ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVboezemfibrillerennormaal sinusritmesinusbradycardiesinustachycardie

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1boezemfibrilleren
  2. 2normaal sinusritme
  3. 3sinusbradycardie
  4. 4sinustachycardie
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVsinusbradycardieeerstegraads AV-blokderdegraads (compleet) AV-blok2:1 AV-blok (type onbepaald)

Interpreteer deze afleiding-II-strip. Welke interpretatie kun je op basis van deze ene strip verdedigen? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1sinusbradycardie
  2. 2eerstegraads AV-blok
  3. 3derdegraads (compleet) AV-blok
  4. 42:1 AV-blok (type onbepaald)
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Welk hormoon geeft de bijnierschors af als reactie op ACTH?

  1. ACortisol
  2. BAdrenaline
  3. CAldosteron, als belangrijkste reactie
  4. DThyroxine
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Spirometrie toont een verlaagde FEV1 en een verlaagde FVC, met een normale of hoge FEV1/FVC-ratio. Welk patroon is dit?

  1. AEen normale uitslag bij een oudere volwassene
  2. BEen obstructief patroon, zoals bij emfyseem of chronische bronchitis
  3. CEen restrictief patroon, zoals bij longfibrose
  4. DEen obstructief patroon, zoals bij astma

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: sinustachycardie

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 14 kleine hokjes, 1500 ÷ 14 ≈ 107 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 0,56 s.
3. P-toppen: positief, één vóór elke QRS, allemaal gelijk.
4. PR-interval: 0,12 s, constant, binnen 0,12–0,20 s.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

sinustachycardie

Antwoord

sinustachycardie
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: 2:1 AV-blok (type onbepaald)

2:1 AV-blok: met twee P-toppen per QRS volgen er nooit twee geleide P-toppen op elkaar, dus je kunt niet zien of de PR zou toenemen (type I) of gelijk zou blijven (type II) vóór een niet-geleide P-top. Op basis van één strip noem je het een 2:1 AV-blok; een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding bepaalt het type. Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar geen van beide bewijst het.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 40 kleine hokjes, 1500 ÷ 40 ≈ 38 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,60 s.
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 0,80 s, 75 per minuut), twee voor elke QRS.
4. PR-interval: constant op 0,16 s in de geleide slagen.
5. QRS: 0,08 s, smal (onder 0,12 s).

Waarom het type open blijft

Elke tweede P-top wordt niet geleid, dus er volgen nooit twee geleide slagen op elkaar en een toenemende PR kan nooit zichtbaar worden.
2:1 AV-blok (type onbepaald)

Antwoord

2:1 AV-blok (type onbepaald)

Een smal QRS maakt type I waarschijnlijker en een breed QRS type II, maar alleen een langere strip of een verandering in de geleidingsverhouding geeft uitsluitsel.

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: A · Cortisol

Waarom dit het antwoord is

ACTH uit de voorkwab van de hypofyse zet de zona fasciculata aan tot afgifte van cortisol. Adrenaline komt uit het bijniermerg.

Antwoord

A · Cortisol
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Een restrictief patroon, zoals bij longfibrose

Waarom dit het antwoord is

Bij een restrictieve aandoening zijn de longen klein of stijf, zodat zowel FEV1 als FVC dalen maar de ratio behouden blijft. Obstructie verlaagt de FEV1 meer dan de FVC.

Antwoord

C · Een restrictief patroon, zoals bij longfibrose

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation