ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mV

Meet op deze strip in afleiding II de gevraagde waarde (QT-interval) in seconden.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
QT = s
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mVtweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)derdegraads (compleet) AV-bloktweedegraads AV-blok type IIboezemfibrilleren

Deze strip in afleiding II toont een geleidingsprobleem tussen de boezems en de kamers. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
  2. 2derdegraads (compleet) AV-blok
  3. 3tweedegraads AV-blok type II
  4. 4boezemfibrilleren
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Waarom is de zuurstof-hemoglobinedissociatiecurve S-vormig?

  1. AZuurstof lost bij hoge partiële druk beter op in plasma
  2. BRode bloedcellen veranderen van grootte als ze zuurstof opnemen
  3. CBinding van één zuurstofmolecuul maakt binding van het volgende makkelijker
  4. DHemoglobine kan maar één zuurstofmolecuul binden
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Waarom veroorzaakt linkerventrikelfalen longoedeem?

  1. ADe rechterkamer pompt minder bloed naar de longen
  2. BEen verhoogde linkerboezemdruk verhoogt de hydrostatische druk in de longcapillairen
  3. CDe oncotische druk van het plasma in de longen stijgt sterk
  4. DDe bronchiale slagaders raken verstopt

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: QT = 0,46 s

QT en QTc: het QT-interval loopt van het begin van het QRS-complex tot het einde van de T-top. Het wordt korter naarmate de hartfrequentie stijgt, daarom wordt het gecorrigeerd voor de frequentie met het R–R-interval in seconden: Bazett QTc = QT/√RR en Fridericia QTc = QT/∛RR. Bazett is de formule die de meeste leerboeken gebruiken; hij corrigeert te veel bij hoge frequenties, waar Fridericia de voorkeur heeft. De grenswaarden verschillen per bron: een QTc boven ongeveer 0,45 s bij mannen of 0,46 s bij vrouwen wordt meestal verlengd genoemd en boven 0,50 s duidelijk verlengd.

Meet

11,5 kleine hokjes van het begin van het QRS tot het einde van de T-top

Omrekenen

QT = 11,5 × 0,04 s = 0,46 s

Antwoord

QT = 0,46 s

Een vuistregel: bij normale frequenties moet de QT minder dan de helft van het R–R-interval zijn (hier R–R = 0,96 s).

2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Vijf stappen

1. Frequentie: 5 QRS-complexen in 6 s, × 10 = 50 per minuut.
2. Ritme: regelmatig onregelmatig, de QRS-complexen komen in groepen gescheiden door een pauze (groepsslagen).
3. P-toppen: positief en regelmatig (P–P 0,88 s, 68 per minuut); op één P op de 4 volgt geen QRS.
4. PR-interval: wordt 0,20 → 0,32 → 0,40 s langer, daarna wordt een P-top niet geleid.
5. QRS: 0,10 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)

Antwoord

tweedegraads AV-blok type I (Wenckebach)
3.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Binding van één zuurstofmolecuul maakt binding van het volgende makkelijker

Waarom dit het antwoord is

Hemoglobine vertoont coöperatieve binding: elk gebonden O₂ verhoogt de affiniteit van de overige plaatsen, wat een sigmoïde curve geeft.

Antwoord

C · Binding van één zuurstofmolecuul maakt binding van het volgende makkelijker
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: B · Een verhoogde linkerboezemdruk verhoogt de hydrostatische druk in de longcapillairen

Waarom dit het antwoord is

Een falende linkerkamer stuwt de druk terug naar de linkerboezem en de longaders. Een hoge hydrostatische capillaire druk duwt vocht naar het longinterstitium en de longblaasjes.

Antwoord

B · Een verhoogde linkerboezemdruk verhoogt de hydrostatische druk in de longcapillairen

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation