlik 1000 0001 dizisi, ikiye tümleyen biçiminde işaretli bir tam sayı saklıyor. Onluk değeri N nedir?

1000 00018 bit
N =
26.Sayı sistemleriZor
4462 kod, b = ? bit?2ᵇ⁻¹…?4?2?1

Bir sistem 4462 öğenin her birine aynı uzunlukta kendi ikilik kodunu vermelidir. En az kaç bit b gerekir?

4462
b = bit
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarOrta
ABCD000111100001111010111312041507060121131151140819011110

F(A, B, C, D) = Σm(0, 1, 2, 3, 5, 9, 10, 13, 14, 15) fonksiyonunun en küçük çarpımlar toplamı (SOP) biçimini bulmak için Karnaugh haritasını kullanın. Kaç çarpım terimi (N) vardır?

F(A, B, C, D) = Σm(0, 1, 2, 3, 5, 9, 10, 13, 14, 15)
N =
28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplarZor
TQ0​Q0​TQ1​Q1​TQ2​Q2​CLKMOD-7

Eşzamanlı bir mod-7 sayıcı 0, 1, …, 6 sayar ve sonra 0’a döner. 5 değerinden başlar. 20 saat darbesinden sonra hangi sayıyı, Q, (ondalık olarak) gösterir?

Q0 = 520N = 7
Q =
29.Laplace dönüşümleriOrta
ReIm−1−2−3−4−5−6−7−81

F(s) = (3s + 7)/(s² + 9s + 14). Ters dönüşümü f(t) = A·e−2t + B·e−7t biçimindedir. A katsayısını kısmi kesirlerle bulun.

F(s) = (3s + 7)/(s² + 9s + 14)
A =
30.Laplace dönüşümleriZor
t (s)y(t)t = 0,2y(0,2) = ?

Bir sistem y″ + 5y′ + 6y = 12·u(t) denklemine uyuyor. Dinlenme durumunda başlar (y(0) = 0, y′(0) = 0) ve giriş, t ≥ 0 için u(t) = 10 basamağıdır. Çıkış y(0,2) değerini Laplace dönüşümüyle bulun.

y″ + 5y′ + 6y = 12·u(t)u(t) = 10y(0) = 0, y′(0) = 0t = 0,2 s
y(0.2) =
31.Blok diyagramlarOrta
R(s)+K(s + 4)(s + 11)G(s)C(s)−

G(s) = K/((s + 4)(s + 11)) sistemi birim negatif geri besleme çevrimindedir. Kapalı çevrimin kritik sönümlü olduğu (iki eşit gerçek kutup) K kazancını bulun.

G(s) = K/((s + 4)(s + 11))birim negatif geri besleme
K =
32.Blok diyagramlarZor
R(s)+Kdenetleyici+D(s)+6s + 3sistemC(s)−

K oransal denetleyicisi, G(s) = 6/(s + 3) sistemini birim negatif geri besleme çevriminde sürüyor. R = 0 iken sistem girişine 1 büyüklüğünde bir bozucu basamağı giriyor. Kararlı hal çıkışını 0,4 değerinin altında ya da eşit tutan en küçük K kazancını bulun.

G(s) = 6/(s + 3)D = 1css ≤ 0,4
K =
33.Basamak yanıtıOrta
t (s)y(t)1

Bir sistemin transfer fonksiyonu G(s) = 98/(s² + 5s + 98)’dır ve birim basamak girişi alıyor. Sönüm oranı ζ değerini bulun.

G(s) = 98/(s² + 5s + 98)
ζ =
34.Basamak yanıtıZor
+−12 VR = 45 ΩL = 20 mHC = 10 µFvC​

R = 45 Ω, L = 20 mH ve C = 10 µF olan bir seri RLC devresi, t = 0’da 12 V’luk bir basamağa bağlanıyor. Kondansatör yüksüzdür ve basamaktan önce akım akmıyor. Kondansatörün tepe gerilimini vC,max bulun.

R = 45 ΩL = 20 mHC = 10 µFV = 12 V
vC,max = V
35.Bode diyagramları ve paylarOrta
|H| (dB)0,10,1111010100100−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−135−90−450ω = 8

G(s) = 4(s + 7)/(s(s + 5)) fonksiyonunun ω = 8 rad/s’deki ∠G(jω) fazını derece cinsinden bulun.

G(s) = 4(s + 7)/(s(s + 5))ω = 8 rad/s
∠G(jω) = °
36.Bode diyagramları ve paylarZor
|H| (dB)0,10,1111010100100−80−60−40−2002040ω (rad/s)φ (°)ω (rad/s)−270−180−900ω180​ = ?

Birim geri beslemeli bir çevrimin açık çevrim transfer fonksiyonu L(s) = 4/(s(s + 1)(s + 2))’dır. ∠L(jω) = −180° olduğu faz kesişim frekansını ω180 bulun.

L(s) = 4/(s(s + 1)(s + 2))
ω180 = rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiOrta
R(s)+11201s(s + 4)(s + 10)C(s)−

Şemadaki çevrim negatif geri beslemelidir ve L(s) = 1120/(s(s + 4)(s + 10))’dir. Sağ yarı düzlemde kaç kapalı çevrim kutbu (N) vardır?

L(s) = 1120/(s(s + 4)(s + 10))
N =
38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisiZor
ReIm−2−4−6j2j4

L(s) = K/((s + 1)(s + 3)(s + 5)) için kök yer eğrisi çizilmiştir. Eğrinin sanal ekseni kestiği frekansı (ω) bulun.

L(s) = K/((s + 1)(s + 3)(s + 5))
ω = rad/s
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiOrta
r(t) = 2 + 5t+2(s + 1)s(s + 5)C(s)−

r(t) = 2 + 5t girişi (bir basamak artı bir rampa), G(s) = 2(s + 1)/(s(s + 5)) olan birim geri beslemeli bir çevrime uygulanıyor. Kalıcı durum hatasını (ess) bulun.

G(s) = 2(s + 1)/(s(s + 5))r(t) = 2 + 5t
ess =
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimiZor
R(s)+K = 502s(s + 10)C(s)−

K = 50 orantılı denetleyicisi, birim geri beslemeli bir çevrimde G(s) = 2/(s(s + 10)) sistemini sürmektedir. ts ≈ 4/(ζωₙ) kullanarak basamak yanıtının %2 yerleşme süresini ts bulun.

G(s) = 2/(s(s + 10))K = 50
ts = s

3Çözeltiler

1.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR2 = 0,6818 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 12 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​15 VR2​5 ΩAR4​10 ΩB

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R3 + R4 = 2 + 10 = 12 Ω
R2 ∥ 12 = 5·12/(5+12) = 3,529 Ω
Req = R1 + 3,529 = 12 + 3,529 = 15,53 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 15/15,53 = 0,9659 A

R₂’den geçen akım

A düğümündeki gerilimi bulmak için R₁ üzerindeki düşümü çıkarın; bu, R₂ üzerindeki gerilimdir.

VA = V1 − IR1·R1 = 15 − 0,9659·12 = 3,409 V
IR2 = VA/R2 = 3,409/5 = 0,6818 A

Cevap

IR2 = 0,6818 A
2.Seri ve paralel dirençler

Cevap: IR1 = 0,4039 A

Seri ve paralel dirençler: seride her dirençten aynı akım geçer ve R = R₁ + R₂ + …. Paralelde her direncin gerilimi aynıdır ve 1/R = 1/R₁ + 1/R₂ + …. Merdiven ağı, tek bir eşdeğer direnç kalana kadar çift çift indirgenir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 5 ΩR5​ = 12 Ω+−V1​10 VR2​10 ΩAR4​5 ΩBR6​10 Ω

Dirençleri en uzak uçtan birleştirin

Kaynağa en uzak uçtan başlayıp ona doğru geri gelin. Aynı akımı taşıyan dirençler seri; aynı iki düğüm arasındaki dirençler paraleldir.

R5 + R6 = 12 + 10 = 22 Ω
R4 ∥ 22 = 4,074 Ω
R3 + 4,074 = 9,074 Ω
R2 ∥ 9,074 = 4,757 Ω
Req = R1 + 4,757 = 20 + 4,757 = 24,76 Ω

Kaynaktan çekilen akım

Kaynak yalnızca Req’yi görür; Ohm yasası verdiği akımı bulur. Bu akım R₁’den geçer.

IR1 = V1/Req = 10/24,76 = 0,4039 A

Cevap

IR1 = 0,4039 A
3.Düğüm analizi

Cevap: IR3 = −0,2581 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

R1​ = 10 ΩR3​ = 6 Ω+−V1​10 VR2​3 ΩAR4​6 ΩBIs​1 A

Düğümleri belirleyin

Toprak alttaki teldir. Bilinen düğüm gerilimleri doğrudan kaynaklardan gelir (V1 = 10 V). Bilinmeyenler: VA, VB.

A düğümünde KAY

A düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların A düğümüne verdiği akıma eşittir.

VA/R2 + (VA − V1)/R1 + (VA − VB)/R3 = 0
VA/3 + (VA − 10)/10 + (VA − VB)/6 = 0
0,6·VA − 0,1667·VB = 1

B düğümünde KAY

B düğümünden dirençler üzerinden çıkan akımlar, kaynakların B düğümüne verdiği akıma eşittir.

VB/R4 + (VB − VA)/R3 = Is
VB/6 + (VB − VA)/6 = 1
−0,1667·VA + 0,3333·VB = 1

Çözün

Δ = (0,6)(0,3333) − (−0,1667)(−0,1667) = 0,1722
VA = Δ1/Δ = 0,5/0,1722 = 2,903 V
VB = Δ2/Δ = 0,7667/0,1722 = 4,452 V

Cevap

IR3 = (VA − VB)/R3 = (2,903 − 4,452)/6 = −0,2581 A
4.Düğüm analizi

Cevap: Is = 2,01 A

Düğüm analizi: bir referans düğüm seçin, bilinmeyen düğüm gerilimlerini adlandırın, Ohm yasasını (I = ΔV/R) kullanarak her bilinmeyen düğümde Kirchhoff akım yasasını yazın ve denklemleri çözün.

A düğümünde KAY

VA bilindiği için bu denklem VB’yi verir.

(VA − V1)/R1 + VA/R2 + (VA − VB)/R3 = 0
(5,5 − 5)/5 + 5,5/10 = (VB − 5,5)/2
0,65 = (VB − 5,5)/2 → VB = 6,8 V

B düğümünde KAY

Dirençler üzerinden B’den çıkan akımlar, kaynakların B’ye ittiği akıma eşittir.

Is = (VB − VA)/R3 + VB/R4 = (6,8 − 5,5)/2 + 6,8/5 = 2,01 A

Cevap

Is = 2,01 A
5.Çevre analizi

Cevap: I2 = −2,963 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 12 ΩR2​ = 3 Ω+−V1​10 VR3​3 ΩA+−V2​18 VI1​I2​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R3(I1 − I2) = V1
12·I1 + 3(I1 − I2) = 10
15·I1 − 3·I2 = 10

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R3(I2 − I1) = −V2
3·I2 + 3(I2 − I1) = (−18)
−3·I1 + 6·I2 = −18

Çözün

Δ = (15)(6) − (−3)(−3) = 81
I1 = Δ1/Δ = 6/81 = 0,07407 A
I2 = Δ2/Δ = −240/81 = −2,963 A

Cevap

I2 = −2,963 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

6.Çevre analizi

Cevap: IR2 = 0,1234 A

Çevre analizi: düzlemsel bir devrenin her penceresine kendi çevre akımını verin, her çevrede Kirchhoff gerilim yasasını yazın (düşümlerin toplamı = artışların toplamı) ve çözün. Kol akımları çevre akımıdır veya ortak kolda iki çevre akımının farkıdır.

R1​ = 8 ΩR2​ = 4 ΩR3​ = 2 Ω+−V1​15 VR4​6 ΩAR5​15 ΩB+−V2​6 VI1​I2​I3​

Çevre akımlarını atayın

Her pencereye saat yönünde bir akım çizin: I1, I2, I3. İki çevrenin ortak direnci, bu akımların farkını taşır.

1 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R1·I1 + R4(I1 − I2) = V1
8·I1 + 6(I1 − I2) = 15
14·I1 − 6·I2 = 15

2 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R2·I2 + R4(I2 − I1) + R5(I2 − I3) = 0
4·I2 + 6(I2 − I1) + 15(I2 − I3) = 0
−6·I1 + 25·I2 − 15·I3 = 0

3 çevresinde KGY

Saat yönünde ilerlerken dirençlerdeki gerilim düşümleri kaynak gerilim artışlarına eşittir (ilerleme yönünde −’den +’ya).

R3·I3 + R5(I3 − I2) = −V2
2·I3 + 15(I3 − I2) = (−6)
−15·I2 + 17·I3 = −6

Çözün

Δ = katsayılar matrisinin determinantı = 2188
I1 = Δ1/Δ = 2460/2188 = 1,124 A
I2 = Δ2/Δ = 270/2188 = 0,1234 A
I3 = Δ3/Δ = −534/2188 = −0,2441 A

Cevap

IR2 = I2 = 0,1234 A

Negatif bir çevre akımı saat yönünün tersine akar.

7.Süperpozisyon

Cevap: Is = 0,8 A

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

R1​ = 4 ΩR3​ = 8 Ω+−V1​24 VR2​8 ΩAR4​20 ΩBAÇIK

Durum 1 · tek başına V1

Iₛ açık devre olur, bu yüzden R₃ ve R₄ A’dan toprağa tek bir seri kol oluşturur; bu kol R₂ ile paraleldir.

R3+R4 = 8+20 = 28 Ω
R2 ∥ (R3+R4) = 8·28/(8+28) = 6,222 Ω
VA = 24·6,222/(4+6,222) = 14,61 V
VB = VA·R4/(R3+R4) = 14,61·20/28 = 10,43 V
IR3′ = (VA − VB)/R3 = (14,61 − 10,43)/8 = 0,5217 A

Durum 2 · tek başına Is

V₁ kısa devre olur, bu yüzden R₁ ∥ R₂ A ile toprak arasında kalır. Iₛ, B’de R₄ ile R₃ + R₁∥R₂ yolu arasında bölünür; R₃’ten geçen kısım oka ters yönde, B’den A’ya akar.

R1 ∥ R2 = 2,667 Ω
IR3″ = −Is·R4/(R4 + R3 + R1∥R2) = −Is·20/30,67 = −0,6522·Is

Toplamı sıfıra eşitleyin

IR3′ + IR3″ = 0,5217 − 0,6522·Is = 0
Is = 0,5217/0,6522 = 0,8 A

Cevap

Is = 0,8 A
8.Süperpozisyon

Cevap: I = 14 mA

Süperpozisyon: doğrusal bir devrede her gerilim veya akım, tek başına etkiyen her bağımsız kaynağa verilen yanıtların toplamıdır. Bir kaynağı kapatmak için ideal gerilim kaynağını kısa devre, ideal akım kaynağını açık devre ile değiştirin. Dirençler yerinde kalır.

Ölçümleri katkılarla yazın

Her katkı kendi kaynağıyla orantılıdır.

I₁ + I₂ + I₃ = 24
2·I₁ + I₂ + I₃ = 31
I₁ + I₂ − I₃ = 10

Katkıları çözün

I₁ = 31 − 24 = 7 mA
I₃ = (24 − 10)/2 = 7 mA
I₂ = 24 − 7 − 7 = 10 mA

V₂’yi kapatın

I = I₁ + I₃ = 7 + 7 = 14 mA

Cevap

I = 14 mA
9.Thévenin ve Norton

Cevap: Rth = 9,615 Ω

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 20 ΩR3​ = 5 ΩKISA DEVRER2​6 ΩAabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 20·6/(20+6) = 4,615 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 4,615 + 5 = 9,615 Ω
10.Thévenin ve Norton

Cevap: IN = 6,222 A

Thévenin teoremi: her doğrusal iki uçlu ağ, Rth direncine seri tek bir Vth gerilim kaynağı gibi davranır. Norton teoremi aynı ağı Rth ile paralel IN = Vth/Rth akım kaynağı olarak verir.

R1​ = 10 ΩR3​ = 10 ΩKISA DEVRER2​4 ΩAAÇIKBabRth​

Tüm kaynaklar kapalıyken Rth’yi bulun

Gerilim kaynaklarını kısa devre, akım kaynaklarını açık devreyle değiştirin, sonra devreye a–b’den bakın.

R1 ∥ R2 = 10·4/(10+4) = 2,857 Ω
Rth = (R1 ∥ R2) + R3 = 2,857 + 10 = 12,86 Ω
R1​ = 10 ΩR3​ = 10 Ω+−V1​10 VR2​4 ΩAIs​6 ABab+−Vth​

Açık devre gerilimi Vth’yi bulun

a–b açıkken Iₛ’nin tek yolu R₃ üzerinden A düğümüne gitmektir. V_A’yı V₁ ve Iₛ’nin süperpozisyonuyla bulun, sonra R₃ üzerindeki düşümü ekleyin.

VA = V1·R2/(R1+R2) + Is·(R1∥R2) = 2,857 + 6·2,857 = 20 V
Vth = VB = VA + Is·R3 = 20 + 6·10 = 80 V
IN​6,222 ARth​12,86 Ωab

Norton eşdeğeri

Norton kaynağı, aynı devrenin R_th ile paralel bir akım kaynağı olarak görünümüdür. Akımı, a–b’deki kısa devre akımıdır.

IN = Vth/Rth = 80/12,86 = 6,222 A
11.RC ve RL geçici rejim

Cevap: τ = 39,67 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Kondansatörün gördüğü Thévenin eşdeğeri

Rth’yi bulmak için kaynağı kısa devre edin; kondansatörün yerleşeceği gerilimi bulmak için kondansatörü açık devre yapın.

Rth = R1 ∥ R2 = 2,2·10/(2,2 + 10) = 1,803 kΩ
vC(∞) = 10·10/(2,2 + 10) = 8,197 V

Zaman sabiti

τ = Rth·C = 1,803·22 = 39,67 ms

Cevap

τ = 39,67 ms
12.RC ve RL geçici rejim

Cevap: t = 247,2 ms

Birinci derece geçici rejim: tek kondansatörlü veya tek bobinli bir devrede her gerilim ve akım başlangıç değerinden son değerine üstel olarak gider: x(t) = x(∞) + [x(0) − x(∞)]·e−t/τ, τ = RC veya τ = L/R ile. Yaklaşık 5τ sonra devre oturur.

Başlangıç değeri, son değer, zaman sabiti

Kondansatör gerilimi sıçrayamaz; bu yüzden depolanan değerden başlar ve kaynak gerilimine yönelir.

vC(0) = 8 V, vC(∞) = Vs = 9 V
τ = R·C = 2,2 kΩ · 220 µF = 484 ms
vC(t) = 9 + (8 − 9)·e−t/τ

Zaman için çözün

8,4 = 9 + (−1)·e−t/τ → e−t/τ = (8,4 − 9)/(8 − 9) = 0,6
t = τ·ln((8 − 9)/(8,4 − 9)) = 484·ln(1,667) = 247,2 ms

Cevap

t = 247,2 ms
13.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,04487 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktanslar

ω = 2πf = 2π·60 = 377 rad/s
XL = ωL = 377·0,25 = 94,25 Ω
XC = 1/(ωC) = 1/(377·2,2·10⁻⁶) = 1206 Ω

Empedans

Seride empedanslar karmaşık sayılar olarak toplanır: Z = R + j(XL − XC).

|Z| = √(R² + (XL − XC)²) = √(80² + (−1111)²) = 1114 Ω

Akım

Seri devrenin her elemanından aynı akım geçer.

I = V/|Z| = 50/1114 = 0,04487 A

Cevap

I = 0,04487 A
14.AC empedans ve fazörler

Cevap: I = 0,1606 A

Fazörlerle AC devreleri: direnç, bobin ve kondansatörün empedansları R, jωL ve 1/(jωC)’dir; ω = 2πf. Seride empedanslar dirençler gibi, ancak karmaşık sayı olarak toplanır. Rms akım ve gerilim |Z| ile Ohm yasasına uyar.

Reaktans

XC = 1/(2π·50·10·10⁻⁶) = 318,3 Ω

Paralel birleşim

Zp’yi reel ve sanal kısımlara ayırmak için pay ve paydayı karmaşık eşlenikle çarpın.

Zp = R₂·(−jXC)/(R₂ − jXC) = (R₂·XC² − jR₂²·XC)/(R₂² + XC²)
Zp = 122,7 − j57,84 Ω

Toplam empedans

Z = 15 + 122,7 − j57,84 = 137,7 − j57,84 Ω
|Z| = √(137,7² + 57,84²) = 149,4 Ω

Akım

I = V/|Z| = 24/149,4 = 0,1606 A

Cevap

I = 0,1606 A
15.AC güç ve güç faktörü

Cevap: Q = 4,41 kvar

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Açı

φ = arccos(0,75) = 41,41°, tan φ = 0,8819

Reaktif güç

Q = P·tan φ = 5·0,8819 = 4,41 kvar

Cevap

Q = 4,41 kvar
16.AC güç ve güç faktörü

Cevap: ΔP = 58,89 kW

AC güç: görünür güç S = V·I (VA), faydalı iş yapan aktif güç P = S·cos φ (W) ile kaynak ve yük arasında gidip gelen reaktif güç Q = S·sin φ (var) olarak ayrılır. Güç faktörü cos φ’dir. Paralel bir kondansatör reaktif gücü yerinde sağlar, böylece aynı aktif güç için hat akımı düşer.

Mevcut yükün reaktif gücü

Q1 = 114·tan(arccos 0,75) = 100,5 kvar

En büyük toplam aktif güç

Tam değerde S = Smax’tır ve Q dirençsel yükle değişmez.

P = √(Smax² − Q1²) = √(200² − 100,5²) = 172,9 kW

Ek aktif güç

ΔP = 172,9 − 114 = 58,89 kW

Cevap

ΔP = 58,89 kW
17.Üç fazlı güç

Cevap: P = 38,4 kW

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ.

Faz gerilimi

Vph = VL = 400 V

Faz akımı

|Z| = √(8² + 6²) = 10 Ω
Iph = 400/10 = 40 A

Toplam aktif güç

Her empedansın yalnızca dirençli kısmı aktif güç harcar.

P = 3·Iph²·R = 3·40²·8 = 38,4 kW

Cevap

P = 38,4 kW

Kontrol: cos φ = R/|Z| = 0,8 ve √3·VL·IL·cos φ aynı gücü verir.

18.Üç fazlı güç

Cevap: QC = 65,63 kvar

Dengeli üç fazlı sistemler: Y (yıldız) bağlantıda fazlar arası gerilim faz geriliminin √3 katıdır, VL = √3·Vph, ve hat akımı faz akımına eşittir. Δ (üçgen) bağlantıda fazlar arası gerilim faz gerilimine eşittir ve hat akımı faz akımının √3 katıdır, IL = √3·Iph. Toplam güç bir fazın gücünün üç katıdır: P = 3·Vph·Iph·cos φ = √3·VL·IL·cos φ. Güç faktörü düzeltme: kondansatörler reaktif gücü yerinde sağlar, QC = P·(tan φ1 − tan φ2). Üç kondansatörün her biri QC/3 = V²·ω·C sağlar; burada V o kondansatör üzerindeki gerilimdir: Δ grupta VL, Y grupta VL/√3.

Önce ve sonra reaktif güç

Aktif güç değişmediği için her güç faktörü reaktif gücü belirler: Q = P·tan φ.

Q1 = 120·tan(acos 0,8) = 120·0,75 = 90 kvar
Q2 = 120·tan(acos 0,98) = 120·0,2031 = 24,37 kvar

Kondansatörlerin sağladığı reaktif güç

QC = Q1 − Q2 = 65,63 kvar

Cevap

QC = 65,63 kvar
19.Transformatörler

Cevap: I1 = 19,17 A

İdeal transformatör: gerilimler sarım sayılarının oranında, akımlar ters oranda bulunur: V₁/V₂ = N₁/N₂ = a ve I₁/I₂ = N₂/N₁ = 1/a; böylece giriş gücü çıkış gücüne eşittir, V₁·I₁ = V₂·I₂. Sekonderdeki bir Z yük empedansı primerden a²·Z olarak görünür.

Sekonder gerilim ve akım

V2 = 460/2 = 230 V
I2 = 230/6 = 38,33 A

Primer akım

İdeal bir transformatörün kaybı yoktur: V₁·I₁ = V₂·I₂.

I1 = I2/2 = 19,17 A

Cevap

I1 = 19,17 A

Kontrol: primerden görülen yük a²·RL = 24 Ω’dur ve 460/24 aynı akımı verir.

20.Transformatörler

Cevap: Sη,max = 126,5 kVA

Transformatör kayıpları: demir kaybı (histerezis ve girdap akımları) gerilime bağlıdır ve her yükte aynıdır. Sargılardaki bakır kaybı akımın karesiyle değişir; bu yüzden anma yükünün x kesrinde x²·Pcu,fl olur. Verim η = Pout/(Pout + Pcore + Pcu), burada Pout = x·S·pf. Verim, bakır kaybının demir kaybına eşit olduğu yükte en yüksektir.

Bakır kaybı demir kaybına eşittir

x²·3000 = 1200 → x = √(1200/3000) = 0,6325

En yüksek verimdeki yük

Sη,max = x·S = 0,6325·200 = 126,5 kVA

Cevap

Sη,max = 126,5 kVA
21.Op-amp devreleri

Cevap: V− = 0,8657 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Girişlerdeki gerilim

R₃ ve R₄ aynı akımı taşır, bu yüzden bir gerilim bölücü oluşturur; geri besleme V₋ = V₊ yapar.

V₊ = V2·R4/(R3 + R4) = 2,9·2/(4,7 + 2) = 0,8657 V
V₋ = V₊

Cevap

V− = 0,8657 V
22.Op-amp devreleri

Cevap: Vout = 0,77 V

İdeal op-amp kuralları: negatif geri beslemeyle op-amp çıkışını iki girişi aynı gerilimde olacak şekilde sürer (V₋ = V₊) ve hiçbir girişe akım girmez. Bu iki gerçekle eviren girişte KAY yazmak çıkışı verir.

Her kademenin kazancı

A1 = −Rf1/R1 = −22/22 = −1
A2 = 1 + Rf2/R2 = 1 + 4,7/47 = 1,1

Kademe kademe

V1 = −1·(−0,7) = 0,7 V
Vout = 1,1·0,7 = 0,77 V

Cevap

Vout = 0,77 V
23.Diyotlar ve transistörler

Cevap: IC = 3,733 mA

BJT çalışma noktası: aktif bölgede VBE = 0,7 V, IC = β·IB ve IE = (β + 1)·IB. KGY ile baz çevresinden IB’yi, sonra IC’yi, sonra kolektör–emetör çevresinden VCE’yi bulun. Bazdaki bir gerilim bölücü Thévenin eşdeğeriyle değiştirilir: VTH = VCC·R₂/(R₁ + R₂), RTH = R₁∥R₂; emetör direnci baz çevresinde (β + 1) kat büyük görünür.

Bölücünün Thévenin eşdeğeri

VTH = 20·6,8/(22 + 6,8) = 4,722 V
RTH = 22·6,8/(22 + 6,8) = 5,194 kΩ

Baz akımı

Baz çevresinde KGY; emetör akımı (β + 1)·IB’dir.

IB = (4,722 − 0,7)/(5,194 + 81·1) = 46,66 µA

Kolektör akımı

IC = 80·46,66 µA = 3,733 mA
IE = 81·46,66 µA = 3,78 mA

Cevap

IC = 3,733 mA
24.Diyotlar ve transistörler

Cevap: RB = 34,25 kΩ

Anahtar olarak BJT: bir yükü tamamen açmak için transistör doyuma sürülür; doyumda VCE = VCE(sat) olur ve kolektör akımını yük belirler: IC(sat) = (VCC − VCE(sat))/RC. Doyum için en az IB = IC(sat)/β gerekir. Baz akımı daha küçükse transistör aktif kalır ve IC = β·IB olur.

Doyumdaki kolektör akımı

IC(sat) = (12 − 0,2)/470 = 25,11 mA

En küçük baz akımı

IB(min) = IC(sat)/β = 25,11/200 = 125,5 µA

Baz direnci

RB = (5 − 0,7)/IB = 4,3 V/0,1255 mA = 34,25 kΩ

Cevap

RB = 34,25 kΩ

Daha küçük herhangi bir baz direnci de transistörü doyuma sokar; uygulamada birkaç kat daha küçük bir direnç seçilir.

25.Sayı sistemleri

Cevap: N = −127

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

Değerleri toplayın

Diğer bitler normal pozitif değerlerini korur.

−128 + 1 = −127

Cevap

N = −127
26.Sayı sistemleri

Cevap: b = 13 bit

Konumsal sayı sistemleri: her basamak, değeri çarpı tabanın bir kuvveti kadar değerlidir. İkilik sistemde basamaklar 1, 2, 4, 8, 16, …; onaltılık sistemde 1, 16, 256, … değerindedir ve A–F, 10–15'i gösterir. 8 bitlik ikiye tümleyende en soldaki bit +128 yerine −128 değerindedir; negatif sayılar böyle saklanır.

İkinin kuvvetleri

212 = 4096 < 4462
213 = 8192 ≥ 4462

Cevap

b = 13
27.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: N = 4

Karnaugh haritaları: hücreler Gray koduyla (00, 01, 11, 10) sıralanır; bu yüzden komşu hücreler, kenarların karşısındakiler dahil, tam olarak tek değişkende farklılaşır. 1’leri 1, 2, 4, 8 ya da 16 hücrelik dikdörtgenler içinde, olabildiğince büyük ve olabildiğince az sayıda gruplayın; her 1 kapsanana kadar. Her grup bir çarpım terimidir: grubun içinde sabit kalan değişkenler. 2ᵏ hücrelik bir grup k değişken kaybeder. Fark etmez durumları (X) grupları büyütmek için kullanılabilir ama kapsanmaları gerekmez. 0’ları gruplamak en küçük POS biçimini verir.

ABCD000111100001111010111312041507060121131151140819011110

1’leri gruplayın

Her grup 2ᵏ hücrelik bir dikdörtgendir; kenardaki hücreler karşı kenardaki hücrelerin komşusudur.

C′D
ACD′
A′B′
ABD

En küçük SOP biçimi

F = C′D + ACD′ + A′B′ + ABD
N = 4

Cevap

N = 4

Aynı büyüklükte başka bir gruplama da vardır; terim ve literal sayısı aynıdır.

28.Sayısal mantık: kapılar, K-haritaları ve flip-floplar

Cevap: Q = 4

Flip-floplar ve sayıcılar: bir flip-flop yalnızca saatin etkin kenarında değişir. D girişini kopyalar (Q⁺ = D); T, T = 1 iken tersler; JK, 00 için tutar, 01 için sıfırlar, 10 için kurar, 11 için tersler. n bitlik bir ikilik sayıcının 2ⁿ durumu vardır ve 2ⁿ modunda sayar; mod-N sayıcı 0, 1, …, N − 1 sayıp 0’a döner ve 2ⁿ ≥ N olan en küçük n kadar flip-flop gerektirir. Bir dalgacık (ripple) sayıcının her aşaması frekansı yarıya indirir; bu yüzden mod-N sayıcının son çıkışı fclk/N ile çalışır. n flip-flopluk bir Johnson sayıcının 2n durumu, bir halka sayıcının n durumu vardır.

Tam çevrimler

Her 7 darbe sayıcıyı aynı duruma geri getirir.

20 = 2·7 + 6

Kalan darbelerden sonraki sayı

Q = (5 + 6) mod 7 = 4
Q = 100₂

Cevap

Q = 4
29.Laplace dönüşümleri

Cevap: A = 0,2

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Paydayı çarpanlarına ayırın

s² + 9s + 14 = (s + 2)(s + 7)
F(s) = A/(s + 2) + B/(s + 7)

Kapatma kuralı

(s + 2) ile çarpın ve s = −2 koyun: B terimi yok olur.

A = (3s + 7)/(s + 7) |s = −2 = 1/5 = 0,2

Cevap

A = 0,2
(B = 2,8, dolayısıyla f(t) = 0,2·e−2t + 2,8·e−7t)
30.Laplace dönüşümleri

Cevap: y(0.2) = 1,733

Laplace dönüşümü: F(s) = ∫₀∞ f(t)·e−st dt türevleri s ile çarpmaya çevirir: ℒ{f′} = sF(s) − f(0), ℒ{f″} = s²F(s) − s·f(0) − f′(0). Standart çiftler: 1 ↔ 1/s, e−at ↔ 1/(s + a), t·e−at ↔ 1/(s + a)², sin ωt ↔ ω/(s² + ω²), cos ωt ↔ s/(s² + ω²); s → s + σ kayması zaman fonksiyonunu e−σt ile çarpar. Rasyonel bir F(s)’in ters dönüşümünü almak için onu kısmi kesirlere ayırın: basit bir p kutbunun kalıntısı A = [(s − p)·F(s)] değerinin s = p’deki değeridir. Son değer teoremi: f(∞) = lims→0 s·F(s); yalnızca s·F(s)’in tüm kutupları sol yarı düzlemdeyse geçerlidir. Başlangıç değeri teoremi: f(0⁺) = lims→∞ s·F(s).

Denklemi dönüştürün

Y(s) = 120/(s(s + 2)(s + 3))

Kısmi kesirler

A = 120/(2·3) = 20
B = 120/((−2)·1) = −60
C = 120/((−3)·(−1)) = 40

Çıkarılan

y(t) = 20 − 60·e−2t + 40·e−3t
y(0,2) = 1,733

Cevap

y(0,2) = 1,733
31.Blok diyagramlar

Cevap: K = 12,25

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Karakteristik denklem

1 + K/((s + 4)(s + 11)) = 0 → s² + 15s + 44 + K = 0

Tekrarlanan kök

s² + βs + γ ikinci derece ifadesi, β² = 4γ olduğunda çift köke sahiptir.

15² = 4(44 + K) → K = 225/4 − 44 = 12,25

Cevap

K = 12,25
Bu durumda iki kapalı çevrim kutbu da s = −7,5 noktasındadır.
32.Blok diyagramlar

Cevap: K = 2

Blok diyagram cebiri: seri bloklar çarpılır (G₁·G₂), paralel bloklar toplanır (G₁ + G₂) ve ileri yolu G, geri besleme yolu H olan bir çevrim, negatif geri beslemede T = G/(1 + G·H), pozitif geri beslemede G/(1 − G·H) olarak sadeleşir. Önce iç çevrimleri sadeleştirin, sonra dışa doğru ilerleyin. Kapalı çevrim kutupları 1 + G(s)H(s) = 0 karakteristik denkleminin kökleridir. Kararlı bir çevrimde A büyüklüğündeki basamak girişi, A·T(0) kararlı hal çıkışını verir; birim geri beslemede basamağa kararlı hal hatası A/(1 + Kp)’dir, Kp = G(0).

Bozucu yanıtı

css = D·G(0)/(1 + K·G(0)) = 1·6/(3 + 6K)

K için çözün

3 + 6K = 1·6/0,4 = 15
K = (15 − 3)/6 = 2

Cevap

K = 2
33.Basamak yanıtı

Cevap: ζ = 0,2525

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Standart biçimle karşılaştırın

Payda s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile eşleşmelidir.

ωₙ² = 98 → ωₙ = 9,899 rad/s
2ζωₙ = 5 → ζ = 5/(2·9,899) = 0,2525

Sonuç

ζ = 0,2525

Cevap

ζ = 0,2525
34.Basamak yanıtı

Cevap: vC,max = 13,93 V

Basamak yanıtı: birinci dereceden bir G(s) = K/(τs + 1) sistemi, U büyüklüğündeki basamağa y(t) = K·U·(1 − e−t/τ) ile yanıt verir: bir zaman sabiti τ sonra K·U son değerinin %63,2’sine, 4τ sonra %98’ine ulaşır. İkinci dereceden bir G(s) = K·ωₙ²/(s² + 2ζωₙs + ωₙ²) sisteminin kutupları s = −ζωₙ ± jωd’dir; ωd = ωₙ√(1 − ζ²). 0 < ζ < 1 için basamak yanıtı aşım yapar: yüzde aşım %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tepe zamanı tp = π/ωd ve %2 yerleşme süresi ts ≈ 4/(ζωₙ). ωₙ ve ζ’yi okumak için paydayı s² + 2ζωₙs + ωₙ² ile karşılaştırın. Kütle–yay–sönümleyici için ωₙ = √(k/m) ve ζ = c/(2√(km)); seri RLC devresi için ωₙ = 1/√(LC) ve ζ = (R/2)·√(C/L).

Doğal frekans ve sönüm oranı

ωₙ = 1/√(LC) = 1/√(0,02·1 × 10⁻⁵) = 2236 rad/s
ζ = (R/2)·√(C/L) = (45/2)·√(1 × 10⁻⁵/0,02) = 0,5031

Sonuç

%OS = 16,06 %
vC,max = 12·(1 + 0,1606) = 13,93 V

Cevap

vC,max = 13,93 V
35.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: ∠G(jω) = −99,18 °

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Açıları toplayın

∠G = atan(8/7) − 90° − atan(8/5) = 48,81° − 90° − 57,99°

Sonuç

∠G(j8) = −99,18°

Cevap

∠G(jω) = −99,18°
36.Bode diyagramları ve paylar

Cevap: ω180 = 1,414 rad/s

Frekans yanıtı: transfer fonksiyonunda s = jω koyun. Desibel cinsinden genlik 20·log₁₀|H(jω)|’dır ve faz, payın çarpanlarının açıları toplamından paydanınkilerin çıkarılmasıdır. Birinci dereceden bir RC ya da RL filtresinin köşe (−3 dB) frekansı ωc = 1/(RC) ya da R/L ve fc = ωc/(2π)’dir; bir alçak geçiren filtre |H| = 1/√(1 + (ω/ωc)²) ve φ = −atan(ω/ωc) verir. Asimptotik (doğru parçalı) Bode diyagramında her kutup genliği köşe frekansında 20 dB/dekad aşağı büker, her sıfır 20 dB/dekad yukarı büker ve bir integratör 1/s her frekansta −20 dB/dekad verir. Kazanç kesişimi ωc: |L(jω)| = 1 (0 dB); faz payı PM = 180° + ∠L(jωc). Faz kesişimi ω180: ∠L(jω) = −180°; kazanç payı GM = −20·log₁₀|L(jω180)| dB. İki pay da pozitifse kapalı çevrim kararlıdır.

Faz kesişimi

(ω/1)·(ω/2) = 1 → ω180 = √(1·2) = 1,414 rad/s

Cevap

ω180 = 1,414 rad/s
37.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: N = 2

Routh–Hurwitz kriteri: doğrusal bir sistem, karakteristik polinomunun tüm kökleri s-düzleminin sol yarısında olduğunda kararlıdır. Katsayıları Routh dizisinin ilk iki satırına dönüşümlü olarak yazın. Yeni bir satırın her elemanı, üstündeki iki satırdan elde edilir; üçüncü dereceden a₃s³ + a₂s² + a₁s + a₀ için s¹ elemanı b₁ = (a₂·a₁ − a₃·a₀)/a₂’dir. İlk sütundaki işaret değişimi sayısı, sağ yarı düzlemdeki kök sayısına eşittir. Katsayılarda bir K kazancı varsa, ilk sütunun her elemanı pozitif kalmalıdır: s¹ elemanını sıfır yapan kazanç kararlılık sınırıdır ve s² satırı, bu durumdaki sürekli salınımın frekansını verir.

Karakteristik polinom

s³ + 14s² + 40s + 1120 = 0

Routh dizisi

s³: 1, 40
s²: 14, 1120
s¹: −40
s⁰: 1120

İlk sütundaki işaret değişimleri

1 → 14 → −40 → 1120
N = 2

Cevap

N = 2

Kazanç K = 560 sınırının üzerindedir; bu yüzden bir karmaşık çift sağ yarı düzleme geçmiştir.

38.Kararlılık: Routh–Hurwitz ve kök yer eğrisi

Cevap: ω = 4,796 rad/s

Kök yer eğrisi: K kazancı 0’dan ∞’a giderken kapalı çevrim kutupları, yani 1 + K·G(s) = 0 denkleminin kökleri, açık çevrim kutuplarından açık çevrim sıfırlarına veya sonsuza doğru hareket eder. Gerçek eksen üzerindeki bir nokta, sağındaki gerçek kutup ve sıfırların sayısı tek ise eğriye aittir. Sonsuza giden n − m kol, σₐ = (Σ kutuplar − Σ sıfırlar)/(n − m) ağırlık merkezinden başlayan ve (2q + 1)·180°/(n − m) açılarındaki asimptotları izler. Kollar, dK/ds = 0 olan yerlerde gerçek eksenden ayrılır veya eksene katılır. ∠G(s) = 180° açı koşulu eğrinin şeklini belirler; |G(s)| büyüklük koşulundan K = 1/|G(s)| ise eğrinin herhangi bir noktasındaki kazancı verir.

Kritik kazanç

s³ + 9s² + 23s + 15 + K = 0
s¹: (9·23 − 15 − K)/9 = 0 → K = 192

Kesişim frekansı

9s² + 15 + 192 = 9s² + 207 = 0 → s² = −23
ω = √23 = 4,796 rad/s

Cevap

ω = 4,796 rad/s
39.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ess = 12,5

Kalıcı durum hatası: birim geri beslemeli bir çevrimde, açık çevrim transfer fonksiyonu G(s) ise hata E(s) = R(s)/(1 + G(s))’dir ve son değer teoremine göre ess = lims→0 s·E(s). Sistem tipi, G(s)’in s = 0’daki kutup sayısıdır. Hata sabitleri Kp = lim G(s), Kv = lim s·G(s) ve Ka = lim s²·G(s)’dir; hepsi s → 0 içindir. A büyüklüğündeki bir basamak ess = A/(1 + Kp), bir A·t rampası A/Kv ve bir A·t²/2 parabolü A/Ka verir. 0 tipi bir çevrim basamağı sonlu bir hatayla izler; 1 tipi bir çevrim basamağı tam olarak, rampayı ise sonlu bir hatayla izler.

Hız sabiti

Kv = lim s·G(s) = 0,4

Basamak kısmı

Kp = ∞ → estep = 0

Rampa hatası

ess = 5/0,4 = 12,5

Cevap

ess = 12,5
40.Kalıcı durum hatası ve PID denetimi

Cevap: ts = 0,8 s

P, PI ve PID denetimi: C(s) = Kp + Ki/s + Kd·s denetleyicisi hata üzerinde etki eder. Orantılı kazanç çevrimi hızlandırır ve 0 tipi bir sistemin hatasını azaltır, ancak onu hiçbir zaman ortadan kaldırmaz. İntegral terimi s = 0’da bir kutup ekler: sistem tipi bir artar ve basamak hatasız izlenir. Türev terimi sönüm ekler. Kazançları seçmek için kapalı çevrim karakteristik polinomunu yazın ve s² + 2ζωns + ωn² ile karşılaştırın. Ardından %OS = 100·e−ζπ/√(1−ζ²), tp = π/ωd (ωd = ωn√(1 − ζ²)) ve ts ≈ 4/(ζωn) olur.

Karakteristik polinom

s(s + 10) + 50·2 = s² + 10s + 100

ωₙ ve ζ

ωₙ = √100 = 10 rad/s
ζ = 10/(2·10) = 0,5

Yerleşme süresi

ζωₙ = 10/2 = 5
ts ≈ 4/5 = 0,8 s

Cevap

ts = 0,8 s

Yerleşme süresi burada K’ya bağlı değildir: K’yı artırmak yalnızca yanıtın daha hızlı salınmasını sağlar.

ExamProblems · examproblems.com/courses/fe-exam-electrical